آزمایشگاه لگویی هم ساخته شد!

به گزارش ایسنا و به نقل از ام.آی.تی نیوز، محققان MIT مقاله‌ای را منتشر کرده‌اند مبنی بر اینکه چگونه از قطعات لگو برای ساخت یک آزمایشگاه کوچک استفاده کرده‌اند. این مقاله در زمینه ریزسیال‌شناسی منتشر شده در مجله Lab on a chip توضیح می‌دهد که چگونه دانشمندان یک آزمایشگاه مینیاتوری را برای انجام آزمایش‌های دستکاری جریان مایعات در مقیاس میلی‌لیتر ساخته‌اند.این مطالعه که به نام “microfluidics” یا همان ریزسیال‌شناسی شناخته می‌شود، نیاز دانشمندان برای ساخت آزمایشگاهی جهت انجام آزمایشات ریزسیال را بر روی تراشه‌های دوبعدی مسطح توضیح می‌دهد که با کانال‌های کوچک و پورت‌هایی که پس از آن برای انجام عملیات، مانند مخلوط کردن، مرتب سازی، پمپاژ و ذخیره مایعات در حال جریان استفاده می‌شود، آزمایش می‌شوند.ریزسیال‌شناسی یا میکروفلوئیدیک با رفتار، کنترل دقیق و نگهداری سیالاتی سر و کار دارد که به لحاظ هندسی به مقیاس کوچکی، معمولا زیر میلی‌متر، محدود شده‌اند.میکروفلوئیدیک یک موضوع چند رشته‌ای است. رشته‌هایی مانند مهندسی، فیزیک، شیمی، بیوشیمی، فناوری نانو و بیوتکنولوژی با هدف طراحی سامانه‌های گوناگون با یکدیگر همکاری دارند.میکروفلوئیدیک در ابتدای سال 1980 پدید آمد و در توسعه چاپگرهای جوهرافشان، تراشه‌های دی.ان.ای، فناوری “آزمایشگاه روی تراشه”(Lab On Chip) و فناوریهای‌های ریزگرمایی استفاده شد.به‌طور معمول میکرو به معنی یکی از ویژگی‌های حجم کوچک، اندازه کوچک، مصرف پایین انرژی و اثرات دامنه میکروسکوپی است.ریزسیال‌شناسی فعال به کنترل تعریف شده سیال‌کاری توسط اجزای فعال (میکرو) مانند ریزپمپ‌ها یا ریزدریچه‌ها اشاره دارد. میکروپمپ‌ها سیالات را با یک رفتار پیوسته ذخیره می‌کنند یا برای دوز استفاده می‌شوند. میکرودریچه‌ها جهت جریان یا شیوه حرکت مایعات پمپ شده را تعیین می‌کنند. اغلب فرایندهایی که به‌طور معمول در آزمایشگاه انجام می‌شوند، بر روی یک تراشه کوچک به منظور افزایش کارایی و تحرک و همچنین کاهش حجم نمونه و واکنش دهنده، به صورت مینیاتوری یا کوچک شده درآورده می‌شوند.اما ساختن این آزمایشگاه‌های مقیاس‌کوچک دشوار، وقت‌گیر و پیچیده است. این مشکل، محققان MIT را به بررسی مواد جدید برای ساخت آزمایشگاه‌هایی که دقت و انسجام را ارائه می دهند، به سمت قطعات لگو هدایت کرد.استفاده از لگو این امکان را می‌دهد که آزمایشات در سراسر جهان به یک فرمول انجام شوند، چرا که اندازه و مشخصات لگو جهانی است و در همه جا یکسان است.”آناستازیا جان هارت”، استاد مهندسی مکانیک MIT می‌گوید: لگوها نمونه‌های جذاب دقیق و ماژولار در اشیاء هستند که روزانه با آنها سر و کار داریم.البته دانشمندان MIT از کیت لگو به تنهایی برای انجام آزمایش استفاده نمی‌کردند؛ آنها مجبور بودند در قطعات لگو، کانال‌های دقیق بزنند تا مایعات بتوانند از آنها عبور کنند.ایده درخشان لگو اجازه می‌دهد تا محققان به سرعت و با کارآمدی، آزمایشگاه را طراحی و بازسازی کنند.”کریستال اوونز”، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک در MIT می‌گوید: شما پس از انجام تغییرات روی لگوها می‌توانید با استفاده از چیدن قطعات کنار هم مثل ساختن یک قلعه، یک سیستم ریزسیال بسازید.وی افزود: ما امیدواریم در آینده، دیگران از لگوها برای ساخت یک کیت از ابزارهای میکروفلوئیدیک استفاده کنند.البته استفاده از لگوها مضراتی هم دارد؛ به عنوان مثال، پلاستیکی بودن آن امکان آزمایش همه مایعات را فراهم نمی‌کند.به طور کلی، ایده استفاده از یک ماده اولیه آماده برای حل مسائل، درب‌ها را برای همکاری آزمایشگاه‌های مختلف در زمینه ساخت آزمایشگاه‌های مقیاس‌کوچک که به سختی قابل ساخت هستند، باز می‌کند.”جان هارت” همچنین مدیر آزمایشگاه تولید و بهره‌وری MIT است و سرپرست گروه مکانیک موسوم به “مکانوسینتزیس”(مکانیک ترکیبی) است و بر پژوهش‌های فرآیندهای تولید جدید تمرکز دارد.وی دشواری توسعه آزمایشگاه‌های میکروفلوئیدیک را تجربه کرده و با “اوونز” همکاری کرده است تا راه حل دیگری پیدا کند.”هارت” می‌گوید: در طول سال‌ها من در حال کار در زمینه میکروفلوئیدیک بوده‌ام و این واقعیت که ساختن دستگاه‌های میکروفلوئیدیک اغلب فرایندی سخت، وقت‌گیر و پیچیده است، انکارناپذیر است.تحقیقات آنها باعث شد که به استفاده از قطعات لگو متمایل شوند، چرا که به اندازه تراشه‌هایی هستند که قبلا در ساختن آزمایشگاه مورد استفاده قرار می‌گرفتند.”هارت” می‌گوید: از آنجا که لگوها بسیار ارزان قیمت، قابل دسترس و دارای اندازه‌های مختلف و تکرارپذیری در نصب، جداسازی و مونتاژ هستند، از خود پرسیدیم که آیا لگو می‌تواند راهی برای ایجاد یک جعبه ابزار از اجزای میکروفلوئید یا مایع باشد که خوشبختانه چنین بود.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

کشف تخته سنگی که نشان می‌دهد دایناسورها و پستانداران در تعامل بوده‌اند

به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌تایمز، ردپاهای باستانی حک شده روی تخته سنگ‌هایی که چندین سال پیش کشف شد، شواهدی مبنی بر تعاملات بین دایناسورها و پستانداران را بازگو می‌کند.این قطعات سنگی به طور عجیبی در مرکز پروازهای فضایی “گادرد” ناسا در کمربند سبز ایالت مریلند آمریکا یافت شد.مقاله‌ای که در نشریه ساینتیفیک ریپورت منتشر شده حاکی از اینست که این تخته‌های ماسه سنگ توسط ری استنفورد کارشناس ردپای دایناسورها در سال 2012 پیدا شده است.این قطعات سنگی یکی از بزرگترین و متنوع ترین ردپاهایی است که تاکنون گزارش شده است.استنفورد همسرش “شیلا” را به مرکز پرواز فضایی گادرد(جایی که او کار می‌کرد) رساند. سپس، یک تکه سنگ در کوه پشت ساختمان محل کار شیلا، توجه استنفورد را به خود جلب کرد.استنفورد وسیله نقلیه خود را پارک و قطعات سنگی ماسه سنگ را بررسی کرد و بلافاصله  یک ردپا 30 سانتی متری از یک دایناسور را بر روی قطعه سنگ مشاهده کرد .این تخته سنگ حفاری شد و مشخص گردید که به اندازه یک میز ناهار خوری با حدود2 متر طول و حدود یک متر عرض است.بررسی‌های بیشتر نشان داد که سنگ حدود 70 ردپا از هشت گونه مختلف را داراست. “مارتین لاکلی” (Martin Lockley)، دیرینه‌شناس دانشگاه کلرادو، گفت: تراکم ردپای جمیت پستانداران در این منطقه مرتبا بالاتر از هر منطقه دیگری در جهان است. رد پاهای برجامانده بر روی قطعات ماسه سنگ از انواع دایناسورها مانند “ساروپودهای گردن بلند”، “نودواسورهای زره پوش”، تروپودهای منتسب به “تی رکس” و حتی “پتروسورهای پرنده” بودند.با این حال، جالب‌ترن آنها حضور ردپاهای پستانداران بودند. حداقل 26 ردپای پستانداران بر روی تخته  سنگ مشاهده شده است که نشان می‌دهد که در این منطقه پستانداران بسیاری وجود داشته است.در عین حال، احتمالا دایناسورها پستانداران را شکار میکرده‌اند در حالیکه “پتروسورها”هم پستانداران وهم دایناسورهای کوچک را شکار می‌کردند.طبق گفته “لاکلی”، این منطقه تنها یکی از دو ناحیه شناخته شده در جهان است که کلکسیون قابل توجهی از ردپاهای پستانداران دوران دایناسورها بر روی آنها کشف شده است.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

کم‌خوابی جدیدترین عامل آلزایمر

به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌تایمز، آیا شما عادت به قیلوله روزانه دارید یا شب‌ها بارها بیدار می‌شوید؟ یافته‌های یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که اختلالات در چرخه خواب و بیداری فرد و ساعت داخلی بدن ممکن است خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش دهد.این مطالعه بیان می‌کند که عدم تعادل ساعت طبیعی بدن یا سیستم روزانه بزرگسالان بالغ ممکن است منجر به اختلال فرآیندهای مغزی شود که نهایتا به دمانس، به ویژه بیماری آلزایمر منتهی می‌شود.مدت‌هاست که ابتلا به آلزایمر را با اختلالات ساعت داخلی بدن مرتبط می‌دانند، اما برای اولین بار است که یک مطالعه به بررسی رابطه چرخه خواب و بیداری به عنوان شاخص توسعه این بیماری عصبی در سن بالاتر پرداخته است.”دکتر یو.ال جو” از دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس گفت: ما متوجه شدیم که بهم خوردن ریتم بدن(ساعت بدن)، یعنی زمانی که فرد در طول روز مکررا استراحت‌های کوتاه مدت، یا در طول شب فعالیت‌های مکرر داشته باشد، با ابتلای زودرس به بیماری آلزایمر مرتبط است.محققان، ریتم‌های روزانه 189 داوطلب از مرکز تحقیقات بیماری آلزایمر “نایت” را بررسی کردند. داوطلبان عمدتا زنان بودند که به طور متوسط 67 ساله و دارای تحصیلات عالی بودند.بر روی مچ دست شرکت‌کنندگان، ردیاب نصب شد تا به مدت یک یا دو هفته الگوی فعالیت و خواب آنها را در خانه ثبت کند. آنها همچنین جداول خواب روزانه را تکمیل می‌کردند.این سیستم افرادی که فعالیت نامنظم در طول روز و اختلال خواب در شب را تجربه می‌کردند، ردیابی کرد.برای تشخیص حضور پلاک آمیلوئید و پروتئین‌های مرتبط با آلزایمر در مغز، اسکن توموگرافی انتشار پوزیترون(ذره کوچک مثبت) یا PET انجام شد.از میان تمامی شرکت‌کنندگان، 139 نفر از آنها در تحقیق هیچ علامتی از پروتئین‌های آمیلوئیدی مرتبط با آلزایمر زودرس دیده نشد. اکثر داوطلبان دوره‌های خواب و بیداری طبیعی داشتند. اختلالات ساعت بدن با پیری، تنگی نفس در خواب و سایر علل مرتبط است.50 شرکت‌کننده باقی‌مانده که در اسکن PET یا مایع مغزی نخاعی اختلال نشان دادند، اختلال قابل ملاحظه‌ای در ساعت بدن خود داشتند.شرکت‌کنندگان که فعالیت شبانه و استراحت روزانه داشتند، احتمال دارد پلاک آمیلوئید در مغز آنها ایجاد شود.سطح آمیلوئید هنگامی که خواب مختل می‌شود یا زمانی که یک فرد خواب کافی نداشته باشد، افزایش می‌یابد.با توجه به گزارش انجمن آلزایمر آمریکا، بیماری آلزایمر ششمین علت مرگ و میر در ایالات متحده در این کشور است.هر 66 ثانیه یک نفر دچار این بیماری می‌شود و تا سال 2060، حدود 15 میلیون نفر در آمریکا، دمانس، آلزایمر یا اختلال شناختی ملایم خواهند داشت.از سال 2000 تا کنون میزان مرگ و میر مرتبط با آلزایمر 89 درصد افزایش یافته است و این بیماری بیشتر از سرطان پستان و سرطان پروستات قربانی گرفته است.از هر سه سالمند یک نفر به دلیل ابتلا به آلزایمر یا یکی دیگر از اشکال دمانس می‌میرد.ممکن است فرد نشانه‌های قابل توجهی از این بیماری را نداشته باشد، اما ممکن است علائم آلزایمر زودرس را بروز دهد. در ایالات متحده آمریکا، تقریبا 47 میلیون نفر دارای علائم اولیه این بیماری هستند که به تدریج حافظه و مهارت‌های تفکر فرد را مختل می‌کند.این مطالعه می‌تواند به پزشکان کمک کند تا افرادی را که در معرض خطر ابتلا به آلزایمر قرار دارند، سریعتر از حد ممکن شناسایی کنند.تغییرات در رفتار، خلق و خو و مهارت‌های شناختی می‌تواند به این معنی باشد که فرد نشان دهنده علائم اولیه این بیماری است.طبق گزارش انجمن آلزایمر، علائم هشداردهنده آلزایمر عبارتند از تغییراتی در خلق و خو یا شخصیت، خروج از کار یا کناره‌گیری از فعالیت‌های اجتماعی، قضاوت غلط، گم کردن اشیا و از دست دادن توانایی بازخوانی مراحل، مشکلات جدید با کلمات در گفتار و نوشتار، مشکل درک روابط فضایی و بصری، سردرگمی در زمان و مکان، مشکل در تکمیل وظایف آشنا، چالش در برنامه‌ریزی و یا حل مشکلات و از دست دادن حافظه.ورزش ایروبیک و شیوه زندگی همراه با فعالیت ممکن است به تاخیر افتادن بیماری کمک کند.این مطالعه در مجله Jama Neurology منتشر شده است.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

دومین پرتاب فالکون 9 در سال 2018 و یک فرود عجیب + تصاویر

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، شرکت فضایی اسپیس‌ایکس دومین ماموریت فالکون 9 را در سال 2018 با موفقیت انجام داد.محموله این موشک یک ماهواره بود که به منظور تقویت ارتباطات برای دولت لوکزامبورگ در همکاری با شرکت ماهواره‌ای  “SES” به فضا پرتاب شد.اسپیس‌ایکس همانند دیگر پرتاب‌های مشارکتی از یک پیشران که قبلا استفاده شده بود، استفاده کرد.در واقع،SES اولین شریکی بود که برای اولین بار از فالکون 9 استفاده شده بهره گرفت.ماهواره SES بالاتر از پرتاب‌های دیگر به سمت مدار حرکت کرد، به همین دلیل فالکون 9 پس از آزادسازی ماهواره، سوخت کمتری برایش باقی مانده بود و نتوانست یکی از فرودهای محبوب خود را بر روی آب و سطح یک کشتی خودران به نمایش بگذارد.با این حال، حتی پس از اینکه شرکت از فرود این پیشران مایوس شده بود، یک اتفاق جالب به وقوع پیوست.به گفته “الون ماسک”، مدیرعامل اسپیس‌ایکس، این موشک از سقوط جان سالم به در برد و به اقیانوس اطلس افتاد.  در حقیقت، به اندازه کافی مراحل فرود را طی کرده بود و به طور کامل از بین نرفت و تنها آسیب دید.الون ماسک در حساب توییتر خود نوشت: این موشک به منظور تست فرود از ارتفاع بسیار زیاد در آب در نظر گرفته شده بود، به طوری که به کشتی آسیب نرساند، اما با وجود عدم موفقیت در فرود دقیق، به طرز شگفت‌آوری سالم ماند. ما سعی خواهیم کرد تا آن را به ساحل بیاوریم.فرودهای موشکی اسپیس‌ایکس طی چند سال گذشته تقریبا روتین شده است، اما این شرکت همچنان قصد دارد تا مرزهای جدیدی را در این عرصه ثبت کند.این ششمین پرتاب مجدد فالکون 9 بود.اسپیس‌ایکس معمولا فرودهای فالکون 9 را بر روی سطح خاکی زمین یا کشتی شناور در اقیانوس برنامه‌ریزی می‌کند، اما این بار این اتفاق نیفتاد.این پرتاب ویژه همچنین اولین پرتاب پس از ماموریت مرموز “زوما”(Zuma) از سکوی پرتاب آن بود.محموله “زوما” از طرف یک آژانس دولتی نامشخص ممکن است طبق شایعات شکست خورده باشد و ممکن هم هست که موفق بوده باشد. اما چون اسپیس‌ایکس نمی‌توانست تمام مراحل پرتاب را در پخش زنده کند، هیچکس واقعا نمی‌تواند با اطمینان از سرنوشت ماموریت “زوما” سخن بگوید.پرتاب ماهواره SES ابتدا برای سه شنبه برنامه‌ریزی شده بود، اما پس از آنکه مهندسان اسپیس‌ایکس تصمیم گرفتند که سنسور پیشران را تغییر دهند، به تعویق افتاد.این پرتاب موفقیت‌آمیز حدود ساعت 4 صبح به وقت محلی انجام شد.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

گزارش تصویری از آماده‌سازی ناو باربری بدون سرنشین "پروگرس ام.اس-8"

به گزارش ایسنا؛ آماده سازی ناو باربری بدون سرنشین “پروگرس  ام.اس-8” برای اتصال به ایستگاه فضایی بین‌المللی تحت نظارت دقیق کارشناسان این شرکت صورت می‌گیرد و امروز اعضای مدیریت فنی در بایکونور مراحل پیکره بندی(مونتاژ) انجام شده را تایید کردند.این پرتاب که با هدف پرواز تحویل سوخت، تجهیزات، غذا، آب و سایر نیازهای سرنشینان ایستگاه فضایی بین‌المللی برنامه‌ریزی شده است روز 11 فوریه 2018 صورت خواهد گرفت.این ناو چهارصد و سی هشتمین فروند از سفینه‌های باربری پروگرس بشمار می‌رود که از سال 1978 کار تدارکات و رساندن تجهیزات به ایستگاه‌های فضایی را بر عهده دارد. پروگرس ام.اس-8 از آغاز به کار ایستگاه فضایی بین‌المللی شصت و نهمین ناو باربری از این نوع بشمار می‌رود که با هدف تامین نیازمندی‌های ساکنان این مجتمع عظیم مداری به فضا پرتاب می‌شود.این سفینه که 2450 کیلوگرم محموله و تجهیزات شامل حدود 1270 کیلوگرم غذا، 700 کیلوگرم سوخت، 50 کیلوگرم اکسیژن و هوا و 420 کیلوگرم آب را با خود حمل می‌کند به واحد “زوزدا”  که یکی از بخش‌های ایستگاه فضایی بین المللی است متصل خواهد شد.خبرگزاری تاس به نقل از سخنگوی مرکز هدایت پرواز واقع در حومه مسکو اعلام کرد که در ساعت 18:25 به وقت مسکو، تصحیح مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی با استفاده از موشک‌های حرکتی و اصلاح مدار واحد زوزدا انجام شد که 23 ثانیه طول کشید. براساس گفته تاس، ارتفاع مدار ایستگاه با این مانور، حدود ​​600 متر افزایش یافت و به ارتفاع تقریبی 404.8 کیلومتری نسبت به زمین رسید تا شرایط لازم برای اتصال پروگرس فراهم گردد. اصلاح قبلی برای اطمینان از انجام درست ماموریت پروگرس در 17 ژانویه صورت گرفت که مدار ایستگاه را به طور تقریبا ​​400 متر افزایش داد.بنا به گفته ولادیمیر سالاویف رییس مأموریت‌های بخش روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی، ناو باربری بدون سرنشین پروگرس ام.اس-8 پس از پرتاب، طی پروازی دو مرحله‌ای که شش ساعت طول می‌کشد خود را به ایستگاه فضایی بین‌المللی خواهد رساند.ناوهای باربری بدون سرنشین پروگرس که بر پایه سفینه سایوز ساخته شده‌اند، فاقد سپر حرارتی هستند و به همین دلیل پس از پایان ماموریت و تخلیه کامل، از ایستگاه جدا شده و در اثر برخورد به لایه‌های جو زمین به کلی نابود می شوند.در حال حاضر دو گروه سه نفره فضانوردان شامل الکساندر میسورکین و آنتوان اشکالپروف (از روسیه) ، مارک واندهی، اسکات تینگل و جوزف آکابا (از آمریکا) و نوریشیگه کانای (از ژاپن) در این ایستگاه به سر می‌برند.میسورکین، واندهی و آکابا فضانوردان ناو کیهانی سایوز ام.اس-6 هستند که 12 سپتامبر 2017 به فضا پرتاب شدند و تا 28 فوریه 2018 آنجا خواهند بود. اشکالپروف، اسکات تینگل و نوریشیگه کانای در 17 دسامبر 2017 با ناو کیهانی سایوز ام.اس-7 راهی مدار شدند و به آنها پیوستند. گروه اخیر تا 3 ژوئن سال جاری میلادی در فضا فعالیت خواهند داشت.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

پروتئینی که می‌تواند به طول عمر سالم کمک کند

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، علاقه به طول عمر در همه افراد وجود دارد اما عمر 120 ساله‌ای که 50 سال از آن با درد و ناتوانی سپری شود، بی‌فایده است.بهتر است به جای تمرکز صرف بر طول عمر زیاد، از تجربه دانشمندان برای بهبود طول سلامتی خود یعنی مدت زمانی که می‌توانیم از سلامتی خود لذت ببریم، استفاده کنیم.پژوهش جدیدی که در دانشگاه “براون” آمریکا صورت گرفته است، پروتئین ” Sirt4″ را با طول عمر سالم “مگس میوه”(fruit flies) مرتبط می‌داند و ممکن است این کشف به انسان هم تعمیم یابد.پروتئین‌های “سیرتوئین” (Sirtuin) در فرآیندهای متابولیک وجود دارند و با سالخوردگی و بیماری‌های مربوط به سن مرتبط هستند.پژوهشگران دانشگاه “براون”، با مطالعه تاثیر این پروتئین‌ها و چگونگی دستکاری آنها برای ارائه زندگی طولانی‌تر و سالم‌تر، به مگس میوه که مدل حیوانی متداولی برای بررسی متابولیسم هستند، مراجعه کردند.سه نمونه از هفت سیرتوئین موجود در سلول انسان، در میتوکندری (بخش‌های تولیدکننده انرژی سلول ها) یافت می‌شوند.به عبارت دیگر، مگس‌های میوه، فقط یک سیرتوئین میتوکندری دارند یعنی Sirt4 و از آنجا که انسان‌ها از این پروتئین بهره‌مند هستند،Sirt4  هدف آشکاری برای آزمایش‌ها بود.دانشمندان دانشگاه براون برای مشخص کردن نقش  Sirt4دو گروه از کرم‌ها را مهندسی کردند؛ تعدادی که بیش از حد Sirt4 تولید می‌کردند و تعدادی که اصلا قادر به تولید این پروتئین نبودند.پژوهشگران دریافتند کرم‌های دارای Sirt4 اضافه، 20 درصد سالم‌تر از متوسط مگس‌ها بودند؛ درحالی که طول عمر سالم مگس‌های بدون  Sirt4تا 20 درصد کاهش یافت.”جیسون وود” (Jason Wood)، نویسنده ارشد این پژوهش می‌گوید: ما نشان می‌دهیم  Sirt4، مسئول تنظیم طول عمر و متابولیسم یک ارگانیسم است و به خصوص این که واکنش متابولیک به غذا نخوردن را هماهنگ می‌کند. همچنین نشان می‌دهیم که تولید بیش از حد این ژن برای  Sirt4، می‌تواند طول عمر مگس میوه را افزایش دهد. پژوهشگران دریافتند مگس‌هایی که   Sirt4نداشتند، بدون غذا، زودتر از حد معمول به مرگ در اثر گرسنگی دچار شدند.این مگس‌ها، هنوز در خونشان مواد مغذی و چربی‌های ذخیره شده داشتند اما ظاهرا قادر به دستیابی به این ذخایر نبودند.این نتایج نشان می‌دهند که Sirt4 نقشی مانند “کلید سوخت” غذا نخوردن داشت که زمان جایگزین کردن سوختن چربی را به جای سوختن کربوهیدرات کنترل می‌کرد.این موضوع توانست به دانشمندان کمک کند بفهمند چرا محدودیت کالری که یک تکنیک رژیم غذایی متمرکز بر غذا نخوردن شدید است، برای سلامتی و طول عمر فایده دارد.”استفان هلفند” (Stephen Helfand)، نویسنده ارشد این پژوهش می‌گوید: ما فکر می‌کنیم  Sirt4، هدف جذابی برای کمک به بهبود بیماری‌های متابولیسم و احتمالا افزایش طول زندگی سالم است. ما کارکرد این پروتئین را در مگس‌های زنده دیدیم اما از چگونگی کارکرد آن مطمئن نیستیم.دانشمندان دانشگاه براون می‌خواهند بررسی Sirt4 را آغاز کنند؛ از جمله فهمیدن این که چه چیز آن را فعال می‌سازد و این پروتئین چگونه در پستانداران و به خصوص انسان‌ها عمل می‌کند.این پژوهش در مجله ” Proceedings of the National Academy of Sciences” به چاپ رسید.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

فناوری‌های کشورهای جهان برای مواجهه با برف و یخبندان+فیلم

به گزارش ایسنا، طی روزهای اخیر شاهد یکی از سنگین‌ترین بارش‌های برف طی دهه اخیر بودیم که عدم آمادگی دستگاه‌های مختلف موجب بروز مشکلات عدیده‌ای برای مردم شده است که با وجود توقف بارش و شروع شدن یخبندان هنوز برف‌روبی به صورت موثر انجام نپذیرفته است.اما می‌خواهیم نگاهی بیاندازیم به رویکرد کشورهای خارجی در مواجهه با بارش سنگین برف و ببینیم آنها از چه فناوری‌ها و ماشین‌آلاتی برای برف‌روبی و ایمن‌سازی و امکان عبور و مرور مردم استفاده می‌کنند.در این گزارش به معرفی فهرست 10 گانه جذابی از فناوری‌ها و ماشین‌آلات برف‌روبی می‌پردازیم که برای برف‌روبی جاده‌ها تا فرودگاه‌ها و ریل‌های آهن به کار گرفته می‌شوند.10.”اورآسن آر اس 200″(OVERAASEN RS 200)برف‌روبی جاده‌ها همیشه کار سختی بوده است، اما این ماشین یک ماشین فوق‌العاده قدرتمند و سریع در برف‌روبی جاده‌ها است. این ماشین به طور هوشمندانه‌ای به صورت ماژولار طراحی شده تا برای برف‌روبی جاده‌های پرترافیک با برف سنگین به کار گرفته شود. استفاده از فایبرگلاس با فناوری پیشرفته، آیرودینامیک این ماشین را به خوبی فراهم کرده است. این ماشین با ویژگی‌هایی همچون برس غول‌پیکر، فن ظرفیت بالا و تنظیمات خودکار برف‌روبی به ماشینی با کاربری آسان تبدیل شده که هزینه‌ها را هم پایین آورده است.9.”اشمیت سوپرا”(SCHMIDT SUPRA)این ماشین برای برف‌روبی مناطق بزرگ با حجم سنگینی از برف طراحی شده است. این ماشین هوشمند به سیستم هدایت دقیق مجهز شده تا بهترین بهره‌وری را داشته باشد. “سوپرا” دارای برف‌روب‌های معکوس است که از شفت اصلی نیرو می‌گیرند. مخزن ظرفیت بالای این ماشین قدرتمند آن را قادر می‌سازد تا 8 ساعت به طور مستمر برف‌روبی کند و برف‌ها را تا فاصله 30 متری پرتاب کند. این ماشین همچنین سازگار با محیط‌زیست است، چرا که مصرف سوخت بهینه و آلودگی صوتی بسیار کمی دارد. کابین داخلی سوپرا هم ضد صدا است.8.”ام‌دوتو پلوز”(MDOTTOW PLOWS)این ماشین غول‌پیکر به سرعت و با دقت قابل توجهی جاده‌های یخ زده را باز می‌کند، به طوری که برف‌روب پشتی این ماشین قابلیت تشخیص خودروهای ایستاده در کنار جاده را دارد.7. “اسنوبلست”(SNOWBLAST)این ماشین با دو تیغه بزرگ به راحتی برف‌های تلنبار شده و یخ زده را می‌روبد.6.برف‌روب اتوبوساین دستگاه مثل کارواش‌های اتوماتیک برف‌های نشسته روی اتوبوس‌ها را پاک می‌کند. اتوبوس‌ها یک به یک با رد شدن از میان این دستگاه با فشار هوا به طور کامل برف‌روبی می‌شوند.5. “سی ان جت”(CN JET)اگر تا به حال این سوال را در ذهن داشته‌اید که شرکت‌های حمل و نقل ریلی هنگام بارش برف و یخبندان چه می‌کنند باید گفت که این ماشین در برف‌روبی به آنها کمک می‌کند. این ماشین خارق‌العاده برای برف‌روبی ریل‌های راه‌آهن از موتور جت استفاده می‌کند. یک موتور جت به جلوی یک ترن متصل شده که فشار هوای حاصل از کار موتور جت و حرکت آرام ترن روی ریل، آن را برف‌روبی می‌کند.4.”اورآسن آر اس 400″(OVERAASEN RS400)این ماشین برادر بزرگتر اورآسن RS20(شماره 10 فهرست) است. این ماشین در فرودگاه‌های بزرگ سراسر دنیا دیده می‌شود که مسئول برف‌روبی سریع و موثر باند فرودگاه است تا پروازی با اخیر مواجه نشود. این برف‌روب با برس هوشمند، تنظیم خودکار و ظرفیت بالای فن تبدیل به یکی از مجهزترین برف‌روب‌های دنیا شده است. این ماشین همچنین برای حمل و نقل و پارک آسان دارای قطعات تاشو است. سرعت برف‌روبی این غول 60 کیلومتر بر ساعت است.3.”پرینوث”(PRINOTH SW4S)این ماشین یک ماشین فوق‌العاده برای برف‌روبی پیاده روها و مسیرهای باریک است. از این ماشین در سطح شهر و برای مسیرهای باریک استفاده می‌شود. پرینوث با قدرت فوق‌العاده خود برف را از سطح زمین می‌روبد و برای اطمینان از آب شدن یخ‌های زیر برف از پشت نمک می‌پاشد.2. “بی ان اس اف”(BNSF)یکی از بدترین اتفاقاتی که می‌تواند برای قطار بیافتد این است که حجم عظیمی از برف و یخ سد راهش شود و ریل را مسدود کند. این دستگاه بزرگترین برف‌روب دنیا است که جلوی قطار نصب می‌شود و در ویدیو می‌توانید عملکرد خارق‌العاده آن را ببینید. این دستگاه می‌تواند برف‌های تلنبار شده به اندازه ارتفاع قطار را از سد راه بردارد.1.”زاگ غول‌پیکر”(ZAUGG PIPE MONSTER)اما شماره یک این فهرست مربوط به غول برف‌روبی است که برای طراحی مسیرهای ورزش‌های زمستانی استفاده می‌شود تا ورزشکاران حرفه‌ای با آسودگی خیال روی برف‌ها به ورزش بپردازند. شرکت زاگ ماشین‌آلات برف‌روبی مختلفی می‌سازد اما این یکی به طور ویژه برای حفاری تونل‌های روباز مخصوص ورزش‌های زمستانی طراحی شده است. از این ماشین به منظور آماده سازی برای المپیک زمستانی پیش رو نیز استفاده شده است.همه این ماشین‌های فوق‌العاده‌ای که ما از داشتن حتی یکی از آنها محرومیم را در ویدیوی زیر می‌بینیم.مرورگر شما از ویدئو پشتیبانی نمی‌کند.فایل آن‌را از اینجا دانلود کنید: video/mp4انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

عمر مغز انسان به شکل گِرد امروزی کمتر از 40 هزار سال است

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، نتایج بررسی‌ها حاکی از اینست که مغز انسان مدرن امروزی احتمالا جوان تر از آن چیزی است که پیشتر تصور می‌شد و تقریبا 40 هزار سال پیش زمانیکه انسان نحوه ساخت ابزارها را فراگرفت و اجتماعی شد، شکل گرفته است. نخستین نمونه شناخته شده از “انسان نوین”Homo sapiens))، تقریبا به 300 هزار سال پیش بازمی‌گردد.اگرچه از آن زمان تغییرات زیادی صورت گرفته، دانشمندان مدت‌ها باور داشتند که گونه‌های ما هنوز یک ویژگی متداول را حفظ کرده‌اند یعنی مغزشان.مشخص است که مغزهای ما نسبت به مغز اجدادمان که صدها هزار سال پیش می‌زیسته‌اند، متفاوت به نظر می‌رسند.اکنون، گروهی از دانشمندان برای نخستین بار دریافته‌اند مغزهای ما دقیقا چه زمانی، به شکل منحصر به فرد و جدید خود درآمده‌اند.گروهی از دانشمندان “موسسه انسان‌شناسی تکاملی مکس پلانک” (Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology)  در آلمان، زمان رسیدن مغز انسان به شکل فعلی خود را بین 100 هزار تا 35 هزار سال پیش اعلام کردند.در مقابل، گونه انسانی “نئاندرتال‌ها” (Neanderthals)و دیگر “انسانهای نوین”(archaic Homo individuals)مغزهای کشیده‌تری دارند.نئاندرتال‌ها، نزدیک‌ترین خویشاوند گونه ما هستند که دهها هزار سال پیش منقرض شدند.با گذشت زمان، قسمت جلویی مغز ما بلندتر شد و قسمت‌های بالایی بزرگ‌تر شدند درحالی که دیواره‌های کناری موازی شدند.جمجمه‌های امروزی، شکل کره مانند و ساختار چهره‌ای کوچک‌تر و ظریف‌تری دارند.نکته مهم‌تر اینکه براساس این پژوهش، قسمت عقبی مغز که در پشت سر واقع شده و اطلاعات دیداری را پردازش می‌کند، گردتر و افتاده‌تر می‌شود.”سیمون نوبار” (Simon Neubauer)، نویسنده این پژوهش می‌گوید: مغز، تقریبا مهم‌ترین ارگان برای توانایی‌هایی است که ما را به انسان تبدیل می‌کنند.ما پیش از این می‌دانستیم که شکل مغز باید در گونه‌های ما تکامل یافته باشد اما با فهم این موضوع که این تغییرات تا چه حد برای سازمان مغز جدید بوده‌اند، شگفت‌زده شدیم.عمدتا، دو ویژگی به ظاهر کروی مغز بازمی‌گردند؛ برجستگی قسمت آهیانه‌ای مغز و مخچه.این قسمت‌ها، به عنوان “مراکز مهمی” از سازمان مغز کار می‌کنند و مسئول عملکردهایی مانند کنترل حرکت، تعادل، حافظه، زمان، ادراک اجتماعی و توانایی پردازش اشیاء اطراف هستند. به گفته دانشمندان، این موضوع نشان می‌دهد که تغییرات تکاملی مغز ما، کلید تکامل شرایط انسان بودند.”فیلیپ گونز” (Philipp Gunz)، یکی از نویسندگان این پژوهش گفت: تکامل “شکل داخلی جمجمه” (endocranial)  در انسان نوین، تغییرات تکاملی رشد مغز نخستین را نشان می‌دهد که دوره مهمی برای سیستم عصبی و رشد شناختی است. دانشمندان اشاره می کنند که این تغییرات تکاملی، تدریجی بوده‌ و در طول ده‌ها هزار سال رخ داده اند.داشمندان با استفاده از سی‌تی اسکن، تغییر در خمیدگی، اندازه سطح و دیگر جزئیات مغز را آزمایش کردند تا تغییرات تدریجی در شکل آن را درک کنند.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ویدئو / استفاده نوین از روابط ربات‌ها و گیاهان در معماری

فرض کنید در خانه‌ای زندگی می‌کنید که به‌جای آجر و بتون، با سازه‌هایی از تعامل بین گیاهان و ربات‌ها و با کمک حسگرها، ال‌ای‌دی و کامپیوتر ساخته شده است. ساخت چنین خانه‌ای ۴۰ سال زمان می‌برد، اما زیست‌شناسان، متخصصان کامپیوتر و محققان علوم روباتیک به همراه معماران اروپایی مشغول کار و تحقیق بر روی این ساختار هستند و می‌خواهند بدانند چگونه ربات‌ها و گیاهان می‌توانند با یکدیگر برای ساختارهای معماری با هم همکاری کنند.Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

دیدن داخل بدن بیماران با پروژه دی.آر!

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، اگر پزشکان می‌توانستند داخل بدن بیمار را ببینند  تصور آنها از استخوان‌ها واندام‌ها زیرین بدن تا حد زیادی تغییر می‌کرد. این چیزی است که دانشمندان دانشگاه “آلبرتا” توسعه داده‌اند. البته این پروژه هنوز در مرحله آزمایشی است و به نام پروژه “دی.آر”(DR) شناخته شده است.این فناوری در واقع پوست را شفاف نمی‌کند و همچنین تصاویر واقعی داخل بدن بیمار را نیز ارائه نمی‌دهد، درعوض این تکنولوژی تصاویر سه‌بعدی پیشین به دست آمده از سی تی اسکن یا ام .آر .آی را بر روی پوست بیمار به طوریکه با بخش‌های بدن بیمار مشابه است ظاهر می‌کند.این سیستم شامل یک پروژکتور، دوربین‌های مادون قرمز و نشانگرهایی است که در مکان‌های استراتژیک بدن قرار می‌گیرند. دوربین‌ها آن نشانگرها را ردیابی می‌کنند و به سیستم اجازه می‌دهند تا جهت بدن را بشناسد، به طوری که تصاویری که روی پوست نمایان می‌شوند، می‌توانند حرکتی مشابه بدن بیمار داشته باشند.همچنین این امکان وجود دارد که سیستم تصاویر جداگانه مانند تصاویر ریه‌ها و یا تنها رگ‌های خونی را بسته به شرایط مورد نیاز طراحی کند.”یان واتس” (Ian Watts)، دانشجوی علوم رایانه که این سیستم را با همکاری “مایکل فیست” (Michael Fiest) ساخته‌اند، گفت: برنامه‌های کاربردی متعددی، از جمله آموزش، فیزیوتراپی، جراحی لاپاروسکوپی و حتی برنامه‌های جراحی برای این تکنولوژی وجود دارند.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi