مواد محرکی که می‌توانند موتور ربات‌های نسل آینده باشند

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس‌دیلی، یک تیم از مهندسان مکانیک در دانشگاه هنگ‌کنگ، مواد محرک(فعال) جدیدی را معرفی کردند که می‌توان آن را با استفاده از نور مرئی، برق و سایر محرک‌ها مانند گرما و رطوبت تامین نیرو کرد.این مواد فشرده جدید می‌تواند به عنوان عضلات مصنوعی برای ربات‌ها استفاده شود.
نیکل هیدروکسید-اکسی‌هیدروکسید، مواد جدیدی هستند که بلافاصله به محرک‌ها پاسخ می‌دهند و از طریق تغییر شکل، نیرویی تولید می‌کنند که می‌تواند اجسام تا 50 برابر وزن خود را بلند کند.
تحقیق گسترده‌ای در زمینه توسعه مواد جدید فعال انجام شده است، مخصوصا برای استفاده در ربات‌هایی که عمدتا دارای موتور هستند. موتورها، با این حال، سیستم را برای کار، پیچیده می‌کنند.
با این حال، جدیدترین ماده فعال که توسط محققان هنگ کنگی توسعه یافته، می‌تواند برای توسعه میکروربات‌ها و ربات‌های زیستی، عضلات مصنوعی و دستگاه‌های پزشکی استفاده شود که می‌تواند به صورت بی‌سیم عمل کند.
این مواد، پیچیدگی‌های مرتبط با عملکرد سیستم رباتیک یا دستگاه‌ها را به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌دهند.
حرکت مواد جدید به دلیل تغییر حجم تحریک شده توسط نور مرئی با شدت کم ممکن می‌شود. مهندسان عمدا مواد را در مناطق انتخابی فلزکاری کرده‌اند تا به عنوان یک محرک لولایی عمل کنند و با استفاده از خم شدن یا چرخیدن در حضور نور، اشیا را بلند کنند.

در مقایسه با مواد گران‌قیمت، مواد نیکل هیدروکسید-اکسی‌هیدروکسید که غالبا حاوی نیکل هستند، به طور قابل توجهی هزینه را کاهش می‌دهند.
با توجه به تحقیقات، ساخت این مواد آسان است و هزینه زیادی دربرندارد.
فرآیند ساخت این مواد کمتر از 3 ساعت طول می‌کشد و امکان تولید در مقیاس صنعتی نیز فراهم است.
مهندسین دانشگاه هنگ‌کنگ مواد جدید را با استفاده از یک مینی بازو و دو محرک لولایی ساخته‌اند.
در یک آزمایش، محققان یک ربات راهپیما با تنها پاهای جلو ساختند که پاهای آن در تماس با نور خم و صاف می‌شد و می‌توانست به سمت منبع نور حرکت کند.
با توجه به توانایی‌های انقلابی این مواد، می‌توان آن را در آینده برای برنامه‌های کاربردی مختلفی استفاده کرد. مخصوصا برای توسعه ربات‌های کوچک برای عملیات‌های نجات.
نیکل هیدروکسید-اکسی‌هیدروکسید همچنین اولین سیستم ماده در جهان است که می‌تواند توسط نور مرئی و الکتریسیته و بدون نیاز به چیز دیگری تحریک شود.
محققان همچنین پیشنهاد کردند که با استفاده از خواص حرکتی ذاتی این ماده، می‌توان عضلات مصنوعی قابل مقایسه با عضلات پستانداران ایجاد کرد.

این تحقیق همچنین فرصت‌های جدیدی را برای مطالعه بیشتر رفتار القایی هیدروکسید-اکسی‌هیدروکسید توسط نور که تاکنون ناشناخته بوده، فراهم می‌کند.
این مطالعه قابل توجه توسط پروفسور “آلفونسو انگان” با گروهی از محققان گروه مهندسی مکانیک در دانشگاه هنگ‌کنگ انجام شد و تحقیقات آنها اخیرا در مجله علوم رباتیک(Science Robotics) منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

عقب ماندگی فرانسه در حوزه "هوش مصنوعی" جبران خواهد شد

به گزارش ایسنا و به نقل از تلگراف، “امانوئل مکرون” رئیس جمهور ۴۰ ساله فرانسه، وعده داد که فرانسه را به یک کشور نوظهور در حوزه “هوش مصنوعی” مبدل کند و این کشور را به “کشور استارت‌آپ‌ها” تغییر دهد.وی معتقد است، از عقب ماندن فرانسه و کشورهای اروپایی نسبت به چین و آمریکا و شرکت‌هایی همچون “علی‌بابا” و “آلفابت” در حوزه “هوش مصنوعی”جلوگیری خواهد کرد. 
مشاور مکرون اظهار کرد، فرانسه در فناوری‌های روز اخیر از قبیل “ربات‌ها” و”اینترنت” محصول خاصی برای ارائه ندارد.
وی افزود، فرانسه در این زمینه سرمایه‌گذاری‌ خواهد کرد. زیرا این فناوری، مزایای اقتصادی متعددی را برای کشور ارمغان خواهد داشت.
براساس گزارشات منتشر شده در وبسایت “London Tech Week”،
۷۵۰ شرکت به طور ویژه در حوزه “هوش مصنوعی” فعالیت می‌کنند و جامعه “هوش مصنوعی” لندن دو برابر فرانسه و برلین وسعت دارد.
گفتنی است لندن سالانه ۲۰۰ میلیون پوند در این حوزه سرمایه گذاری می‌کند.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

"جسد مجازی" برای کالبدشکافی تولید شد

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، افزایش جهانی برنامه‌های پزشکی، سبب افزایش تقاضا برای مطالعات پزشکی روی اجساد شده است. این در حالی است که اجساد کمی در دنیا برای این مطالعات وجود دارد. در این راستا و برای رفع این مشکل، محققان دانشگاه “مون‌پلیه” فرانسه با استفاده از اسکنرهای سه بعدی، “جسد مجازی” تولید کرده‌اند و امیدوارند که این جسد، اصول کالبدشناسی را به دانشجویان پزشکی آموزش دهد.
“گولامی کپتر” جراح و استاد دانشگاه “مونپلیه” گفت: در فرانسه و خارج از کشور، همه دانشجویان پزشکی این فرصت را ندارند که برای یادگیری آناتومی بدن، کالبدشکافی انجام دهند.
وی ادامه داد، این حقیقت در کشورهایی که “کالبدشناسی” ممنوع است، بیشتر صادق است.
تیم تحقیقاتی این پژوهش دو کالبد مجازی جداگانه ساختند. یکی در ناحیه “گردن” و دیگری در ناحیه “لگن خاصره”.
سپس کالبد ساخته شده را لایه لایه روی جسد واقعی اجرا کردند.
“بنجامین مورنو”، تکنسین این پروژه، در هر لایه، جسم و بخش‌های بدن را با استفاده از یک اسکنر سه بعدی، اسکن کرد و به رایانه انتقال داد. پس از آن تمام بدن قابل مشاهده بود.
این کالبد مجازی می‌تواند با استفاده از یک رابط “وب”( web) یا یک صفحه لمسی حرفه‌ای برای شبیه سازی جراحی مورد استفاده قرار گیرد.
کپتر ادامه داد، هدف ما ساخت یک پایگاه داده‌ای سه بعدی از بخش‌های اصلی آناتومیکی، و توسعه روش کالبدشکافی درون رایانه‌ای است تا کالبدشکافی سنتی را برای فراگیری آناتومی بدن شبیه‌سازی کنیم.
این جسد مجازی می‌تواند قبل از اینکه جراحان و دانشجویان وارد اتاق عمل شوند، برای تمرین، مورد استفاده آن‌ها قرار گیرد.

انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تبدیل دی‌اکسید کربن به سوخت با کمترین هزینه

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، کاهش دی‌اکسید کربن در جو، یکی از موضوعات مورد توجه در جهان امروز است. کاهش میزان دی‌اکسید کربنی که به هوا منتقل می‌شود، ضروری است اما باید راهی برای کاهش میزان دی‌اکسید کربن موجود در جو پیدا کرد.سیستم‌های “جذب مستقیم هوا” یا “داک” (DAC) که برای از بین بردن دی‌اکسید کربن مورد استفاده قرار می‌گیرند، یک راه احتمالی برای پاکسازی هوا در آینده هستند اما تصور می‌شد که هزینه آنها بسیار بالاست. شرکت کانادایی “کربن انجنییرینگ” (CE)، هزینه این سیستم‌ها را کاهش داده و ادعا می‌کند که می‌توان از آنها به شکل کارآمدتری استفاده کرد.
به گفته گروه پژوهشی این شرکت، فناوری داک، کاملا هم جدید نیست. سال گذشته، شرکت سوئیسی “کلایم‌ورک” (Climeworks)، نخستین برنامه استفاده از این سیستم‌ها را در نزدیکی زوریخ آغاز کرد. در این برنامه، از دستگاه‌های مسقفی استفاده شده بود که دی‌اکسید کربن را از هوا می‌گرفتند و آن را به یک گلخانه نزدیک می‌رساندند.
در هر حال، هزینه‌ راه‌اندازی این نوع سیستم‌ها، بسیار بالا در نظر گرفته شده بود. در ابتدا هزینه‌ این کار، بین 500  تا 1000 دلار تخمین زده شد اما پژوهش جدید شرکت کربن انجنییرینگ که بر مبنای داده‌های سه سال گذشته یک کارخانه آزمایشی انجام شده است، نشان می‌دهد چگونه می‌توان این طرح را با هزینه 94 تا 232 دلار در هر تن استاندارد، انجام داد.

“دیوید کیت” (David Keith)، پژوهشگر ارشد این پروژه می‌گوید: هزینه‌های تخمین زده شده تا به امروز، استفاده از این فناوری را به یک راه‌حل بسیار پرهزینه برای از بین بردن دی‌اکسید کربن تبدیل کرده بودند. ما از سال 2009 روی این فناوری کار کرده‌ایم، از سال 2015 کارخانه آزمایشی خود را راه‌اندازی کرده‌ایم و اکنون، داده‌هایی در اختیار داریم که نشان می‌دهند امکان استفاده از فناوری داک با هزینه کمتر از 1000 دلار در هر تن ممکن خواهد بود.
کارخانه آزمایشی این شرکت، از یک برج خنک‌کننده صنعتی تشکیل شده که دی‌اکسید کربن را از هوا می‌گیرد، آن را از حالت گاز به جامد تبدیل می‌کند و سپس آن را به شکل گاز تصفیه شده بازمی‌گرداند. در آغاز این فرآیند، برای جذب دی‌اکسید کربن و تبدیل آن به کربنات، از هیدروکسید مایع استفاده می‌شود.
سپس، این گاز، پایه نوعی سوخت ترکیبی را تشکیل می‌دهد. فرآیند ابداع شده توسط این شرکت، “هوا به سوخت” (Air To Fuels) نام دارد که در آن، برای تبدیل دی‌اکسید کربن به سوخت هیدروکربن مایع، از برق‌کافت و فناوری ترکیب سوخت استفاده می‌شود.
“استیو الدهام” (Steve Oldham)، مدیرعامل شرکت کربن انجنییرینگ می‌گوید: این سوخت پاک، کاملا با موتورهای موجود، سازگار است و به این ترتیب، امکان حمل و نقل با کاهش چشمگیر انتشار دی‌اکسید کربن را فراهم می‌سازد.
این پژوهش، در مجله ” Joule” به چاپ رسید.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

پادتن از التهاب جلوگیری می‌کند

مطالعات محققان نشان داد که حتی در رژیم غذایی با چربی بالا نیز این پادتن از موش‌ها در برابر بیماری تصلب شرایین و بیماری کبدی محافظت می‌کند.
نتایج این مطالعه همچنین یک رویکرد جدید برای جلوگیری یا معکوس کردن تعدادی از بیماری‌های التهابی را نیز نشان داد.
“جوزف ویتستوم”(Joseph Witztum) استاد ارشد دانشکده پزشکی دانشگاه سن دیگو می‌گوید: هرجای بدن که ملتهب می‌شود با ملکول‌های فسفولیپید اکسید شده مرتبط است. این بدان معنا نیست که فسفولیپید اکسید شده علت آن التهاب است بلکه به این معنی است که این ملکول نقش مهمی در ایجاد آن التهاب ایفا می‌کند.
برخی از فسفولیپیدها(مولکول‌هایی که غشاهای سلولی را تشکیل می‌دهند) مستعد تغییر به “گونه‌های اکسیژن واکنش پذیر”(reactive oxygen species) و تشکیل فسفولیپید اکسید شده هستند. این اتفاق به ویژه در شرایط التهابی مانند تصلب شرایین، رایج است.
پیش از این مطالعه، محققان قادر به کنترل اکسیداسیون فسفولیپید به گونه‌ای که بتوانند نقش آن را در التهاب و تصلب شرایین بررسی کنند، نبودند.
محققان موش‌ها را با دو ویژگی خاص اصلاح کردند: 1:  آنها یک مدل از موش‌ها که دارای جهش ژنی بودند، در اختیار داشتند که این موش‌ها یک مدل خوب برای بررسی بیماری تصلب شرایین بودند و در مرحله دوم آنها یک قطعه‌ای از “پادتن E06” را تولید کردند که به ملکول فسفولیپید اکسید شده متصل می‌شد و مانع از ایجاد التهاب در سلول‌های ایمنی بدن می‌شد. طی این آزمایش موش‌ها رژیم غذایی با چربی بالا داشتند.
نتایج آزمایش نشان داد در مقایسه با موش‌های کنترل شده، موش‌های دارای پادتنE06  ، به رغم داشتن سطح کلسترول بالا 28 تا 57 درصد کمتر به بیماری صلب شرایین مبتلا بودند. پادتن نیز بیماری “کلسیفیکاسیون دریچه آئورت”(aortic valve calcification)، کبد چرب و التهاب کبدی را کاهش داد.
پادتن E06 همچنین باعث طول عمر موش‌ها شد به طوریکه پس از 15 ماه، تمام موش‌های تولید شده توسط پادتن E06 زنده بودند.
این مطالعه در مجله “Nature ” منتشر شد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

پهپادی با ظرافت پرواز پرنده‌ها

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس‌دیلی، ربات‌های جدیدی که Dubbed Quad-Morphings نامیده می‌شوند، از دو بازوی چرخشی که مجهز به پروانه هستندف استفاده می‌کند تا الگوهای پرواز پرندگان و حشرات بالدار را که به آنها اجازه حرکت در فضاهای تنگ را می‌دهد، تقلید کند.محققان موسسه علوم حرکتی اتین جولز ماری از دانشگاه مارسی، یک ربات پرنده‌مانند ساخته‌اند که می‌تواند به دقت و طبیعی پرواز کند. این پهپاد می‌تواند به سرعت خود را با محیط تطبیق دهد و در فضاهای تنگ به سادگی حرکت کند.
این کار در همین هفته در مجله Soft Robotics منتشر شد و به عنوان اولین در دنیا شناخته می‌شود. برنامه‌های کاربردی حاصل از این مطالعه را می‌توان در معرفی ربات‌هایی که قادر به تنظیم در انواع محیط‌ها از جمله عبور از مسیرهای باریک هستند، استفاده کرد.
چنین ربات‌های برای مأموریت‌های اکتشافی مناسب هستند. این بدان معنی است که این سبک جدید از ربات‌های پروازی، برای انواع ماموریت‌های اکتشافی ایده‌آل خواهند بود.
محققان پیش‌بینی می‌کنند که با طراحی جدیدشان، استفاده از پهپادها در مناطق محدود و متمرکز برای عملیات جستجو و نجات، کشف و یا نقشه‌برداری، بیش از پیش شایع خواهد شد.
طی چند سال اخیر توجه بیشتری به ربات‌های پرواز یا پهپادها شده است. دانشمندان با الهام از طبیعت، در حال جستجو برای راه‌حل‌های پروازی برای همه چیز از مسائل کشاورزی گرفته تا مسائل نظامی هستند.
ماه گذشته، موسسه فناوری ماساچوست(MIT) یک وسیله نقلیه پروازی بدون سرنشین را برای نظارت بر اقیانوس‌های جهان براساس الگوهای پرواز پرنده آلباتروس توسعه داد. این پرنده می‌تواند فاصله‌های طولانی را بدون صرف انرژی زیاد به دلیل طول بال خود پرواز کند.
الهام بخش ربات جدید و پیشرفته دانشگاه مارسی هم، توانایی پرواز پرندگان و حشرات بالدار بوده است که در طی سال‌ها تکامل یافته‌اند تا بتوانند در محیط‌های شلوغ حرکت کنند. این حیوانات و حشرات می‌توانند به سرعت و به شکل کارآمد، حالت پرواز خود، حرکات و موقعیت خود را برای مقابله با همه موانع پیش رو را تغییر دهند.
این ربات جدید قادر به کاهش طول بال خود در طول پرواز است که به آن اجازه می‌دهد تا از فضاهای تنگ، بدون صرف انرژی زیاد، عبور کند.
سیستم طراحی شده با سیم‌های الاستیک و سفت و محکم، Dubbed Four-Morphing را قادر می‌سازد تا جهت‌گیری بازوهای خود را در پرواز به شکل عمودی یا موازی با محور مرکزی تغییر دهد.
بازوها در حالت موازی، حرکت رو به جلو را ممکن می‌سازد و قرار گرفتن در حالت عمود بر محور مرکزی، برای تثبیت پرواز استفاده می‌شود.
محققان گزارش دادند که این پهپاد می‌تواند در شرایط پرواز در فضای بسته، به سرعت ۴ تا ۵ کیلومتر در ساعت و در فضای آزاد تا ۹ کیلومتر در ساعت برسد.
دوربین‌های مینیاتوری تعبیه شده روی این پهپاد می‌تواند ۱۲۰ عکس در ثانیه بگیرد و در آینده این امکان را خواهد داشت که به طور مستقل و بدون کمک هدایت‌گر در فضاهای تنگ و باریک پرواز کند.
تست این سیستم جدید در ماه جاری آغاز می‌شود.
حمایت مالی از این پروژه توسط برنامه Equipex Robotex فرانسه انجام شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ساخت قدرتمندترین باتری هسته‌ای توسط دانشمندان روس

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، تصور کنید باتری یک دستگاه را هر 10 سال یک بار یا حتی هر یک قرن یک بار تعویض کنید. باتری‌های هسته‌ای می‌توانند یک روز این امر را محقق کنند، اما تراکم قدرت آنها در حال حاضر پایین‌تر از چیزی است که این کار عملی شود.در حال حاضر محققان روسی نوع جدیدی از باتری‌های هسته‌ای مبتنی بر نیکل-63 را که دارای انرژی بسیار بیشتری از باتری‌های معمولی و تجاری است، توسعه داده‌اند.
با انرژی هسته‌ای به دلیل این واقعیت که هر گونه مواد هسته‌ای که در محیط‌زیست رها شود می‌تواند تا چند دهه یا حتی قرن‌ها برای آن خطرناک باشد، با احتیاط فراوان رفتار می‌شود. اما اگر این باتری‌ها واقعا دارای چنین طول عمری باشند، می‌توانند به خوبی به کار گرفته شوند و انرژی خود را به آرامی و به طور مداوم در طول سال‌ها آزاد کنند.
بعضی از باتری‌های هسته‌ای از طریق فرایندی به نام “بتاولتائیکس”(betavoltaics) کار می‌کنند. یک منبع رادیواکتیو در داخل دستگاه، ذرات بتا (الکترون و پوزیترون) منتشر می‌کند و زمانی که آنها با یک لایه نیمه‌هادی ارتباط برقرار می‌کنند، می‌توانند جریان الکتریکی ایجاد کنند.

در حالی که این نوع باتری‌ها می‌توانند به طور مداوم برای مدت طولانی انرژی را تحویل دهند، تراکم قدرت کم آنها به این معنی است که انرژی به کندی جریان می‌یابد.
فراهم کردن انرژی نسبتا کم در طولانی‌مدت، منابع قدرت هسته‌ای را برای برنامه‌های کاربردی که تعویض باتری در آنها بسیار سخت است، مانند فضاپیماها یا دستگاه‌هایی ایمپلنتی مانند ضربان‌ساز که در قلب بیمار قرار می‌گیرد، بسیار مناسب می‌سازد.
در چند سال اخیر، ما باتری‌های هسته‌ای نظیر یک باتری هسته‌ای مبتنی بر استرانسیم که مولکول‌های آب را برای تولید برق می‌شکافد، و یک باتری “نانوتریتیوم”(NanoTritium) با عمر 20 ساله را دیده‌ایم.
اما این طراحی جدید که توسط محققان موسسه فیزیک و فناوری مسکو (MIPT)، موسسه تکنولوژیکی مواد فوق سنگین و مواد کربن نو (TISNCM) و دانشگاه ملی علوم و فناوری MISIS انجام شده، از ایزوتوپ رادیواکتیو نیکل-63 استفاده می‌کند که دارای “نیمه‌عمر” بیش از 100 سال است.
نیمه‌عمر به مدت زمانی گویند که ماده پرتوزا(رادیواکتیو) بر اثر واکنش‌های پرتوزایی به نصف مقدار اولیه خود تقلیل یابد.
تیم محققان یک طرح جدید را طراحی کرده است که چگالی قدرت باتری را بهبود می‌بخشد.
محققان دریافتند که لایه‌های نیکل-63 در ضخامت تنها دو میکرون، بسیار موثر خواهند بود و اگر این منابع رادیواکتیو بین دیودهای الماسی قرار بگیرند،  10 میکرون ضخامت خواهند داشت.
نمونه اولیه این باتری هسته‌ای، حاوی 200 عدد از این مبدل‌های انرژی الماس است و توان خروجی حدود 1 میکرو وات (μW) را به دست آورد. تراکم قدرت آن 10 میکرو وات در هر سانتی‌متر مکعب است که به این معنی است که می‌تواند نیروی یک ضربان‌ساز مدرن را تامین کند.

با توجه به نیمه‌عمر 100 ساله نیکل-63، این باتری هسته‌ای حدود 3300 میلی‌وات ساعت برق در هر گرم را فراهم می‌کند که گفته می‌شود 10 برابر بیشتر از باتری‌های الکتروشیمیایی معمول است.
محققان همچنین یک روش کارآمدتر را برای تولید انبوه لایه‌های نازک الماس با کمترین میزان اتلاف تویعه داده‌اند.
تولید نیکل-63 در مقیاس وسیع می‌تواند دشوار باشد، اما محققان می‌گویند که تولید مقیاس صنعتی این ماده ممکن است در دهه آینده میسر شود.
این تیم قصد دارد تا به پیشرفت طراحی باتری هسته‌ای در آینده ادامه دهد و چندین راه برای تقویت قدرت باتری تعیین کرده است که شامل غنی‌سازی نیکل-63، تغییر ساختار مبدل‌های الماس و افزایش سطح این مبدل‌ها است.
مقاله طراحی باتری هسته‌ای جدید در مجله الماس و مواد مرتبط(Diamond and Related Materials) منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

کدام کشورها بیشترین آمادگی را برای پذیرش هوش مصنوعی دارند؟

به گزارش ایسنا و به نقل از یونیورسیتی ورد نیوز، بر اساس تازه‌ترین گزارشات بخش پژوهشی و تحلیل کننده “The Economist Group”  انگلیس موسوم به “Economist Intelligence Unit”، “کره جنوبی”،”سنگاپور”،”ژاپن”،”آلمان” و “کانادا” کشورهایی هستند که بیشترین آمادگی را برای پذیرش موج “اتوماسیون” دارند که این موج توسط “هوش مصنوعی” و فناوری‌های دیگر ایجاد شده است.کره جنوبی این شاخص را بر اساس سیاست‌های نوآوری و تحقیقاتی کشور و سیاست‌های آموزش و پرورش خود دارد.
جمهوری استونی، فرانسه، انگلیس، آمریکا و استرالیا نیز در میان این کشورها قرار دارند.
در این رده‌بندی، ۲۵ کشور جهان قرار دارند.
 کشورهای “گروه ۲۰”( G-۲۰) به علاوه پنج کشور دیگر از جمله آفریقای جنوبی، ویتنام، اندونزی و امارات در این رده‌بندی قرار گرفته‌اند.
این کشورها باید سیاست‌های مناسبی را برای برآورده کردن چالش‌های پیش رو در نظر بگیرند که از جمله این سیاست‌ها، سیاست آموزشی است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تپه‌های پلوتو از شن نیستند!

به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌تایمز، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که در پلوتو نیز تپه‌هایی وجود دارد، اما آنها مانند آنچه در زمین یافت می‌شوند، از شن تشکیل نشده‌اند.تپه‌ها در پلوتو از شن و ماسه ساخته نشده‌اند و به جای آن از دانه‌های یخ متان ساخته شده‌اند.
این ششمین جایی در منظومه شمسی است که دانشمندان در آن تپه پیدا کرده‌اند.
اطلاعات بیشتر از ماموریت “افق‌های جدید”(New Horizons)، ویژگی‌های بیشتری از پلوتو، این سیاره کوتوله را نشان می‌دهد. داده‌های جدید نشان می‌دهد که پلوتو مانند زمین دارای تپه است، اما از شن و ماسه ساخته نشده است.
برای اینکه تپه‌ها در جایی حضور داشته باشند، باید نیرویی وجود داشته باشد که آنها را شکل دهد. در زمین، این نیرو، باد است.
این تپه‌ها توسط کاوشگر “افق‌های جدید” ناسا، در هنگام گذر از سطح دارای کوه در پلوتو یافت شده است.
قبل از این کشف، تپه‌ها تنها روی زمین، مریخ، ونوس، تایتان (قمر زحل) و دنباله‌دار 67P یافت شده بود.

دانشمندان برای تعیین اینکه دانه‌های متان یخ‌زده هم اندازه شن با بادهای پلوتو شکل گرفته‌اند، از مدل‌ها استفاده کردند. آنها معتقدند که یخ متان می‌تواند با ذوب شدن یخ‌های نیتروژن اطرافش به جو وارد شده باشد و یا از کوه‌های اطراف سرازیر شده‌اند.
قبل از ماموریت “افق‌های جدید”، واضح‌ترین تصویر پلوتو تنها 12 پیکسل بود. استفاده از تمام اطلاعات جمع‌آوری شده توسط “افق‌های جدید” نشان می‌دهد که پلوتو از لحاظ زمین‌شناسی، یک دنیای فعال با اتمسفر است که ممکن است مایعات در سطح آن وجود داشته باشد.
یک گروه بین‌المللی از محققان نتایج خود را در مجله Science منتشر کرده‌اند. آنها توانستند تپه‌ها را با استفاده از نقشه پلوتو که توسط کاوشگر “افق‌های جدید” ترسیم شده و مدل‌سازی سطحی آن شناسایی کنند.
این تپ‌ها در مرز دشت یخی پلوتو موسوم به “اسپوتنیک پلانیتیا”(Sputnik Planitia) یافت شده‌اند. تحقیقات نشان می‌دهد که این تپه‌ها در سراسر منطقه‌ای به وسعت که کمتر از حدود 75 کیلومتر قرار دارند.
همچنین این یافته‌ها نشان می‌دهد که این تپه‌ها با بادهایی با سرعت متوسط 30 تا 40 کیلومتر در ساعت شکل گرفته‌اند.
“مت تلفر” نویسنده اصلی این پژوهش از دانشگاه “پلیموث”(Plymouth) گفت: علم نشان می‌دهد که هر سیاره سنگی دارای جو، تپه دارد.
هرچند این ساختارهای کشف شده به عنوان تپه در نظر رفته شده‌اند، اما این احتمال وجود دارد که تپه نباشد. یک اخترشناس غیر مرتبط با این مطالعه می‌گوید به تصاویر با وضوح بالا از این ساختارها نیاز است تا تپه بودن آنها تایید شود.

دانشمندان قصد دارند با شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای بیشتر، درباره تاریخ این ساختارها در پلوتو اطلاعات بیشتری کسب کنند. آنها معتقدند که این تپه‌ها، نقش باد را در زمین‌شناسی پلوتو نشان می‌دهد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

دستکش‌های پزشکی ضدباکتری

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، عفونت‌های مرتبط با مراقبت‌های بهداشتی قطعا خوب نیستند، اما استفاده بیش از حد از آنتی‌بیوتیک‌ها نیز مضر است، زیرا باکتری‌های مقاوم در برابر آن ایجاد می‌شوند.با توجه به این موضوع، نوع جدیدی از دستکش‌های پزشکی توسط محققان دانشگاه ناتینگهام انگلیس ایجاد شده است که میکروب‌ها را بدون استفاده از مواد شیمیایی می‌کشد.
این دستکش‌ها طی یک دوره 6 ساله توسط پروفسور “ریچارد جیمز”، میکروبیولوژیست دانشگاه ناتینگهام با همکاری شرکت مالزیایی سازنده دستکش‌های پزشکی موسوم به “Hartalega” و شرکت تحقیق و توسعه ضد میکروبی “Chemical Intelligence UK” ساخته شده است.
آنها از تکنولوژی خاصی استفاده می‌کنند که دانشگاه آن را “یک مولکول جدید فعال کشتن میکروارگانیسم” توصیف می‌کند.
این مولکول مستقیما به ماده وارد شده و با آن ترکیب شده است، به این معنی که نیازی به استفاده از هیچ یک از آنتی‌بیوتیک‌ها بر روی سطح دستکش‌ها نیست و هیچ گونه انتشاری در محیط وجود ندارد.
طبق گزارش‌ها، این دستکش‌ها در آزمایشات، تا 99.9 درصد از باکتری‌ها را ظرف پنج دقیقه تماس از بین بردند.
برنامه‌هایی برای تولید این دستکش‌ها با قیمت پایین در دست اقدام است تا در بیمارستان‌های سراسر جهان در دسترس باشد و توزیع آنها در اروپا از روز پنج‌شنبه در لندن آغاز شد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi