دوربینی سوار بر موشک‌های دوران کودکی+تصاویر

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، شرکت “اینستا۳۶۰” از مدل جدید دوربین واقعیت افزوده خود موسوم به “One X” رونمایی کرده است که یک دوربین همه چیز تمام است.این دوربین دارای امکانات کاملی نظیر تصویربرداری ۳۶۰ درجه با کیفیت تا ۵.۷K با سرعت ۳۰ فریم بر ثانیه، تصویربرداری آهسته (۵۰ فریم بر ثانیه با کیفیت 4K و ۱۰۰ فریم بر ثانیه با کیفیت 3K)، تثبیت حرکت همه جانبه، لنزهای دید عریض، تصویربرداری HDR، خوش دستی، کاربری آسان و غیره است.

شاید برای اغلب کاربران، کیفیت 4K هم زیاد باشد، اما وقتی صحبت از تصویربرداری ۳۶۰ درجه است، تمام پیکسل‌ها اهمیت پیدا می‌کنند و بالا بردن وضوح به هر چه بهتر شدن خروجی کمک می‌کند.
این دوربین همچنین دارای حسگرهای داخلی است که می‌تواند حرکات فیزیکی و چرخش را تشخیص دهد و ردیابی کند تا فیلم بی نقصی گرفته شود.

دوربین One X دارای GPS است و وای-فای پرسرعت است که با استفاده از این قابلیت می‌توان تصاویر را به صورت زنده روی گوشی موبایل یا دستگاه‌های دیگر مشاهده کرد.
این دوربین را حتی زیر آب هم می‌توان استفاده کرد و تا عمق پنج متر، ضد آب است. البته برای بردن تا عمق ۳۰ متری می‌توان از قاب مخصوص آن استفاده کرد.

اما شاید جذاب‌ترین ویژگی این دوربین جدید، قابلیت پرتاب کردن آن مانند یک دارت باشد که مناظر فوق‌العاده‌ای را رقم می‌زند. این دوربین را می‌توان برای گرفتن تصاویر آهسته از اشیا و افراد در حال حرکت، مثل یک دارت پرتاب کرد.
ارزش این دوربین ۳۹۹ دلار است و قاب قابل پرتاب این دوربین ۳۰ دلار قیمت دارد.

انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

آخرین روزهای فضانوردان روی زمین/ هگ و اوچینین فردا عازم ایستگاه فضایی می‌شوند+تصاویر

به گزارش ایسنا؛ فضانوردان عازم ایستگاه فضایی بین‌المللی در روزهای پایانی قبل از پرتاب, در عین آنکه آخرین بررسی و مطالعات همچنین دادن آزمون و پاسخگویی به مربیان را دارند، لحظه‌های پرنشاط و فعالی را می‌گذرانند.”نیک هگ”(Nick Hague) فضانورد آمریکایی ناسا و “الکسی اوچینین”(Alexey Ovchinin ) فضانورد روسی “سازمان فضایی فدرال روسیه” فردا(پنجشنبه) از بایکونور قزاقستان عازم ایستگاه فضایی خواهند شد.

در بایکونور از کیهان‌نوردان در هتلی ویژه با نام کاسمونافت(کیهان‌نورد) پذیرایی می‌شود. در پشت این هتل خیابانی قرار دارد که در دو طرفش درختان متعدد دیده می‌شود. این‌ها درختانی هستند که هر فضانورد قبل از نخستین پرواز فضایی باید یکی از آنها را غرس کند.

گروه کیهان‌نوردان در روزهای قبل از پرتاب در این بوستان، ساحل رودخانه «سیری دریا» و زمین‌های سرسبز اطراف آن گشت می‌زنند و هر کدام به یادبود سفر، درختی می‌کارند. آنها همچنین از موزه بایکونور بازدید دارند که طی آن، دفتر یادبود، پاکت‌های پستی، کتاب‌ها و غیره را امضا و یادگارهایی از اشیای شخصی خود را اهدا می‌نمایند.

سرگرم شدن با بعضی ورزش‌های مهارت بدنی و فکری مانند بیلیارد و شطرنج، گوش دادن به آخرین توصیه‌های کارشناسان، آخرین تمرین‌ها با دستگاه شبیه‌ساز ملاقات فضایی سایوز و ایستگاه را نیز می‌توان از برنامه‌های ضروری روز های پایانی اقامت زمینی فضانوردان دانست اما یکی از مهمترین کارهایی که روزانه چند ساعت وقت فضانوردان را می‌گیرد نشستن بر روی صندلی دواری است که در عین حال لرزش‌های آن می‌تواند فضانورد را هم برای لرزش‌های زمان رسیدن سفینه از لحظه پرتاب تا استقرار در مدار و هم حالت سرگیجه و تهوع احتمالی از وضعیت جاذبه صفر آماده کند.

در فضا به دلیل نبود جاذبه، خون و دیگر مایعات بدن در بالا تنه افزایش پیدا می‌کند بطور مثال یک تا دو لیتر خون در این قسمت قرار می‌گیرد و میزان خود دهی قلب به سر افزایش پیدا می‌کند. یکی دیگر از تمرین‌های اجباری و سخت دراز کشیدن معکوس است.

فضانورد بر روی تخت‌خوابی دراز می‌کشد و بعد از بستن او، زاویه تختخواب به طرف سر شیب پیدا می‌کند. به این ترتیب گردش خون به بخش بالایی بدن بویژه سر بیشتر می‌شود. این تمرین می‌تواند تا حدود زیادی به فضانورد در جریان روزهای اول سفر که هنوز به شرایط بی‌وزنی عادت پیدا نکرده کمک کند.

نیک هگ(راست) و الکسی اوچینین(چپ)

انتهای پیام

Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

رونمایی از یک پاوربانک بی‌سیم که به گوشی می‌چسبد

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، مشکل تمام شدن باطری موبایل، مسئله‌ای است که همه ما با آن‌ مواجه هستیم.”پاوربانک‌ها” می‌توانند به کمک حل این مشکل بیایند.
 در این راستا، شرکت “Bezalel” یک پاوربانک تولید کرده‌ است که به پشت گوشی همراه می‌چسبد و گوشی‌ را به صورت بی‌سیم شارژ می‌کند.
این پاوربانک موسوم به “Prelude” است و ظرفیت شارژ آن پنج هزار میلی‌آمپر ساعت است و می‌تواند با سرعت ۱۵ وات، نیروی خود را افزایش دهد.
اندازه این پاوربانک ۱۱.۴x ۶.۹ x ۱.۷ سانتی‌متر است و حدود ۱۵۰ گرم وزن دارد.
” Prelude” با اغلب موبایل‌هایی که فناوری شارژ بی‌سیم را پشتیبانی می‌کنند، کار می‌کند.

از گوشی‌هایی که با این پاوربانک شارژ می‌شوند می‌توان به “گلکسی S۶” و مدل‌های بالاتر آن و گوشی‌های آیفون جدیدتر از آیفون ۸ اشاره کرد.
گوشی‌های “ال‌جی”(LG)، “سونی”(Sony) و “بلک‌بری”(BlackBerry) نیز با این دستگاه شارژ می‌شوند.
مهم‌ترین وجه تمایز و برتری این پاوربانک با نمونه‌های دیگر این است که به پشت گوشی می‌چسبد و کاربر می‌تواند همزمان با مصرف گوشی و پیاده‌روی، بدون استفاده از هیچ سیمی، گوشی خود را شارژ کند.
” Prelude” به نحوی طراحی شده‌ است که به گوشی نیز آسیب نمی‌رساند.
گفتنی‌ است که پاوربانک “Prelude” نسبت به شارژهای معمولی و سیم‌دار کاربردی‌تر است. به عنوان مثال، زمانیکه به هنگام شب گوشی خود را به شارژر می‌زنید، استفاده از آن سخت‌تر می‌شود ولی با استفاده از این پاوربانک این مشکل حل می‌شود.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

زیر آفتاب باید رفت!

به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌تایمز، پژوهشگران دانشگاه “اوکلند”(Auckland) اثرات “ویتامین آفتاب” را بررسی کردند و دریافتند مکمل‌های ویتامین D باعث بهبود سلامت استخوان نمی‌شوند.آیا مصرف مکمل ویتامین D لازم است؟
ویتامین D مسئول تنظیم کلسیم و فسفات در بدن است که باعث تحکیم استخوان‌ها و دندان‌ها می‌شوند. همچنین به جلوگیری از آنفلوآنزا کمک می‌کند و بر اساس تحقیقات قبلی مانع از بروز انواع خاصی از سرطان نیز می‌شود.
بهترین راه برای به دست آوردن طبیعی مقدار بالایی از ویتامین D مورد نیاز بدن برای حفظ سلامتی، قرار گرفتن در معرض نور خورشید است. همچنین می‌تواند در غذاهای خاص مانند ماهی، تخم مرغ و شیر یافت شود.
با این حال، همه به خصوص در ماه‌های فصل پاییز و زمستان که نور خورشید کم است، مقدار توصیه شده روزانه ویتامین D مورد نیاز بدن خود را مصرف نمی‌کنند.
توصیه عمومی این است که مکمل‌ها را به منظور جلوگیری از تضعیف استخوان، درد استخوان و ضعف عضلات مصرف کنیم. بعضی افراد همچنین مکمل‌های ویتامین D را برای جلوگیری از بیماری‌های استخوان نظیر پوکی استخوان مصرف می‌کنند.
خرید و مصرف مکمل‌های ویتامین D به نظر بسیاری از افراد، اتلاف وقت و پول است. یک مطالعه جدید، در مجموع 81 آزمایش موجود در مورد مکمل‌های ویتامین D و سلامت استخوان را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد که نشان داده شد مصرف این مکمل برای افرادی که کمبود ویتامین D ندارند، هیچ مزایایی نخواهد داشت.
محققان دریافتند این مکمل‌ها حتی در هنگام مصرف دوزهای بالا یا دوز کم، نمی‌توانند از شکستگی و تضعیف استخوان جلوگیری کنند. آنها همچنین تایید کردند که مکمل‌ها بر تراکم استخوان فرد تاثیر قابل توجهی ندارد.
آنها از مقامات سلامت عمومی خواستند تا در توصیه فعلی خود مبنی بر استفاده از مکمل‌ها به جای قرار گرفتن در معرض نور خورشید تجدید نظر کنند.
“مارک بولند” از دانشگاه اوکلند و نویسنده اصلی این مطالعه گفت: دستورالعمل‌های بالینی باید تغییر یابند تا منعکس کننده یافته‌های جدید ما باشد.
دستورالعمل‌های فعلی سازمان ملی سلامت آمریکا می‌گوید که کودکان زیر 12 ماه نیاز به 400 واحد ویتامین D در هر روز دارند و به هر فرد دیگر تا سن 70 سالگی، 600 واحد برای حفظ سلامتی استخوان و متابولیسم کلسیم توصیه می‌شود.
همچنین گفته می‌شود که افراد مسن(70 سال به بالا) نیاز به مصرف روزانه 800 واحد ویتامین D دارند.
یافته‌های محققان در مجله The Lancet منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

برای سفر به مریخ باید متحد شد

به گزارش ایسنا، ویتالی سمینوف معتقد است تسخیر سیاره سرخ باید مانند ایستگاه فضایی بین‌المللی طرحی بین‌المللی به شمار آید. وی با اشاره به طولانی‌ترین سفر فضایی، یعنی پرواز 437 روزه والری پولیاکف فضانورد روسی در ایستگاه فضایی میر می‌گوید: روسیه تجربه ارزنده‌ای در پزشکی فضایی دارد.نیکلای آنفیموف یکی دیگر از کارشناسان فضایی روسیه می‌گوید روسیه در حال توسعه پرتاب کننده سنگین آنگارا با قابلیت پرتاب 5/28 تن است که برای این پروژه مناسب به نظر می‌رسد.
کارشناسان حدس می‌زنند پرواز سرنشین‌دار به مریخ حدود 20 میلیارد دلار هزینه در بر داشته باشد. براساس طرح اولیه این سفر به دو پرتاب نیاز دارد: یکی برای سفینه حامل تجهیزات و وسایل مورد نیاز و دیگری برای فرستادن سفینه سرنشین‌دار.
این سفینه 6 خدمه خواهد داشت. سه نفر از آنها در مداری در اطراف مریخ باقی می‌مانند و سه نفر دیگر برای مدت 30 تا 60 روز به سطح مریخ خواهند رفت. فضانوردان باید از یک مریخ نورد، برای حرکت روی مریخ و تفحص درباره سطح آن استفاده کنند.
ایگور متروفانف از موسسه تحقیقات فضایی مسکو با اشاره به این که آب بخش حیاتی برای سفر انسان به مریخ بشمار می‌رود می‌گوید، اکتشافات جدید کاوشگران بدون سرنشین که حاکی از وجود آب در مریخ است اعتقاد کارشناسان به کارآیی این برنامه را راسخ‌تر کرده است.
آناتولی گریگوریف متخصص پزشکی فضایی در موسسه بررسی‌های پزشکی و زیست‌شناسی می‌گوید اگرچه انتظار نمی‌رود که فضانوردان در سیاره سرخ با موجودات خارق‌العاده فضایی مواجه شوند ولی کسی امکان روبرو شدن آنها با نوعی از حیات را منتفی نمی‌داند. وی می‌افزاید اطلاعات اخیر مبنی بر وجود آب در سطح مریخ به معنی آن است که امکان حیات حداقل برای موجودات ذره‌بینی ممکن است.
انتهای پیام

Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

افزایش اشعه‌های کیهانی در خارج از منظومه شمسی

به گزارش ایسنا و به نقل از فیز، وُویجر ۲ یک کاوشگر فضایی بی‌سرنشین میان‌سیاره‌ای است که در ۲۰ اوت ۱۹۷۷ در قالب برنامه وویجر برای مطالعه سیاره‌های خارجی منظومه شمسی و همچنین فضای میان‌سیاره‌ای توسط ناسا به فضا پرتاب شده‌است. این فضاپیما نخستین فضاناوی بود که از سیاره‌های غول یخی؛ اورانوس و نپتون، دیدار کناری کرد.از سال ۲۰۰۷، این کاوشگر در حال سفر به لایه بیرونی هلیوسفر و مطالعه سیاره‌های خارجی منظومه شمسی است.
هلیوسفر یا هورسپهر پهنه‌ای است حباب مانند که بادهای خورشیدی را دربرگرفته است. هورسپهر دربرگیرنده همه منظومه شمسی و میدان مغناطیسی خورشیدی است که کیلومترها دورتر از مدار پلوتو را در بر می‌گیرد.
اخیرا دانشمندان کاوشگر وویجر هنگام رسیدن این فضاپیما به مرز بیرونی هلیوسفر که به نام “هلیوپوز”(heliopause) شناخته می‌شود آن را مورد مشاهده و بررسی قرار دادند. هنگامی که وویجر۲ از هلیوسفر خارج شود، پس از وویجر ۱ به عنوان دومین شی ساخته شده توسط انسان، که وارد فضای بین ستاره‌ای شده، محسوب خواهد شد.
پرتوهای کیهانی ذراتی هستند که در فضای خارج از اجرام آسمانی تولید شده و به جو این اجرام برخورد می‌کنند. در مورد کره زمین، این امواج در عبور از جو زمین و برخورد با ذرات اتمسفر به ذرات مختلفی مانند مزون‌ها و پوزیترون‌ها تبدیل می‌شوند.
اندازه گیرهای “ابزار زیرسیستم پرتو کیهانی”(Cosmic Ray Subsystem instrument) کاوشگر وویجر۲ در اواخر ماه اوت، نشان می‌دهد که میزان پرتو کیهانی که خارج از منظومه شمسی تولید می‌شوند در مقایسه با اوایل ماه اوت، پنج درصد افزایش یافته است. “ابزار ذرات باردار با انرژی کم”(Low-Energy Charged Particle instrument) این کاوشگر نیز افزایش میزان پرتوهای کیهانی را شناسایی کرده است.
پرتوهای کیهانی، ذراتی با حرکت بسیار سریع هستند که خارج از منظومه شمسی تولید می‌شوند. بعضی از این اشعه‌های کیهانی توسط هلیوسفر مسدود می‌شوند، بنابراین دانشمندان این ماموریت انتظار دارند که ویجر ۲ همانطور که نزدیک به مرز هلیوسفر قرار می‌گیرد، افزایش سرعت پرتوهای کیهانی را اندازه‌گیری کند.
“اد استون”(Ed Stone) یکی از دانشمندان ماموریت وویجر گفت: ما شاهد تغییراتی در محیط اطراف وویجر۲ هستیم. طی ماه‌های آینده با داده‌های این کاوشگر ما اطلاعات زیادی درباره پرتوهای کیهانی به دست خواهیم آورد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

پیش‌بینی ابتلا به آلزایمر با کمک هوش مصنوعی

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، یکی از بزرگترین چالش‌های پیش روی پژوهشگرانی که در مورد آلزایمر تحقیق می‌کنند، یافتن راهی برای شناسایی بیمارانی است که در مراحل ابتدایی ابتلا به زوال شناختی هستند.پژوهش جدیدی که در “‌دانشگاه مک‌گیل” (McGill University) کانادا انجام شد، نشان می‌دهد که شاید هوش مصنوعی بتواند به پیش‌بینی دقیق بیمارانی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به آلزایمر قرار دارند، کمک کند.
از آنجا که بیشتر درمان‌های احتمالی بیماری آلزایمر، در مراحل گوناگون آزمایش انسانی با شکست مواجه شده‌اند، بسیاری از پژوهشگران سعی دارند به جای درمان، از بروز بیماری پیشگیری کنند. مشکل اینجاست که در حال حاضر، هیچ روش موثری برای شناسایی بیماری که در مراحل ابتدایی ابتلا به آلزایمر است، وجود ندارد.
پژوهشگران در این بررسی جدید قصد دارند هوش مصنوعی را برای ارزیابی داده‌های تشخیصی، آموزش دهند تا روش موثرتری برای پیش‌بینی ابتلا به آلزایمر ارائه کنند.

“مالار چاکراوارتی” (Mallar Chakravarty)، متخصص علوم اعصاب و از پژوهشگران این پروژه گفت: در حال حاضر، روش‌های محدودی برای درمان آلزایمر وجود دارد و بهترین راه این است که روشی برای پیشگیری از این بیماری پیدا کنیم. شاید روش مبتنی بر هوش مصنوعی، پیامدهای قابل‌توجهی در این زمینه داشته باشد و به عنوان یک “دستیار پزشک”، به شناسایی افرادی که در مراحل ابتدایی ابتلا به آلزایمر هستند کمک کند.
این الگوریتم که داده‌های بیش از 800 نفر به آن آموزش داده شده، یک طبقه‌بندی از زیست‌نشانگرها از جمله تصویربرداری ام.آر.آی و اطلاعات بالینی را شامل می‌شود. افراد مورد بررسی، هم شهروندان سالم و هم افراد مبتلا به آلزایمر هستند. داده‌ها می‌توانند به درک پیشرفت بیماری افراد و پیش‌بینی ابتلا به زوال شناختی به سیستم کمک کنند.
پژوهشگران مطمئن هستند که این الگوریتم در مرحله ابتدایی، دقیق و قوی عمل خواهد کرد و با افزودن داده‌های بیشتر، پیش‌بینی‌های آن حتی بهتر هم خواهند بود.
چاکراوارتی افزود: ما در حال حاضر، دقت پیش‌بینی را با استفاده از داده‌های جدید آزمایش می‌کنیم. این کار، به اصلاح پیش‌بینی‌ها و تشخیص‌های بهتر در آینده کمک خواهد کرد.
این پژوهش، در مجله ” PLOS Computational Biology” به چاپ رسید.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

باید فرصت‌ها را جدی گرفت

به گزارش ایسنا، گرگ وینتر، ۱۴ آوریل ۱۹۵۱ در شهر لستر، انگلستان دیده به جهان گشود. وی دارای رتبه ” سی‌بی‌ای” یا “عالی‌ترین رتبه امپراتوری بریتانیا “(CBE) و” اف‌آراس” یا “همکار انجمن سلطنتی”(FRS) است.او عضو “کالج ترینیتی کمبریج”(College of the Holy and Undivided Trinity)  و “رئیس شورای تحقیقات پزشکی”(MRC)  انگلستان نیز است.

این زیست‌شیمی‌دان برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۸، برای کارهای پیشگامانه‌اش در زمینه” پادتن تک‌تیره” مشهور است.

“پادتن‌های تک تیره”(Monoclonal antibodies) یا آنتی بادی مونوکلونال پادتن‌ها یک تک‌گونه هستند که همانند یکدیگرند. علت این همانندی اینست که این پادتن‌ها توسط نوعی سلول ایمنی تولید شده‌اند که همه همانندسازی‌شده از یک سلول والد است. البته معمولا با تکثیر ریکامبیننت این پادتن‌ها ساخته می‌شوند. پادتن‌های تک‌تیره پادتن‌هایی تک‌اختصاصی هستند که همه مشابه هم هستند چون از سلول‌های ایمنی مشخص که از یک سلول کلون شده‌اند ایجاد شده، برخلاف پادتن‌های پلی کلونال که از سلول‌های ایمنی متفاوتی ایجاد می‌شوند. پادتن‌های تک‌تیره اتصال تک ظرفیتی دارند بدین معنی که همه به یک نوع اپیتوپ متصل می‌شوند.

“آدام اسمیت”(Adam Smith) سرپرست علمی رسانه بنیاد نوبل مصاحبه‌ای تلفنی با “سر گرگوری پی وینتر” یکی از سه برنده نوبل شیمی ۲۰۱۸ انجام داده که در ادامه می‌خوانید:

اسمیت: سلام من “آدام اسمیت” هستم و از سایت نوبل‌پرایز تماس می‌گیرم.

وینتر: سلام بله بفرمایید.

اسمیت: برای دریافت جایزه بسیار تبریک می‌گویم.

وینتر: بسیار سپاسگزارم.

اسمیت: کار شما به خاطر استفاده از فاژها برای تولید داروهای جدید واقعا تحسین برانگیز و نمونه کاملی از پژوهش‌های کاربردی سازی بود، درست است؟

وینتر: بله، هنگامیکه من این پژوهش را آغاز کردم اصلا به اینکه این یک پژوهش کاربردی سازی است فکر نمی‌کردم و به طور کلی بیشتر به ایجاد مولکول‌های جدید علاقه داشتم. در واقع در پژوهش پیشین من که مهندسی پروتئین بود من تنها به درک چگونگی عملکرد آنزیم‌ها و دیگر موضوعات علاقه‌مند بودم اما پس از آن دوباره شروع به مطالعه درباره آنتیبادی‌ها کردم تا عملکرد دقیق آنها را نیز دریابم و سپس متوجه شدم که می‌توان از فناوری‌های تکاملی برای خلق “رپرتوارهای”(repertoires) بزرگ استفاده نمود. البته من فکر میکنم که دو نکته اساسی در کار من بسیار مهم بودند. اولین کار، تولید نسل رپرتوارها و اطمینان حاصل کردن از کارامد بودن آنها بود که این رپرتورها بتوانند پروتئین‌ها را کاملا خم کنند و مرحله دوم، نمایش آنها در استفاده از فاژ بود که “جورج اسمیت” به آن در کار خود اشاره کرده است. بنابراین از نخست من به این فکر می‌کردم که من می‌بایست آنتی بادی‌های دارویی را توسعه دهم. هنگامیکه افراد در مسیر انجام کاری قرار می‌گیرند، فرصت‌هایی را نیز به دست می‌آورند و آنجا است که باید بدانند این‌ها فرصت‌هایی برای غلبه بر یک مشکل واقعا دشوار است و در خصوص کار من نیز مشکل این بود که چگونه آنتیبادیهای انسانی علیه آنتیژن‌های انسانی توسعه دهم اما با قرار گرفتن در مسیر و تجربه متوجه شدم که می‌توانیم با استفاده از فناوری تکاملی آن را ایجاد کنیم. آنچه ما انجام دادیم، شروع منطقی دانستن این موضوع بود که چگونه می‌توانیم از سیستم ایمنی که یک سیستم تکاملی است، برای ساخت آنتی بادی‌های انسانی تقلید و استفاده کنیم.

اسمیت: درست است شما آن کار را به خوبی انجام دادید.

وینتر: دقیقا

اسمیت: بله، پیامی بسیار مهم در همه این موارد وجود دارد و آن این است که افراد و به شخصه خودم نمی‌دانم فرصت‌ها چه زمانی بوجود میآیند و حتما برای به دست آوردن این فرصت‌ها باید تحقیقات متعدد انجام داد.

وینتر: من کاملا با این موضوع موافقم. استراتژی شخصی من این است که باید ابتدا تحقیقات پایه را انجام دهم و اجازه دهم تا فرصت‌ها به وجود آیند. به عبارت دیگر نباید بگویم “این کاری کاربردی است، من قصد ندارم این کار را انجام دهم”. درنهایت دیدگاه اصلی من این است که باید هدفت را به اثبات برسانی و در حین انجام این کار لذت نیز ببرید.

اسمیت: شما یک دانشمند، یک مخترع، یک کارآفرین و یک مدیر هستید. انرژی لازم برای انجام تمام این کارها را از کجا دریافت می‌کنید؟

وینتر:(با خنده) خب، خیلی سریع و فشرده همه این کارها را انجام می‌دهم، منظورم این است که همه این کارها را به نحو احسن هم انجام نمی‌دهم. من هر سال در یکی از مراحل مختلف زندگی خود موفق می‌شوم. من دوست دارم سالانه میلیاردها دلار برای حمایت از علوم سرمایهگذاری کنم. برخی معتقدند چون هدفت نیک و کمک به بشریت است پس اتفاقات نیک نیز برایت رخ می‌دهد.

اسمیت: اکنون می‌خواهم خیلی مختصر به” LMB” (آزمایشگاه زیست شناسی مولکولی شورای تحقیقات پزشکی انگستان) اشاره کنم و بگویم این نیز می‌تواند یک نوع جایزه نوبل باشد و می‌دانم خیلی برایتان ارزشمند است اما می‌خواهم بدانم چه چیزی آن را در نظر شما خاص می‌سازد؟

وینتر: مردم کار کردن در آزمایشگاه ” LMB” را خیلی خاص می‌دانند اما خب در هر کاری مشکلاتی نیز وجود دارد. اما با این وجود من بسیار خوش شانس بودم که چند سالی را کنار افرادی نظیر “فرد سنگر”(Fred Sanger) و “سزار میلستین”(César Milstein) که مربیان بسیار خوبی برایم بودند، گذرانده‌ام و آنها بوده‌اند که همیشه مرا تشویق می‌کردند که به مسائل بزرگ و مهم فکر کنم.

اسمیت: بسیار خب، ممنون از وقتی که برای ما در این روز خاص گذاشتید.

وینتر: بسیار سپاسگذارم.

انتهای پیام

روز گشته جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۸ مشترکا به ترتیب به “سر گرگوری پی وینتر” (Sir Gregory P. Winter)، “جورج پی اسمیت”(George P. Smith) و “فرانسیس اچ آرنولد” (Frances H. Arnold) به خاطر استفاده از فاژها برای تولید داروهای جدید، توسعه یک روش جدید به نام نمایش فاژ و ایجاد انقلاب در آنزیم‌ها اعطا شد. اکنون “آدام اسمیت(Adam Smith)  سرپرست علمی رسانه بنیاد نوبل مصاحبه‌ای با “سر گرگوری پی وینتر” یکی از سه برنده نوبل شیمی ۲۰۱۸ انجام داده است.

Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

دونا استریکلند؛ سومین زن تاریخ که نوبل فیزیک گرفت

به گزارش ایسنا، جایزه نوبل معتبرترین جایزه‌ای است که در حوزه‌های علمی به یک دانشمند تعلق می‌گیرد.جایزه نوبل در سال ۱۸۹۵، به وصیت کارخانه‌دار و شیمی‌دان سوئدی،” آلفرد نوبل” که بیشتر وی را به دلیل ابداع” دینامیت” می‌شناسند پایه‌گذاری شد.
از سال ۱۹۰۱ میلادی تا امروز ۲۱۰ دانشمند موفق به کسب جایزه نوبل فیزیک شده‌اند. تاکنون این جایزه در فیزیک ۱۱۲ مرتبه اعطا شده است.
برندگان نوبل فیزیک 2018 روز گذشته معرفی شدند که از میان این ۳ نفر، یکی از آنها دونا استریکلند فیزیکدان زن کانادایی بود.
به این ترتیب و با احتساب استریکلند تاکنون ۳ زن در تاریخ موفق به کسب نوبل فیزیک شده‌اند که در این مطلب به معرفی آنها خواهیم پرداخت.
“ماری کوری”

“ماریا اسکلودوسکا کوری”(Marie Skłodowska Curie) اولین زن تاریخ علم است که موفق به کسب جایزه نوبل شد. کوری همچنین تنها زنی است که توانسته دو نوبل را از آن خود کند.
“ماری کوری” در تاریخ ۷ نوامبر ۱۸۶۷ میلادی در ورشو لهستان متولد شد.
والدین کوری هر دو معلم بودند. وی در سال ۱۸۹۳ لیسانس خود را در رشته فیزیک دریافت کرد و تنها یک سال بعد در رشته ریاضیات نیز موفق به اخذ لیسانس گردید. پس از آن با “پیر کوری” آشنا شد و با وی ازدواج کرد.
زمانی که ماری کوری در ۱۸۹۵ در انباری چوبی کوچکی که آزمایشگاه وی بود شروع به کار کرد، نه او و نه هیچ‌کس دیگری چیزی درباره عنصر شیمیایی رادیوم نمی‌دانست و این عنصر هنوز کشف نشده بود.
البته یکی از همکاران وی، پژوهشگر و فیزیکدان فرانسوی،”هانری بکرل”، در آن زمان تشخیص داده بود که عنصر شیمیایی” اورانیوم”، پرتوهایی اسرار آمیز نامرئی از خود می‌افشاند.
در ۱۲ آوریل ۱۸۹۸ میلادی، کوری‌ها نظریه “رادیو اکتیویته” را ارائه دادند. این نظریه، روش‌هایی برای جداسازی ایزوتوپ‌ها و کشف دو عنصر “پولونیم” و “رادیوم” است. 
پیدایش رادیوم در میان عناصر رادیواکتیو طبیعی تقریباً به فوریت ثابت کرد که این عنصر مناسب‌ترین عنصر رادیو اکتیو برای بسیاری کارها است. 
کوری دو مرکز یکی در پاریس و دیگری در ورشو را راه‌اندازی کرد که امروز از مراکز بزرگ پزشکی هستند. همچنین در جنگ جهانی اول اولین مرکز درمانی نظامی رادیو پزشکی را ایجاد کرد.
خانواده کوری به همراه بکرل بخاطر کشف‌شان در ۱۹۰۳ جایزه نوبل در فیزیک را از آن خود کردند و به این ترتیب توانستند وام‌هایی را که برای کارهای پژوهشی طولانی خود گرفته بودند، پرداخت کنند.
پیر کوری در ۱۹ آوریل ۱۹۰۶ در ۴۷ سالگی به علت تصادف درگذشت. مادام کوری پس از مرگ شوهرش به مطالعات خود ادامه داد و در ۱۹۱۰ موفق به تهیه رادیوم خالص گردید. وی در سال ۱۹۱۱ موفق به کسب دومین جایزه نوبل خود این‌بار در شیمی شد.
ماری کوری نقش اصلی را در تأسیس انستیتو رادیوم پاریس در ۱۹۱۲ داشت و تا زمان مرگ مسئول اداره بخش فیزیک-شیمی آن بود.
این زن محقق در نهایت در سال ۱۹۳۴ میلادی در سن ۶۶ سالگی به دلیل ابتلا به سرطان خون درگذشت.
مرگ وی به دلیل تحقیق بر روی “رادیوم” اعلام شد. زیرا رادیوم پرتوزا است و برخورد با آن موجب ایجاد سرطان می‌شود.
گفتنی است ” ایرن ژولیو-کوری”(Irène Joliot-Curie) دختر “ماری کوری” نیز به خاطر کشف رادیواکتیویته مصنوعی در سال ۱۹۳۵ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.
” ماریا گوپرت مایر”

” ماریا گوپرت مایر”(Maria Goeppert Mayer ) دومین زن تاریخ است که توانسته جایزه نوبل فیزیک را از آن خود کند.
” ماریا گوپرت مایر” در تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۰۶ میلادی در آلمان متولد شد.
وی فارغ‌التحصیل دانشگاه “گوتینگن” آلمان است. پایان‌نامه مایر با موضوع نظریه جذب دو فوتون توسط اتم‌ها ارائه گردید.
پس از جنگ جهانی دوم، مایر داوطلبانه استاد دانشگاه “شیکاگو” شد.
در سال ۱۹۶۰، استاد و پروفوسور فیزیک در دانشگاه “کالیفرنیا در سن دیه‌گو” شد و دوره‌ای کوتاه پس از آن دچار یک سکته مغزی خفیف شد. مایر به تحقیقات خود ادامه داد و پس از آن مدل ریاضی “پوسته‌ای هسته” را ارائه داد.
این مدل نحوه قرارگیری ذرات در ترازهای انرژی در هسته اتم را تشریح می‌کند.  
این دستاورد وی سبب شد که مایر در سال ۱۹۶۳ میلادی جایزه نوبل فیزیک را کسب کند. گفتنی است “دانیل یوهانس هانس ینسن”(Johannes Hans Daniel Jensen) و “یوجین ویگنر”(Eugene Wigner)  نیز با مایر در دریافت این جایزه شریک بودند.
مایر در سال ۱۹۶۵ به عضویت “فرهنگستان هنر و دانش آمریکا” برگزیده شد.
وی در نهایت در سال ۱۹۷۲ میلادی دچار سکته مغزی شد و در “سن‌دیه‌گو” درگذشت.
پس از مرگ این بانوی دانشمند جامعه علمی آمریکا به پاس تلاش‌های وی، تصمیم به ایجاد جایزه علمی ” ماریا گوپرت مایر” در فیزیک گرفت.
“دونا استریکلند”

“دونا استریکلند”(Donna Strickland) در سال ۱۹۵۹ میلادی در کانادا متولد شد و تحقیقات خود را در حوزه لیزر انجام داد. وی سومین زنی است که موفق به دریافت جایزه “نوبل” فیزیک شده است.
وی به همراه “جرارد مورو (Gérard Mouro) دیگر برنده نوبل فیزیک ۲۰۱۸، در حوزه اختراع تکنیکی به نام “CPA” کار کرد. این دو دانشمند به همین دلیل نیز “نوبل” را از آن خود کردند.” CPA” تکنیکی برای ایجاد” لیزرهای پالسی ‌فوق‌ کوتاه” است.
گفتنی است تکنیکی که استریکلند و مورو توسعه دادند، برای تولید پالس‌های فوق‌کوتاه و قوی در جراحی، پزشکی و مطالعات بنیادی علمی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
“دونا استریکلند” مدرک مهندسی فیزیک خود را از دانشگاه “مک‌مستر”(McMaster University)  کانادا دریافت کرد و در سال ۱۹۸۹ دکتری خود را در رشته “نورشناسی” از دانشگاه “راچستر” آمریکا کسب کرد.
وی هم‌اکنون استاد دانشگاه “واترلو”(Waterloo) کانادا است. “استریکلند” نیز تاکنون توانسته جوایز معتبر علمی را از آن خود کند.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

مسئله اصلی سرطان را ما کشف کردیم

به گزارش ایسنا، تاسوکو هونجو روز گذشته مصاحبه‌ای با “آدام اسمیت” (Adam Smith) سرپرست علمی رسانه نوبل انجام داد.آدام اسمیت در ابتدای مصاحبه ضمن تبریک به پروفسور هونجو از وی پرسید عکس‌العمل او هنگام شنیدن این خبر چه بود؟ که پروفسور هونجو در پاسخ گفت: بسیار متشکرم. واقعا از شنیدن این خبر بسیار خوشحال و مفتخر شدم.
در ادامه متن مصاحبه سایت نوبل با یکی از دو برنده نوبل پزشکی 2018 را میخوانید:
اسمیت: در طول چندین سال امروز نخستین جایزه نوبل برای درمان سرطان اهدا شد، به نظر شما این جایزه چه پیامی می‌تواند داشته باشد؟
هونجو: بله همانطور که گفتید این نخستین جایزه نوبل برای درمان سرطان است و من فکر می‌کنم بسیاری از افراد برای درمان سرطان سخت تلاش کرده‌اند اما خوشبختانه من و “جیم الیسون” (Jim Allison)، از طریق مهار پسرفت سیستم ایمنی بدن موفق به درمان این بیماری شدیم. منظورم این است که مسئله اصلی را ما کشف کردیم و این واقعا سخت بود. بنابراین من زمانیکه از بیمارانم جمله ” شما زندگی من را نجات دادید” بشنوم بسیار خشنود شده و لذت خواهم برد. کار ما بسیار تاثیرگذار بود.
اسمیت: پس شما هرگز فکر نمی‌کردید که تحقیقاتتان به کشف یک درمان قطعی منتهی شود، درست است؟
هونجو: خب، می‌دانید، زیست شناسی علم بسیار پیچیده‌ای است و علم زیست شناسی کاملا با علم مهندسی تفاوت دارد. ما نمی‌توانیم درمانی را طراحی کنیم. بسیاری از مردم سعی کردند درمان سرطان را پیدا کنند، اما همه شکست خوردند. من هیچوقت انتظار نداشتم که پژوهش‌هایم بر روی سیستم ایمنی، منجر به کشف درمان سرطان شود. احساس و عقیده من این است که افراد باید چیزهای زیادی را امتحان کنند چون اگر پیگیر و خوش شانس باشند می‌توانند به هدف خود دست یابند.
اسمیت: نظر شما درباره پژوهش بر روی “مهار کننده‌های بازرسی ایمنی”(immune checkpoint inhibitors) که در آینده صورت خواهند گرفت، چیست؟
هونجو: خب هنوز مشکلات زیادی وجود دارد، اما دو نکته مهم وجود دارد. نخست اینکه، این درمان اکنون تنها در بدن ۳۰ درصد از بیماران  پاسخ داده است، بنابراین ما می‌خواهیم برخی از شاخص‌های زیستی را برای پیش‌بینی اینکه آیا بدن بیماران پاسخگو هست یا خیر مورد بررسی قرار دهیم. ثانیا، قطعا ما خواهان بهبود کارآیی این درمان هستیم و مطمئن هستم که این خواسته، هدف بسیاری از دانشمندان جهان نیز است. من معتقدم که این دو مشکل در آینده نزدیک حل خواهد شد.
اسمیت: این پیام بسیار امیدوار کننده است و در واقع من فکر می‌کنم اهدا این جایزه برای کشف این درمان یک خبر بسیار امیدوارکننده‌ای برای تمام افراد سراسر جهان است. واقعا خیلی ممنون. ما به شدت مشتاق استقبال از شما در ماه دسامبر در استکهلم هستیم. از صحبت با شما بسیار مفتخرم و باز هم این موفقیت عظیم را به شما تبریک می‌گویم.  
هونجو: بله دریافت این جایزه بسیار دلگرم کننده بود و باید بگویم این تنها آغاز داستان است. بسیار از شما سپاسگذارم، من هم متقابلا منتظر ملاقات با شما هستم.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi