درمان احتمالی ناشنوایی بوسیله یک ملکول

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، دانشمندان یک راه حل برای قراردادن یک ملکول در گوش داخلی ایجاد کرده‌اند که این ملکول به اصلاح سلول‌ها کمک خواهد کرد.ناشنوایی ناشی از سن و سر و صدا به علت تجزیه سلول‌های مویی شنوایی به وجود می‌آید و دسته‌های نورون‌هایی که ارتعاشات این سلول‌ها را به مغز انتقال می‌دهند، با تجزیه سیناپس‌هایی که سلول‌ها را متصل می‌کنند، همراه هستند.مشکل این است که مایع دائما در قسمت گوش داخلی که این سلول‌ها و نورون‌ها قرار گرفته‌اند، در حال حرکت است. حلزون گوش از استخوان ساخته شده است به این معنی است که هر دارویی که در آنجا استفاده شود، جا به جا خواهد شد.با توجه به این موضوع، دانشمندان یک مولکول را طراحی کرده‌اند که در آن 7، 8 دی هیدروکسی فلاون و بیسفسفونات با یکدیگر ترکیب می‌شوند. ملکول پیشین، یک پروتئین که برای توسعه و عملکرد سیستم عصبی مهم بود را شبیه سازی می‌کرد، در حالی که این روش جدید داروئی است که به استخوان‌ها می‌چسبد.در آزمایشاتی که روی بافت گوش موش در یک پتری دیش انجام می‌شد، این مولکول نه تنها در جای خود ماند، بلکه این نورون‌ها نیز با بازسازی سیناپس‌ها که منجر به اصلاح سلول‌های مویی شنوایی و خود نورون‌ها می‌شد، پاسخ دادند.با این حال، هنوز این تحقیق در مراحل اولیه است، زیرا این راه حل تنها بر روی حیوانات آزمایش شده است. با این وجود، دانشمندان بر این باورند که این یک گام بسیار مهم است.”چارلز ای مکینا” (Charles E. McKenna) استاد دانشگاه کالیفرنیا جنوبی می‌گوید: ما نمی‌گوییم این یک درمان برای ناشنوایی است. این یک اصل قانونی برای یک رویکرد جدید است که بسیار امیدوار کننده است.این تحقیق در مجله” Bioconjugate Chemistry”  منتشر شد. انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ترکیب کریسپر و بارکدگذاری دی.ان.ای برای ردیابی رشد سرطان

به گزارش ایسنا و به نقل از مدیکال اکسپرس، دانشمندان دانشگاه استنفورد راهی برای اصلاح جفت ژن‌های مرتبط با سرطان در ریه موش‌ها پیدا کرده‌اند و سپس سلول‌های تومور را ردیابی می‌کند. این یک روش ترکیبی است که می‌تواند به طور چشمگیری سرعت تحقیقات سرطان و توسعه دارو را افزایش دهد.در نهایت این کار دانشمندان را قادر می‌سازد تا تنوع ژنتیکی سلول‌های موجود در تومورهای خارج از آزمایشگاه را تقلید و سپس مطالعه کنند.”مونته وینسلو”(Monte Winslow) ژنتیک شناس دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد و یکی از نویسندگان ارشد این مطالعه گفت: سرطان‌های انسانی تنها یک جهش سرکوب کننده تومور ندارند بلکه آنها ترکیبی هستند. سوال این است که چگونه ژن‌های جهش یافته همکاری می‌کنند و یا در برخی موارد با یکدیگر همکاری نمی‌کنند؟چند سال پیش چنین مطالعاتی یک تلاش بسیار مهیج و طولانی مدت بود. این تحقیق نیاز به پرورش چند رده از موش‌های اصلاح شده ژنتیکی داشت که هر کدام از آن‌ها با یک جفت متفاوت از ژن‌های سرکوبگر تومور غیرفعال شده بودند و برای بررسی تمام ترکیبات، صدها یا هزاران موش مورد نیاز بود.اما در مقابل در این تحقیق وینسلو و همکارانش، آزمایشات خود را در چند ماه با کمتر از 2 موش به انجام رساندند. وینسلو گفت: ما ژنوتیپ‌های زیادی از تومورهای سرطانی ریه بیش از 15 سال گذشته را بررسی کرده‌ایم.این تیم از “کریسپر- کَس۹” (CRISPR-Cas9) یک ابزار قدرتمند ویرایش ژن که به راحتی می‌تواند سبب جایگزینی، اصلاح و یا حذف توالی های ژنتیکی در داخل ارگانیسم‌ها شود، استفاده کردند تا تومورهای متعدد و ژنتیکی مجزا در ریه‌های حیوانات ایجاد کنند. وینسلو گفت: ما می‌توانیم هزاران تومور کلونال را در بدن یک موش تزریق کنیم.با این حال برای بدست آوردن نتیجه‌های مفید در مورد اثرات ترکیبی جهش ژن‌های مختلف، دانشمندان به یک روش دقیق برای ردیابی رشد تومورهای مختلف نیاز داشتند. در اینجا تکنیک‌های مرسوم که شامل تلاش شکافتن و مقایسه اندازه تومورها بود، ناکافی بودند.یان وینترز دانشجوی وینسلو گفت: این روش ناکارآمد بود، ما نیاز به یک روش بهتر برای اندازه گیری حجم تومور داریم.”دیمتری پترو” (Dmitri Petrov) زیست شناس تکاملی دانشگاه استنفورد و نویسنده ارشد مطالعه جدید هنگامی که در آزمایشات وینسلو شرکت می‌کرد، او فکر کرد که این تکنیک ممکن است بر روی موش‌ها عمل کند.شمارش بارکدهاایده پترو این بود که پیوندهای کوتاه و منحصر به فرد دی ان ای را به سلول‌های توموری جداگانه در داخل ریه موشها متصل کنند. هر توالی به عنوان یک بارکد ژنتیکی مجزا عمل می‌کند و همانطور که هر کدام از سلول‌های سرطانی تقسیم می‌شوند درون یک تومور رشد می‌کنند و در نتیجه تعداد بارکد افزایش می‌یابد.در حال حاضر، به جای اینکه دانشمندان به سختی تومورها را بیرون بیاورند، می‌توانند کل ریه سرطانی را بیرون آورده و سپس آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند، سپس با تجزیه و تحلیل دقیق توالی دی ان ای می‌توانند با شمارش تعداد بارکدها تشخیص دهند که تومور چه اندازه بزرگ است.پترو افزود: این نشان دهنده 10 گام  پیشرفت در توانایی ما برای مدل‌سازی سرطان انسان است. اکنون ما می‌توانیم تعداد زیادی تومور با امضاهای ژنتیکی خاص در همان موش تولید کنیم و رشد آنها را به صورت جداگانه در مقیاس و دقت بالا دنبال کنیم.تنوع ژنتیکیترکیبی از کریسپر- کَس9 و بارکد سازی دی ان ای می‌تواند دانشمندان را قار سازد که در آزمایشگاه نوعی تنوع ژنتیکی که در بیماران سرطانی مشاهده می‌شود را تکثیر کنند.نتیجه قابل توجه تحقیقات دانشمندان این است که بسیاری از ژن‌های سرکوب کننده تومور وابسته به زمینه هستند به این معنی که آنها بر رشد سرطان در حضور یا عدم وجود ژن دیگری تاثیر می‌گذارند.روش ترکیبی این تیم همچنین می‌تواند برای آزمایش داروی سرطان نیز مفید باشد. شرکت‌های داروسازی می‌توانند به طور همزمان یک دارو را در هزاران تغییرات تومور آزمایش کنند تا ببینند کدام یک به درمان پاسخ می‌دهند.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تهیه اولین نقشه بزرگ‌ مقیاس از سن کهکشان راه شیری

به گزارش ایسنا و به نقل از فیز، نتایج این پژوهش امروز، توسط “مارینا رجکوبا” (Marina Rejkuba) در “هفته نجوم و علوم فضایی  اروپا” (EWASS) در لیورپول ارائه خواهد شد.کهکشان راه شیری یک کهکشان مارپیچی با یک برآمدگی در مرکز است. مطالعات پیشین نشان داده است که این برآمدگی دارای دو جزء است: یک جمعیت متشکل از ستاره‌های فاقد فلز که دارای بخش کروی هستند و یک جمعیت ستاره‌های غنی از فلز که یک کمربند با نوار طولانی را تشکیل می‌دهند. با این حال، تجزیه و تحلیل سن ستارگان تا به امروز نتایج متناقضی داشته است. در حال حاضر، یک تیم بین‌المللی به رهبری ستاره‌شناسان “رصدخانه جنوبی اروپا” (ESO)، رنگ، روشنایی و اطلاعات طیفی را در مورد شیمی ستاره‌ها مورد بررسی قرار داده‌اند تا نقشه‌ی سن راه شیری را تهیه کنند.این تیم از داده‌های شبیه سازی و مشاهده شده برای میلیون‌ها ستاره از “متغیرهای ویستا در کهکشان راه شیری” (VVV) در بررسی درونی راه شیری استفاده کرده است.رجکوبا می‌گوید: ما رنگ و روشنایی ستاره‌ها را برای پیدا کردن آن ستاره‌هایی که به نقطه سوخت هیدروژن خود در هسته که یک شاخص حساس سن است، رسیده اند مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم. یافته‌های ما با برآمدگی راه شیری قدیمی سازگار نبود. جوانترین ستاره‌هایی که ما می‌بینیم حداقل 7 میلیارد ساله هستند.نتایج ارائه شده، براساس تجزیه و تحلیل سه ناحیه متغیرهای ویستا در کهکشان راه شیری نقشه مادون قرمز، که به ترتیب بزرگترین ناحیه مورد مطالعه در برآمدگی راه شیری است، هستند. در تمام سه ناحیه، یافته‌های مربوط به محدوده سنی ستارگان، سازگار است.”فرانسیسکو سرتو مادرید” (Francisco Surot Madrid)  نویسنده ارشد این مطالعه می‌گوید: مطالعات قبلی ما نشان داده‌اند که ستارگان غنی از فلز در نوار احتمالا جوانترین ستارگان هستند. نتایج ما می‌گویند که این نوار در حدود 7 میلیارد سال قبل تشکیل شده است.هدف نهایی این پروژه تهیه یک نقشه از تاریخ تشکیل ستاره کل برآمدگی راه شیری است.”النا والنتی” (Elena Valenti) یکی از نویسندگان این مطالعه می‌گوید: نقشه نهایی سرعت شکل گیری ستاره با داشتن دو تابع سن و فلزیت برای ستارگان در طول برآمدگی را نشان خواهد داد. این یک عنصر مهم در گفتن داستان کامل شکل گیری راه شیری خواهد بود.انتهای پیام Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

نخستین ایستگاه فضایی چین سرانجام سوخت

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، سازمان هوا­ فضای پکن اعلام کرد که امروز تقریبا درساعت 00:16 به وقت “گرینویچ” اولین ایستگاه فضایی چین موسوم به “تیانگونگ-۱” در بالای قسمت جنوبی “اقیانوس آرام” سوخت.  این ایستگاه فضایی که هم اکنون بدون سرنشین است، از سوی شبکه نظارت فضایی آمریکا ،استرالیا، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، کره جنوبی و نیز انگلستان ردیابی می شد. این در حالی است که سقوط بقایای این فضاپیما بعد از سوختن آن پیش‌بینی نشده بود. ایستگاه فضایی “تیانگونگ- 1” در تاریخ 30 سپتامبر سال 2011 در مرکز پرتاب ماهواره “جوی کوآن” چین (JSLC)روی موشک 2F/G  به فضا پرتاب شد و ۶.۵ سال به دور زمین چرخید.  در سال 2012 سه فضانورد ماموریت ” Shenzhou 9″ عازم این ایستگاه شدند که اولین فضانورد چینی زن نیز در میان آنها بود. در ابتدا قرار بود این آزمایشگاه فضایی در سال ۲۰۱۳ نابود شود ولی ماموریت آن چندین بار تمدید شد. ایستگاه فضایی “تیانگونگ- 1″ واحد نشانگر برای ایستگاه‌های بعدی ساخت چین محسوب می‌شد و قرار بود که ایستگاه فضایی بزرگتر ” تیانگونگ1″ در سال 2023 به فضا پرتاب شود. ولی در سال 2016  اوضاع طبق برنامه پیش نرفت و مدیر “اداره فضایی ملی چین” اعلام کرد که ارتباط “تله متری”(دوری سنجی) با ” تیانگونگ- 1 ” قطع شده است.با توجه به این که این ایستگاه فضایی 8.5 تن وزن داشته است، 20 درصد احتمال وجود داشت که “تیانگونگ-۱” به سطح زمین برسد ولی با وجود این که این ایستگاه فضایی در بالای یک اقیانوس منفجر شده است، شایعات مطرح شده مبنی بر آسیب‌های حاصله از فرود این ایستگاه فضایی به زمین، رد می‌شود.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

اطلاعیه سازمان فضایی ایران درباره سقوط مدارگرد چینی

به گزارش ایسنا، اطلاعیه شماره یک سازمان فضایی ایران درخصوص سقوط مدارگرد چینی “تیانگونگ-۱” به شرح زیر است:درخصوص اخبار مربوط به سقوط مدارگرد چینی تیانگونگ-۱ موارد زیر به اطلاع هموطنان عزیز می‌رسد تا نگرانی‌ها مرتفع شود:۱.  این مدارگرد، نخستین ایستگاه فضایی متعلق به کشور چین است که به منظور انجام آزمایش‌های فضایی در سال ۲۰۱۱ به فضا پرتاب شده و دارای قابلیت الحاق پرتاب‌گرهای حامل انسان در فضا است که تا سال ۲۰۱۶ به ماموریت خود ادامه داد. در این سال، سازمان ملی فضایی چین اعلام کرد که کنترل مداری این مدارگرد را از دست داده است.۲.  سازمان فضایی ایران با استفاده از دو رصدخانه خود و در تعامل با سازمان همکاری های فضایی آسیا-اقیانوسیه (اپسکو) از حدود ۲ ماه پیش و با نزدیک شدن به زمان ورود مجدد مدارگرد به جو زمین، وضعیت تیانگونگ-۱ را مورد پایش قرار داده است.۳. زمان و مکان دقیق سقوط این مدارگرد به دلیل پیچیدگی‌های فنی هنوز مشخص نیست، با این حال احتمال سقوط از ساعت ۲۳ شب ۱۲ فروردین ماه تا ۱۲ ظهر روز ۱۳ فروردین ۱۳۹۷ و در پهنه جغرافیایی ۴۳ درجه شمالی تا ۴۳ درجه جنوبی که مساحتی بیش از ۲۰۰ برابر کل مساحت ایران را دارد، بیشتر است.۴. مدارگرد با ورود به جو زمین، در اثر اصطکاک سوخته و متلاشی خواهد شد، اما امکان دارد که قطعاتی از آن با زمین برخورد نماید. همچنین لازم به ذکر است سقوط مدارگرد فوق هیچ تهدیدی برای مردم ایجاد نمی کند، کما اینکه به طور متوسط هر ساله هزاران قطعه پسماند فضایی و یا اجسام نزدیک به زمین در جو سقوط می کنند، پیش‌تر نیز شاهد سقوط و ورود مجدد مدارگردهایی با ابعاد مشابه به جو زمین بوده ایم. سخت‌ترین بقایای مدارگرد پس از عبور از جو در محدوده‌ای بسیار وسیع پراکنده خواهد شد که با توجه به وسعت خشکی و دریاهای زمین در عرض‌های جغرافیایی مشخص‌شده و تراکم جمعیت، احتمال برخورد این قطعات با مناطق مسکونی زمین بسیار کم است لذا این موضوع خطری را متوجه ساکنین کره زمین نخواهد کرد.۵.  قطعات احتمالی که به زمین می‌رسند، ممکن است حاوی برخی ترکیبات شیمیایی سمی باشد، که توصیه می شود از تماس با آن پرهیز شود.۶.  سازمان فضایی ایران، ضمن رصد مداوم این ایستگاه از طریق رصدخانه‌ها اخبار تکمیلی در این خصوص را منتشر خواهد کرد.از هموطنان عزیز تقاضا می شود اخبار صحیح را فقط از طریق مراجع رسمی دنبال کنند و به شایعات و اخباری که بر اساس حدس و گمان منتشر می شود توجه نکنند.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تغییر لوگوی گوگل به احترام اولین پزشک زن هندی

به گزارش ایسنا، “آناندی گوپال جوشی” به عنوان اولین پزشک زن هند شناخته می‌شود. وی با نام “یامونا” در ۳۱ مارس ۱۸۶۵ در یک خانواده “برهمین” که در ایالت ماهاراشترا متولد شد.”برَهمین”(Brahmin) گونه‌ای طبقه در آیین هندو است که به عنوان آموزگار، روحانی و محافظان سنت‌های مقدس پیشین شناخته می‌شوند. برَهمین‌ها به‌طور سنتی، مسئول مراسم‌های مذهبی در معابد بودند و نیز به‌عنوان واسطه میان خدایان معبد و مردمان عمل می‌کردند. یامونا در سن ۹ سالگی با یک مرد بیوه که تقریبا ۲۰ سال بزرگتر از وی بود، ازدواج کرد. او پس از ازدواجش آناندی نام گرفت.آناندی هنگامی که تنها ۱۴ سال داشت، اولین فرزندش که یک پسر بود را به دنیا آورد، اما این نوزاد به دلیل عدم دسترسی به مراقبت‌های پزشکی که برای زنده ماندن وی مورد نیاز بود، بیش از ۱۰ روز دوام نیاورد.این حادثه زندگی آناندی را برای همیشه تغییر داد و موجب شد تا به سراغ تحصیل پزشکی برود.شوهرش “گوپالرائو جوشی”، به وی خواندن و نوشتن آموخت و وی را تشویق به تحصیلات عالیه کرد. در آن روزها، برهمین‌ها در زبان سانسکریت مهارت داشتند. اما شوهر آناندی به عنوان یک متفکر مترقی که از آموزش برای زنان حمایت می‌کرد، یادگیری زبان انگلیسی را به عنوان یک انتخاب عملی‌تر توصیف کرد و به وی آموخت.وی آناندی را تشویق کرد که علاقه خود را به پزشکی دنبال کند. در نهایت آناندی پس از اقامت کوتاهی در کلکته، با اینکه از ضعف جسمانی رنج می‌برد، توسط دو آشنای انگلیسی خود را به آمریکا رساند.این کار به مذاق هندوها خوش نیامد و وی را به شدت مورد سرزنش قرار دادند. مسیحیان از او حمایت کردند و خواستند وی دین خود را به مسیحیت تغییر دهد.وی در یک سخنرانی در تالار کالج سرامپور (Serampore)، درباره آزار و اذیتی که وی و شوهرش متحمل شده بودند، صحبت کرد. وی بر نیاز به پزشکان زن هندو در هند تاکید کرد و همچنین متعهد شد دین خود را تغییر نخواهد داد.سخنرانی وی مورد استقبال عموم مردم هند قرار گرفت و کمک‌های مالی از سراسر هند شروع شد.آناندی هنگامی که در آمریکا بود، به کالج پزشکی زنان پنسیلوانیا که اکنون به عنوان دانشکده پزشکی دانشگاه درکسل(Drexel) شناخته می‌شود، نامه‌ای نوشت و درخواست کرد که برنامه پزشکی وی که دومین برنامه پزشکی زنان در جهان است را حمایت کنند. “ریچل بادلی”، رئیس دانشکده، او را ثبت نام کرد.آناندی در سن ۱۹ سالگی تحصیلات پزشکی خود را آغاز کرد و در ۱۱ مارس ۱۸۸۶ فارغ التحصیل شد. موضوع پایان نامه او «مامایی در میان هندوهای آریایی» بود.ملکه ویکتوریا، فارغ التحصیلی وی را تبریک گفت.آناندی در اواخر سال ۱۸۸۶ در میان استقبال باشکوه مردم به هند بازگشت.وی توسط دولت سلطنتی کولهاپور به عنوان پزشک بخش عمومی بیمارستان محلی “آلبرت ادوارد” منصوب شد.وی به دلیل آب و هوای سرد و رژیم ناآگاهانه در آمریکا به بیماری سل مبتلا شده بود و در تاریخ ۲۶ فوریه ۱۸۸۷ قبل از رسیدن به سن ۲۲ سالگی درگذشت.درگذشت وی، سراسر هند را غرق در ماتم کرد و در سراسر این کشور برای وی عزاداری کردند.میراث او و مسیری که برای نسل‌های آینده زنان بنا کرد، همچنان ادامه دارد.یک دهانه در سیاره زهره(ونوس) به یاد وی نام‌گذاری شده است.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

از بین رفتن «خود» با مصرف ماده مخدر LSD!

به گزارش ایسنا به نقل از Journal of Neuroscience، دانشمندان سوئیسی، در پژوهشی، به افراد تحت آزمایش، ماده LSD دادند و از آن‌ها خواستند بازی‌ای را انجام دهند که در آن باید نگاه یک شخصیت مجازی را دنبال کرده یا این‌که یک شخصیت مجازی نگاه آن‌ها را دنبال کند.آن‌هایی که LSD مصرف می‌کردند در تشخیص این‌که آیا آن‌ها نگاه را دنبال می‌کردند یا نگاه آن‌ها دنبال می‌شد، دچار مشکل بودند! تصویربرداری از مغز نیز کاهش فعالیت در مناطقی را نشان داد که با احساس و درک از «خود» ارتباط دارند.کاترین پرلر، فرانز ولنویدر از دانشگاه زوریخ و همکارانشان روی نقش گیرنده 2A سروتونین، که در بسیاری از اختلالات روان‌پزشکی ناقص عمل می‌کند، برای بررسی تعاملات اجتماعی، پژوهش انجام دادند.محققین با ترکیب تصویربرداری تشدید مغناطیسی کارکردی و ردیابی چشم، دریافتند که LSD در توانایی هماهنگ کردن توجه فرد با شخیصت مجازی روی یک هدف خاص در صفحه‌نمایش، دخالت می‌کند.به گفته این محققین، در حین انجام کارهای اجتماعی، LSD فعالیت مغزی در کورتکس خلفی و کورتکس گیجگاهی را کاهش می‌دهد. این‌ها مناطقی در مغز هستند که برای سازمان‌دهی حس «خود» در فرد اهمیت دارند.محققین معتقدند ماده مخدر LSD، مرز بین شرایط آزمایشگاهی که در آن شرکت‌کننده یا شخصیت مجازی رهبری هدایت توجه را به عهده می‌گرفتند، محو می‌کند.البته این اثرات، توسط ماده‌ای به نام «کتانسرین» خنثی می‌شود و این مسئله، خود نشان می‌دهد که سیستم گیرنده، شاید هدفی برای درمان ناتوانی‌های اجتماعی در اختلالاتی باشد که تمرکز بر خود را افزایش می‌دهند، مانند افسردگی یا مواردی که احساس خود را از بین می‌برند، مثل اسکیزوفرنی.لذا یافته‌های این پژوهش جالب‌توجه، می‌توانند برای بررسی و درمان بهتر و دقیق‌تر بیماری‌های فوق به کار برده شوند.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

استفاده زیاد از شبکه‌های اجتماعی، دختران را غمگین می‌کند

به گزارش ایسنا، به نقل از BMC Public Health، پژوهشگران در دانشگاه اسکس و UCL رابطه‌ای میان افزایش زمان صرف شده در شبکه‌های اجتماعی در اوایل نوجوانی (10 سالگی) و کاهش به‌زیستی در اواخر نوجوانی (10 تا 15 سالگی) در دختران نوجوان یافته‌اند.دکتر کارا بوکر، یکی از پژوهشگران فوق، در این خصوص می‌گوید: «یافته‌های ما نشان می‌دهند که نظارت بر تعاملات اولیه در رسانه‌های اجتماعی، به‌خصوص برای دختران، اهمیت زیادی دارد. چراکه این موضوع می‌تواند بعدها در به‌زیستی آن‌ها در دوران نوجوانی و شاید حتی در طول بزرگ‌سالی تأثیر بگذارد.»نویسندگان این مقاله دریافته‌اند که دختران نوجوان، بیشتر از پسرها از رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند و تعاملات افراد فوق در چنین رسانه‌هایی، با افزایش سن هم در دختران و هم در پسران افزایش می‌یابد.در پژوهش مورد اشاره، حدود نیمی از دختران در سن 13 سالگی، روزانه بیش از 1 ساعت در رسانه‌های اجتماعی تعامل می‌کردند، ولی در پسران این رقم، یک‌سوم بود.در سن 15 سالگی، هر دو جنس استفاده از رسانه‌های اجتماعی را افزایش دادند اما دختران هنوز هم بیشتر از پسران از رسانه اجتماعی استفاده می‌کردند. بر این اساس، 59درصد از دختران و 46 درصد از پسران روزانه یک ساعت یا بیشتر، از رسانه‌های اجتماعی استفاده می‌کردند.نتایج بررسی‌های تیم پژوهشی نشان داد که به‌زیستی در طول نوجوانی، هم در پسران و هم در دختران کاهش یافت و این از نمرات شادی و دیگر جنبه‌های بهزیستی منعکس گردید.دکتر بوکر می‌گوید: «بااین‌حال در پسران، رابطه‌ معنی‌دار و قابل‌توجهی میان استفاده از رسانه‌های اجتماعی و به‌زیستی یافت نشد. لذا دیگر عوامل، مانند مقدار زمانی که صرف بازی می‌شود، می‌تواند با کاهش مشاهده‌ شده در به‌زیستی پسران ارتباط داشته باشد.»در این مطالعه، از داده‌هایی استفاده شد که از سال 2005 تا 2009 جمع‌آوری شدند و نشان می‌دادند که به‌طورکلی 9.859 نوجوان انگلستانی بین 10 تا 15 ساله، در یک روز عادی که به مدرسه می‌روند چند ساعت را صرف تعامل در سایت‌های رسانه‌های اجتماعی می‌کنند.محققان دریافتند که در طول نوجوانی، نمرات شادکامی دختران تا حدود سه نمره، از 36.9 به 33.3 و نمرات شادکامی پسران دو نمره، از 36.02 به 34.55 افت کرد. پژوهشگران نتیجه گرفتند اگرچه به‌زیستی کلی برای هردوی آن‌ها، کاهش می‌یابد، ولی این کاهش در دختران به‌طور قابل‌توجهی بیشتر است.این یافته‌ها، بار دیگر اهمیت مراقبت بیشتر از نوجوانان بالاخص دختران را در مقابل استفاده بیش‌ازحد از شبکه‌های اجتماعی، نشان می‌دهد.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

زلزله می‌تواند فاجعه‌بار نباشد

به گزارش ایسنا، رویارویی با قهر طبیعت یکی از مظاهر ضعف انسان در برابر بسیاری از پدیده‌های این جهان است. در طول تاریخ “زلزله” یکی از نگرانی‌های دائمی بشر بوده است و پیشرفت فناوری در موارد زیادی توانسته‌ جلوی بروز فجایع ناشی از این بلای طبیعی را بگیرد.طبق برآوردهای سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده (USGS)سالانه یک میلیون زلزله در سراسر جهان رخ می‌دهد که اکثر این زلزله‌ها بسیار کوچک بوده و موجب آسیب‌های جدی نمی‌شوند، اما برخی دیگر مانند زلزله سال 2011 در ساحل ژاپن و یا فاجعه ایتالیا، خسارات جانی و مالی بسیاری برجای می‌گذارند که تا چندین سال عواقب آن بر مکان وقوع زلزله باقی می‌ماند.هرچند هنوز بشر قدرت پیش‌بینی زمان زلزله را ندارد، اما شناسایی گسل‌ها و تمهیدات لازم در زمان ساخت‌وساز از عوامل مهم ایمنی در برابر زلزله محسوب می‌شوند.گسل‌های زیادی در بسیاری از شهرهای جهان وجود دارند که احتمال وقوع زلزله‌های بزرگ و ویرانگری را دارند، اما همه افراد می‌خواهند بدانند واقعا چه زمانی زلزله رخ می‌دهد؟ آیا کسی جواب این سوال را می‌داند؟ متخصصان ژئوفیزیک، زلزله‌شناسان و مدیران موارد اورژانسی و مدیریت بحران در جواب این سوال فقط می‌گویند: نمی‌دانم!مشکل عدم پیش‌بینی زلزله توسط زلزله‌شناسان، ناتوانی در شناسایی زمان و مکان زلزله است. آنان هرگز نمی‌توانند به عقب بازگردند و نشانه‌های پیش از وقوع را بررسی کنند. با بررسی زمین لرزه‌های بزرگ 100 سال گذشته در ایالات متحده آمریکا متوجه خواهیم شد که برخی زلزله‌ها در  گسل‌هایی رخ داده که حتی از وجود آنها اطلاعی در دست نبوده است.بلایای طبیعی مانند زلزله در روان فردی و اجتماعی تاثیر بسزایی دارند. قرار گرفتن در معرض آسیب‌ها موجب اضطراب، افسردگی، خودکشی و حتی رفتارهای خشونت‌آمیز می‌شود.تمام کشورهایی که زلزله‌های شدید را تجربه کرده‌اند، با برنامه‌ریزی و مطالعه علمی تلاش کرده‌اند از تلفات و خسارات حوادث آینده بکاهند.اما آیا می‌توان در پیش‌بینی زلزله از حیوانات کمک گرفت؟ اگر مکان و زمان زلزله براساس رفتار حیوانات قابل پیش‌بینی باشد می‌توان با نصب چند دوربین حرکات و رفتار حیوانات را بررسی کرد تا از آن در پیش‌بینی‌ رخدادهای بعدی استفاده کنیم، اما ما فقط می‌توانیم واکنش حیوانات بعد از وقوع زلزله را با استفاده از گزارش‌های محلی بررسی کنیم.تدابیر کشورهای پیشرفته و زلزله‌خیز در قبال زمین‌لرزهکشورهای زلزله‌خیز نظیر ژاپن که در عین حال پیشرفته هستند، چند مورد را برای مقابله با این رویداد طبیعی سرلوحه کارهای خود قرار داده‌اند که عبارتند از:1- ضرورت افزایش سطح استانداردهای ایمنی در ساختمان‌ها و زیرساخت‌های شهری، حتی در مناطقی که احتمال زمین‌لرزه در آن‌ها کمتر است.2- تقویت و ایمن‌سازی شبکه‌های حیاتی شهری مانند خطوط ارتباطاتی، شبکه‌های برق، آب و گاز در شهرهای بزرگ.3- ضرورت افزایش سطح هماهنگی میان نیروهای کمکی و دستگاههای شهری.4- توجه علمی و سازمان‌یافته به ناهنجاری‌های اجتماعی و مشکلات روانی.5-  برنامه‌های مطالعاتی و دانشگاهی در زمینه پیش‌بینی و کاهش خطرات زلزلهدر چین هم یک تیم تحقیقات ملی و 26 تیم تحقیقاتی استانی در زمینه مواجهه علمی با زلزله فعالیت می‌کنند که مجموعا بیش از 3000 نفر در آنها در حال فعالیت هستند. در حال حاضر یک لرزه‌نگار سراسری توسط محققان چینی در دست تولید و توسعه است که نمونه‌های قبلی آن در بسیاری از کشورها نیز مورد استفاده قرار گرفته است.چین توانسته است در حال حاضر بیش از 40 درصد جمعیت این کشور را با اقدامات و آموزش‌های لازم در جهت مقابله با زلزله و کاهش تلفات آشنا کند و بیش از 200 هزار نفر نیروی داوطلب برای آموزش این موارد در اختیار دارد.در این گزارش سعی می‌کنیم فهرستی کامل از آخرین فناوری‌های مواجهه با زلزله را ذکر کنیم، اما قبل از آن به دو مورد از مهم‌ترین عوامل انسانی افزایش‌دهنده احتمال وقوع زلزله اشاره می‌کنیم:شکافت با آب (Fracking)”فرکینگ”(شکافت با آب) صنعتی جدید و بسیار خطرناک است. بسیاری از مردم بر این باورند که این روش موجب زمین‌لرزه‌های القایی می‌شود. اجماع علمی نیز در این مورد آن است که تزریق فاضلاب به لایه‌های زیرین زمین در زمان مساعد بودن زمین بدون شک باعث زمین لرزه خواهد شد.در فرایند فرکینگ آب و روان‌کننده‌ها به زمین وارد می‌شوند و موجب شکاف زمین شده تا نفت و گاز طبیعی بازیابی شود، اما فاضلاب نیز در این فرآیند بازیابی شده و به سطح بازگردانده می‌شوند.نتایج تحقیقات اخیر دانشگاه استنفورد نشان می‎دهد زمین‌لرزه‌های کوچک ناشی از حفاری‌های افقی هیدرولیکی به نام (fracking) که در فناوری تولید نفت و گاز شیل استفاده می‌شوند، احتمالا موجب لرزش‌های بزرگتر در آینده خواهند شد.دانشمندان استنفورد در این تحقیق از روشی برای شناسایی زلزله‌های کوچک پیش از زلزله بزرگ استفاده کردند.روش‌های مورد استفاده در حفاری قادر است بر فعالیت‌های لرزه‌ای در عملیات استخراج گاز و نفت که در آن مایع با فشار بالا به زیرزمین برای باز کردن سنگ‌ها و آزاد شدن گاز طبیعی تزریق می‌شود تاثیر داشته باشد.طی فرآیند حفاری ترک خوردگی سنگ‌ها ممکن است باعث ایجاد زلزله‌های کوچک شود که به طور معمول شناسایی آنها به دلیل کوچکی دشوار است. به همین دلیل محققان استنفورد الگوریتم پیشرفته‌ای برای تحلیل فعالیت لرزه‌ای در آرکانزاس طراحی کردند. در این الگوریتم از الگوی زلزله برای کسب سوابق دقیق لرزه‌ای استفاده شده است.با این روش محققان دریافتند که بیش از 14 هزار زلزله کوچک که قبلا گزارش نشده در آرکانزاس وجود داشته و بیشتر آنها نتیجه مستقیم 17 عملیات حفاری هیدرولیکی در 53 چاه تولید نفت شیل در منطقه بوده است.در اکتبر 2010 زمین‌لرزه چهار ریشتری ساکنان نزدیک یک میدان نفتی در آرکانزاس را لرزاند و در سال بعد باعث دو پس‌لرزه بزرگتر شد. این گروه همچنین اوکلاهما، تگزاس و دیگر ایالت‌های تولیدکننده گاز و نفت را نیز بررسی کردند.مناطق مختلف به شیوه‌های متفاوتی از این روش استفاده می‌کنند. بعضی مانند پنسیلوانیا، فاضلاب را در استخرهای سرپوشیده جمع‌آوری می‌کنند تا باعث آلودگی منابع آب آشامیدنی نشود. جایی مانند اوکلاهاما، آب را به زمین تزریق می‌کنند. محققان با بررسی این روش در اوکلاهاما دریافتند این تزریق موجب فشار به هسته زمین و تغییر آن شده به طوری که در جایی مانند منطقه “Stillwater” به طور روزانه زمین لرزه‌ اتفاق می‌افتد. همانطور که می‌بینید پیشرفت فناوری هرچند موجب ارتقای جامعه شده اما خطر وقوع زمین‌لرزه را نیز افزایش داده است.زباله‌های هسته‌ایاز دیگر موارد مهم، ایده ذخیره‌سازی زباله‌های هسته‌ای است که تضمینی برای امنیت آن وجود ندارد.مسئله فوکوشیما در مورد ذخیره‌سازی هسته‌ای زیرزمینی نیست، اما به زمین مربوط است. زلزله Tohoku در ساحل ژاپن زلزله عظیم 9 ریشتری بود که محور زمین را تغییر داد و کل ژاپن را در حدود هشت سانتی‌متر حرکت داد! همچنین سونامی‌هایی ایجاد کرد که نیروگاه هسته‌ای فوکوشیما را در مرداب فرو برد.همچنین محققان دانشگاه استنفورد در نتیجه تحقیقات‌شان دریافتند که زمین‌لرزه‌های کوچک ناشی از حفاری‌های افقی هیدرولیکی به نام (fracking)که در فناوری تولید نفت و گاز شیل استفاده می‌شوند احتمالا موجب لرزش‌های بزرگتر در آینده خواهند شد.آخرین فناوری‌های مقابله با زلزلهیکی از فناوری‌های جدید اپلیکیشن “MyQuake” است که قرار است “USGS” آن را از لحاظ مالی تامین کند. کنسرسیومی متشکل از دانشگاه‌ها و ” USGS” بر روی برخی از ابزارهای جذاب کار می‌کنند، به طوری که یک شبکه متراکم از لرزه‌نگارها با پشتیبانی یک پردازنده اصلی رایانه‌ای تمام اطلاعات را در نانوثانیه قبل از وقوع زلزله در اختیار کاربر قرار می‌دهد.این اپلیکیشن، نرم‌افزاری است که حاوی اطلاعات مربوط به سراسر جهان است. جذابیت این اپلیکیشن استفاده از گوشی همراه به عنوان لرزه‌نگار است. دانشمندان دانشگاه “یوسی برکلی” در جستجوی روشی برای جمع‌آوری این اطلاعات در مکان‌هایی فاقد لرزه‌نگارها برای اخطار به کاربران هستند.اما دانشمندان موسسه فناوری کالیفرنیا(Caltech) توانسته‌اند سیگنالی سریع‌تر از امواج لرزه‌ای را در ارسال هشدار زودهنگام برای زلزله شناسایی کنند.روش محققان شامل پیگیری تغییرات کوچک در گرانش زمین است که بلافاصله پس از گسست اولیه رخ می‌دهد.ربات چهار پای HyQمهندسان ایتالیایی موسسه فناوری “جنوا” نیز ربات‌ چهارپایی موسوم به “HyQ” را با الهام از ساختار بدن حیوانات طراحی کرده‌اند که می‌تواند به افرادی که در زیر آوار ناشی از زلزله گیر افتاده‌اند، کمک کند.این ربات که “چهارپای هیدرولیک” نام گرفته، می‌تواند روی سطوح ناهموار راه برود، از موانع عبور کند و در صورت افتادن دوباره برخیزد. این ویژگی‌ها باعث شده تا به ابزاری نویدبخش برای نجات گرفتارشدگان و زیرآوارماندگان تبدیل شود.این ربات به حسگرهای مختلفی از جمله حسگر لیزری، دوربین و همچنین حسگر سنجش آلودگی و گاز مجهز شده است تا بتواند اطلاعات مختلفی را برای بهبود عملیات، به تیم نجات برساند.دستگاه نشان دهنده موانع پشت دیواراز طرف دیگر، دانشمندان آلمانی دانشگاه فنی مونیخ دستگاهی ساختند که با استفاده از “وای‌فای)”wifi) می‌تواند تصویری از پشت موانع و دیوارها به کاربران ارائه دهد.عملکرد این دستگاه بدین‌گونه است که با استفاده از امواج “وای‌فای” بین دو آنتن که یکی در اتاق و دیگری بیرون از اتاق قرار دارد، تصویری هولوگرافیک از داخل اتاق نمایش می‌دهد. البته این تصویر هنوز کاملا واضح نیست اما آنقدر مطلوب هست که اطلاعاتی از پشت دیوار بدهد و فقط در مرحله تئوری نباشد.از این دستگاه می‌توان در زمینه‌های مختلفی نظیر یافتن زیرآوار ماندگان بر اثر زلزله استفاده کرد. برای این منظور می‌توان آنتن‌ها را روی دو وسیله نقلیه تعبیه کرد تا اطراف خرابه‌ها حرکت کنند تا بتوان تصویری از زیر آوار دریافت کرد.اما محققان دانشگاه استنفورد در اقدام دیگری موفق شدند با استفاده از کابل‌های فیبر نوری مخصوص اینترنت، دستگاه کشف زلزله بسازند.دستگاه‌های زلزله‌نگار موجود فعلی برد کوتاهی داشته و قیمت آنها نیز بالاست، اما محققان دانشگاه استنفورد آمریکا موفق شدند با استفاده از کابل‌های فیبر نوری یک شبکه اعلام هشدار زلزله بسازند که می‌تواند در سراسر شهر گسترده شود.کنتورهای گاز ضدزلزلهاز جمله کارهای جالب توجهی که کشور بنگلادش در این راستا انجام داده نیز تجهیز 200 هزار خانه در شهر “داکا” پایتخت این کشور به کنتورهای گاز ضدزلزله در فاز اول است. این پروژه با کمک مالی دولت بنگلادش و آژانس بین‌المللی همکاری بین‌المللی ژاپن(JICA) اجرا می‌شود.فنداسیون شناوراستفاده از فونداسیون شناور هم یکی از راه‌های مقابله با زلزله است که شامل ساخت یک ساختمان شناور در بالای پی و بر روی یاتاقان‌های سرب-لاستیک است که حاوی هسته‌ی سربی پیچیده شده در لایه های متناوب لاستیک و فولاد است.یکی دیگر از تکنیک‌های آزمایش شده و واقعی برای کمک به ساختمان‌ها در برابر زمین لرزه‌ها، از صنعت خودرو می‌آید. همه ما کمک فنرها را می‌شناسیم؛ دستگاهی که جهش ناخواسته را در ماشین کنترل می‌کند. جذب کننده‌های شوک یا همان کمک فنرها حرکت‌های ارتعاشی را با تبدیل انرژی جنبشی به انرژی گرمایشی که می‌تواند از طریق مایع هیدرولیکی تخلیه شود، کاهش می‌دهد. در فیزیک، این امر با عنوان تعدیل شناخته شده است.اما تعدیل می‌تواند انواع مختلفی داشته باشد. یک راه حل دیگر، مخصوصا برای آسمان خراش‌ها، شامل معلق گذاشتن یک توده عظیم در نزدیکی بالاترین نقطه ساختمان است. کابل‌های فولادی این توده را حمایت می‌کنند، در حالی که تعدیل کننده‌های مایع چسبناک بین توده و ساختمان که در تلاش برای محافظت است، قرار دارند.هنگامی که فعالیت لرزه‌ای، ساختمان را تحت تاثیر قرار می‌دهد، آونگ در جهت مخالف حرکت می‌کند و انرژی را از بین می‌برد.در جای دیگری، محققان دانشگاه استنفورد و دانشگاه ایلی‌نوی با تلاش برای ساخت یک ساختمان مقاوم در برابر زلزله، علاوه بر قاب‌های فولادی، کابل‌های عمودی را معرفی کردند که تکان خوردن ساختمان را محدود می‌کند. ضمن این که کابل‌ها توانایی خودسنجی دارند، بدین معنی که می‌توانند کل ساختمان را درست زمانی که تکان خوردن متوقف می‌شود، کشیده و آن را سر پا کنند.اجزای نهایی، فیوزهای قابل تعویض استیل هستند که بین دو صفحه در پایه‌های ستون قرار می‌گیرند. دندانه‌های فلزی فیوزها انرژی لرزه‌ای را هنگام لرزش ساختمان جذب می‌کنند. اگر آنها طی یک زلزله منفجر شوند، می‌توان آنها را نسبتا سریع و مقرون به صرفه جایگزین کرد تا ساختمان را به شکل اولیه بازگردانیم.دیوار هسته‌ایدیوار هسته‌ای یک مفهوم دیگر است که در بسیاری از ساختمان‌های بلند مدرن، مهندسان از این ساختار برای افزایش عملکرد لرزه‌ای با هزینه پایین استفاده می‌کنند.در این طرح، یک هسته بتنی تقویت شده را در قلب ساختمان قرار می‌دهند که اطراف آن آسانسورها قرار می‌گیرند. دیوار هسته‌ای برای ساختمان‌های بسیار بلند می‌تواند کاملا قابل توجه باشد.ناپدید کردن زمین‌لرزه!اما روش جالب دیگری که در سال 2013 مورد بررسی قرار گرفت، ناپدید کردن زمین‌لرزه است!زمین لرزه هم به مانند بسیاری دیگر از مسائل طبیعی مانند آب و صوت، موج تولید می‌کند. موج‌هایی که توسط زمین شناسان به عنوان امواج بدنه و سطحی طبقه‌بندی می‌شوند. موج بدنه به سرعت از طریق داخل زمین منتشر می‌شود. دومی به آرامی از طریق پوسته بالایی حرکت می‌کند و شامل یک زیرمجموعه از امواج می‌شود که به عنوان امواج “رایلی”(Rayleigh) شناخته می‌شود و زمین را به صورت عمودی حرکت می‌دهد. این حرکت به سمت بالا و پایین، بیشترین تکان و آسیب را در یک زلزله باعث می‌شود.در حال حاضر تصور کنید اگر بتوانید انتقال برخی از امواج لرزه‌ای را قطع کنید، آیا ممکن است انرژی را از بین ببرید یا آن را در اطراف مناطق شهری منتشر کنید؟ بعضی از دانشمندان چنین فکر می‌کنند و راه حل خود را “ناپدید کردن زلزله”(seismic invisibility cloak) نامیده‌اند، زیرا توانایی آن را دارد که یک ساختمان را از قرار گرفتن در معرض امواج سطحی نجات دهد.مهندسان معتقدند که برای انجام این کار می‌توانند از 100 حلقه پلاستیکی متمرکز زیر پایه یک ساختمان استفاده کنند. هنگام بروز امواج لرزه‌ای، آنها در یک ردیف وارد یک حلقه می‌شوند و درون سیستم قرار می‌گیرند. بنابراین امواج نمی‌توانند انرژی خود را به ساختار بالا انتقال دهند. آنها به سادگی در اطراف پایه ساختمان قرار می‌گیرند و از طرف دیگر آزاد می‌شوند و سفر طولانی خود را از سر می‌گیرند.انعطاف پذیری مواد یک چالش عمده برای مهندسان در تلاش برای ایجاد ساختمان‌های مقاوم در برابر زلزله هستند. مثلا فولاد و بتن تغییر شکل می‌دهند و انعطاف پذیر نیستند. این در حالی است که هر دوی این مواد به طور گسترده تقریبا در تمام پروژه‌های ساخت و ساز تجاری استفاده می‌شوند. اما آلیاژ عصب‌شکل می‌تواند فشارهای سنگین را تحمل کند و به شکل اصلی خود بازگردد.بسیاری از مهندسان این مواد هوشمند را به عنوان جایگزین برای فولاد و بتن می‌دانند. آلیاژ عصب شکل متشکل از تیتانیوم و نیکل است که این ترکیب نیتینول نامیده می‌شود و 10 تا 30 درصد انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به فولاد ارائه می‌دهد.در هنگام ساخت یک ساختمان جدید منطقی است که مقاومت زمین لرزه را در نظر بگیرید، اما بازسازی ساختمان‌های قدیمی به منظور بهبود عملکرد در مقابل زلزله نیز بسیار مهم است.مهندسان دریافته‌اند که اضافه کردن سیستم‌های جداسازی پایه به سازه‌های قدیمی امکان پذیر و اقتصادی است. یکی دیگر از راه حل‌های امیدوار کننده و بسیار ساده برای اجرا، یک فناوری شناخته شده به عنوان پوشش پلاستیکی تقویت شده فیبر یا FRP می‌باشد. تولیدکنندگان این ترکیب را با مخلوط کردن فیبرهای کربن با پلیمرهای اتصال دهنده مانند اپوکسی، پلی‌استر، وینیل استر و نایلون تولید می‌کنند تا مواد کامپوزیتی سبک، اما به طرز باور نکردنی قوی ایجاد کنند. شگفت آور است که حتی ستون‌های آسیب دیده توسط زلزله می‌توانند با فیبر کربن تعمیر شوند.اما یکی از سوژه‌های جالب برای مقابله با زلزله الهام از حیواناتی چون عنکبوت‌ها است. همه ما می‌دانیم که تار عنکبوت قوی‌تر از فولاد است، اما دانشمندانMIT  معتقدند این پاسخ دینامیکی مواد طبیعی تحت فشار سنگین است که آن را بسیار منحصر به فرد می‌سازد.هنگامی که محققان یک رشته تار عنکبوت را بر روی رشته‌هایی از تار عنکبوت کشیدند، رشته‌ها در ابتدا سفت و سپس انعطاف پذیر و سپس دوباره سفت شدند. این پاسخ پیچیده و غیر خطی است که باعث می‌شود تار عنکبوت تا این حد ارتجاعی باشد. تار عنکبوت منبع الهام بزرگی برای سازه‌های ضد زلزله در آینده است.آخرین فناوری که به تازگی توسط محققانی از کشور پرو کشف شده، تقویت دیوار با پلاستیک توری‌شکل است.در هند نیز مهندسان برای تقویت بتن، به طور موفقیت آمیزی از بامبو استفاده می‌کنند.در اندونزی، برخی از خانه‌ها در حال حاضر بر روی تایرهایی که با شن و ماسه یا سنگ پر شده‌اند، ساخته می‌شود.حتی مقوا می‌تواند یک مصالح ساختمانی محکم و با دوام باشد. “شگریو بان” معمار ژاپنی طراحی چندین سازه را انجام می‌دهد که شامل لوله‌های مقوا با پلی اورتان می‌باشد.از آنجا که ساختار مقوا و چوب بسیار سبک و انعطاف پذیر است، در حوادث لرزه‌ای بسیار بهتر از بتن عمل می‌کند و اگر خراب شود، مردم زیر آوار سنگینی قرار نمی‌گیرند و تلفاتی نخواهد نداشت.آشکارساز ضربان قلب ناساآخرین فناوری که پس از وقوع زلزله به کار گرفته شد، استفاده امدادرسانان از آشکارساز ضربان قلب ناسا در زلزله 19 سپتامبر مکزیک بود. امدادرسانان در زلزله مکزیک از آشکارساز ضربان قلب ناسا که یک نوع رادار به اندازه چمدان است، برای نجات بازماندگان از زیر آوار کمک گرفتند.این ابزار که به عنوان یابنده اشخاص در فجایع اضطراری(Finder) نامگذاری شده با همکاری ناسا و وزارت امنیت داخلی آمریکا ساخته شده است. این دستگاه یک سیگنال مایکروویو با قدرت کم- حدود یک هزارم یک خروجی تلفن همراه – را به زیرزمین ارسال می‌کند.این دستگاه در سیگنال منعکس شده به دنبال تغییراتی می‌گردد که در اثر تحرکاتی به دلیل تنفس و ضربان قلب فردی ایجاد شده‌اند و ضربان قلب را از عمق 30 فوتی زیر آوار و یا 20 فوتی زیر بتن جامد تشخیص می‌دهد.در پایان امیدواریم با توجه به زلزله‌خیز بودن کشور عزیزمان، ما نیز همچون دیگر کشورهای دنیا از این فناوری‌ها در کنار مدیریت بحران منظم و سنجیده بهره‌مند باشیم.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

سالروز درگذشت "نخستین فضانورد جهان"

به گزارش ایسنا، “یوری الکسی یویچ گاگارین” در ۹ مارس ۱۹۳۴ میلادی در یکی از روستاهای کشور”روسیه” متولد شد. علاقه گاگارین به فضا، ریشه در کودکی وی داشته و در دوران کودکی‌اش هواپیماهای مدل می‌ساخت و کتاب های ژول ورن را با علاقه مطالعه می‌کرد.یوری گاگارین در سال ۱۹۵۵ پس از فارغ‌التحصیلی از هنرستان، به دانشکده نیروی هوایی” اورنبورگ” رفت تا پرواز با هواپیماهای نظامی را فراگیرد. وی در سال ۱۹۵۷، مدت کوتاهی پس از پرتاب “اسپوتنیک-۱” (اولین ماهواره جهان)، با امتیازات بالا و دریافت مدرک خلبانی از این دانشکده فارغ‌التحصیل شد.نکته جالب راجع به ظاهر وی، قد ۱۵۷ سانتی‌متری وی بوده است که در انتخاب گاگارین به عنوان “فضانورد” موثر بوده است.گزینش نخستین فضانوردانتا روزهای پیش از پرواز، هر شش عضو منتخب در گروه، مورد آزمایش‌های دشواری قرار گرفتند تا استقامت جسمی و روانی آنها محرز شود. روز ۱۷ مارس سال ۱۹۶۱، فضانوردان منتخب، تیم بزرگ پشتیبانی و گروهی از مقامات رسمی وارد پایگاه فضایی “بایکونور” شدند.روز ۸ آوریل، یعنی تنها چند روز پیش از پرواز فضایی، “یوری گاگارین” به عنوان نامزد اصلی پرواز گزینش شد.یوری گاگارین در ساعت شش و هفت دقیقه صبح روز چهارشنبه ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ به وقت مسکو، از پایگاه فضایی “بایکونور” با فضاپیمای” وستوک-۱” در مدار زمین قرار گرفت.نخستین جمله‌هایی که گاگارین به زمین مخابره کرد این بود: “پرواز به خوبی ادامه دارد، دید خوبی دارم، من زمین را می‌بینم، خیلی زیبا است.”در حالی که گاگارین در مدار زمین پرواز می‌کرد، درجه نظامی او به افتخار موفقیتش از ستوانی به سرهنگیار ارتقاء پیدا کرد.مدارگرد حامل یوری گاگارین پس از آنکه ۱۰۸ دقیقه با سرعت ۲۷۴۰۰ کیلومتر در ساعت، یک بار زمین را دور زد، اولین فضانورد جهان را به سلامت به زمین بازگرداند و به این ترتیب، افتخاری بی‌ نظیر برای یوری گاگارین و کشورش، به ارمغان آورد.یوری گاگارین پس از بازگشت به زمین، بلافاصله تبدیل به ستاره‌ای جهانی شد.پس از این موفقیت بی‌نظیر در روز ۲۷ مارس ۱۹۶۸، هواپیمای” میگ-۱۵”، یوری گاگارین و مربی پروازش طی یک پرواز تمرینی دچار سانحه شد و سقوط کرد و هر دو سرنشین آن کشته شدند.هر ساله در شب ۱۲ آوریل، جشن‌هایی با نام” شب یوری” برای یادبود یوری گاگارین در نقاط مختلف جهان برپا می‌شود.ایران نیز با داشتن علاقه‌مندان فراوان به فضا و نجوم، از این جشن بی‌نصیب نیست. اکنون “شب یوری” با برگزاری مراسم، سخنرانی‌های علمی و سرگرمی‌های فضایی در سرتاسر کشور و توسط گروه‌های مردمی و انجمن‌های علمی برگزار می‌شود.”مجمع عمومی سازمان ملل” در نشست ویژه‌ای درتاریخ ۷ آوریل ۲۰۱۱ قطعنامه‌ای صادر کرد که به موجب آن روز ۱۲ آوریل به مناسبت سالگرد پرواز تاریخی یوری گاگارین به دور مدار زمین، “روز پرواز فضایی بشر” نامگذاری شده ‌است.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi