تقابل بین انسان و باکتری به مراحل خطرناک‌تری نزدیک می‌شود

به گزارش ایسنا و به نقل پاپولار ساینس، پس از کشف پنی‌سیلین در سال 1928 توسط الکساندر فلمینگ، دو جهش اساسی در علم پزشکی به وقوع پیوست؛ جهش اول درمان بیماری‌های عفونی برای پاکسازی عفونت و جهش دوم شناخت عملکرد بعضی از مولکول‌های طبیعی در باکتری و قارچ جهت کشتن باکتری‌های بیماری‌زا است.دانشمندان معتقدند که تقابل بین انسان و باکتری روزبه‌روز به مراحل خطرناک‌تری نزدیک می‌شود، به‌طوری‌که طبق مطالعات انجام شده توسط محققان انگلیسی سالانه بیش از 700 هزار نفر بر اثر مقاومت آنتی‌بیوتیکی جان خود را از دست می‌دهند.این در حالی است که طبق پیش‌بینی‌های انجام شده این آمار در سال 2050 به سالانه 10 میلیون نفر افزایش پیدا خواهد کرد.محققان شرکت IBM که یکی از غولهای دنیای فناوری محسوب می‌شود، با آگاهی از اهمیت این موضوع برای اولین‌بار به طور جدی وارد حوزه تحقیقات پزشکی شده‌اند تا با استفاده از یک روش جدید و انقلابی شبیه به کشف پنی‌سیلین، هر باکتری را با استفاده از مولکول مصنوعی از درون نابود کنند.محققان این شرکت مطالعات خود را با طراحی بدترین سناریوی ممکن، یعنی مبارزه با پنج مورد از مقاوم‌ترین باکتری‌ها در برابر آنتی‌بیوتیک آغاز کردند.تولید مولکول‌های مصنوعی جهت مقابله با این باکتری‌ها با دو ویژگی تجزیه شدن در بدن پس از انهدام باکتری و عدم ایجاد مسمویت برای کبد و سایر ارگان‌ها در حال انجام است.جیمز هدریک، یکی از محققان IBM گفت: هدف ما صرفا تقلید از عملکرد سیستم ایمنی بدن است، چرا که ارتش دفاعی بدن پس از شناسایی و هدف‌گیری میکروب‌ها، غشای محافظ سلولی باکتری‌ها را نابود می‌کند.وی در ادامه افزود: مطالعات بر روی روش‌ ساخت پلیمری‌ با تقلید از سیستم ایمنی جهت مبارزه با میکروب‌های بیماری‌زا  متمرکز شده است. در واقع پلیمرهای مصنوعی یک عامل دفاعی کمکی برای بدن هستند که بدون توجه به مقاومت آنتی‌بیوتیکی، لایه محافظتی باکتری را نابود می‌کنند.محققان IBM ضمن آگاهی از خطر نابودی باکتری‌ها در جریان خون و احتمال آزاد شدن مواد سمی در بدن، به دنبال طراحی پلیمرهای دارویی جدیدی هستند که باکتری‌ها را از درون نابود می‌کند.در حال حاضر تمام تحقیقات بر روی موش‌ها انجام می‌شود و محققان امیدوارند تا به زودی مجوزهای آزمایش بر روی انسان را دریافت کنند.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

آزمایش ترن شناور با سرعت 1000 کیلومتر بر ساعت در چین

به گزارش ایسنا و به نقل از آسیا تایمز، چین در سراسر جهان به خاطر شبکه ریلی قابل توجه و ترن‌های فوق‌العاده سریع شناخته می‌شود. محققان اخیرا تایید کرده‌اند که یک ترن “سوپر مگلو”(Super Maglev) در حال آزمایش و آماده به کار است.انتظار می‌رود این ترن پس از تکمیل، با سرعت تا 1000 کیلومتر در ساعت حرکت کند.ترن‌های “مَگلِو” یا “ماگلو” گونه‌ای از ترن‌ها هستند که به طور شناور در هوا در فاصله کمی از ریل قرار دارند و بدون دریافت مقاومت زیادی از محیط می‌توانند با سرعت‌های بسیار زیاد به پیش بروند.این ترن‌ها برای حرکت خود از نیروی الکترومغناطیسی بهره می‌گیرند و مگلوها به صورت نظری می‌توانند به سرعت‌هایی فراتر از سرعت جت دست یابند.نام مگلو از ترکیب دو واژه انگلیسی “مغناطیسی”(Magnetic) و “شناوری”(levitation) تشکیل شده است.سیستم ریلی با سرعت بالا در چین در دهه‌های اخیر یکی از شاهکارهای برجسته مهندسی شهری این کشور است. شبکه راه‌آهن مسافربری چین می‌تواند بین 250 تا 350 کیلومتر در ساعت حرکت کند و 29 استان از 33 استان این کشور را پوشش می‌دهد.طبق گفته پروفسور “دنگ زیگانگ” و گروه وی از دانشگاه جنوب غرب “جیائوتونگ”، یک نمونه اولیه از این ترن برای آزمایش آماده است. وی به تلویزیون مرکزی چین و دیگر رسانه‌ها گفت که این ترن دو فناوری منحصر به فرد دارد؛ انتقال مگلو و لوله خلا.وی افزود: مگلو اصطکاک چرخ با ریل را عملا غیرممکن می‌کند، در حالی که لوله خلاء اصطکاک هوا را حذف می‌کند و اگر لوله خلاء آشنا به نظر می‌رسد به این دلیل است که با فناوری هایپرلوپ بسیار نزدیک است.پروفسور “دنگ” در اوایل ژوئیه 2014 کارهای اولیه خود را منتشر کرد.با استفاده از اطلاعات و ایده‌های منتشر شده توسط “دنگ” در سال 2014، تیم فشار هوا را کاهش داده و به 2.9 سانتی‌بار (2.9 کیلوپاسکال) رسانده است. متخصصان می‌گویند این به طور قابل توجهی پایین‌تر از فشار استاندارد اتمسفر 101 کیلوپاسکال است.اگر این ترن عملیاتی شود، با سرعت هایپرلوپ “الون ماسک” برابری خواهد کرد. هایپرلوپ وی در حال حاضر می‌تواند به سرعت بیش از 1000 کیلومتر در ساعت برسد.با این حال، این تکنولوژی توسط همه به خوبی پذیرفته نشده است. به گفته کارشناسان راه‌آهن و متخصصان، مشکلات فنی و ملاحظات ایمنی در هایپرلوپ به طور کامل مورد توجه قرار نگرفته است.یکی از کارشناسان می‌گوید: ترن باید هر زمان که لازم باشد، بتواند متوقف شود. با استفاده از مقاومت هوا می‌توان آن را در هوای آزاد متوقف کرد، اما آیا می‌توان آن را در یک لوله خلاء که در آن هیچ مقاومتی وجود ندارد، متوقف کرد؟ ضمن این که اگر لوله شکسته شود و هوا وارد سیستم شود، می‌تواند یک مشکل دیگر باشد.از لحاظ فناوری مگلو، ترن ژاپنی هنوز رکورد جهانی را در اختیار دارد. این ترن در سال 2016 در یک مسیر آزمایشی به سرعت 603 کیلومتر در ساعت رسید.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

سرمایه‌گذاری اینتل در ساخت محیط‌های بزرگ واقعیت مجازی

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، اگر شما یک هدست “واقعیت مجازی”(VR) خریده‌اید و خود را در یک صحنه واقعیت مجازی مناسب غوطه‌ور کرده‌اید، ممکن است شاهد هیجاناتی بوده باشید اما راضی کننده نیستند.امروز، اینتل یک نسخه آزمایشی را منتشر کرد که یک راه حل نرم‌افزاری را برای این مشکل با همکاری گروه “گلیمپس”(Glimpse) عرضه کرد.قسمت آزمایشی پروژه “زمین بازی اینتل”(Intel Arena)، همانطور که از نامش پیداست، بیننده را در وسط یک استادیوم بزرگ بسکتبال با 2500 تماشاگر قرار می‌دهد که بیشتر آنها به صورت جداگانه عمل می‌کنند.این یک معیار ثابت برای نشان دادن کارآمدی ساخت چنین جمعیتی در یک تجربه VR است، اما این همکاری برای عرضه عمومی این نرم‌افزار و پروسه‌های پردازش برای کمک به سازندگان صحنه‌های واقعیت مجازی در مقیاس وسیع است.واقعیت مجازی یا “Virtual Reality” که به اختصار با حروف VR نمایش داده می‌شود، عبارتند از تلاش بشر برای برداشتن مرزهای بین فضای واقعی و فضای مجازی. سال‌هاست که محققین به دنبال راهی برای ادغام کردن فضای مجازی و فضای واقعی هستند و همه این تلاش‌ها برای آسان کردن زندگی انسان‌ها و ایجاد جذابیت در میان مشغله‌های فراوان کاری در اجتماع‌های امروزی است که همه درگیر آن هستند. ایجاد چنین فضایی که انسان‌ها را گاهی از خستگی‌ها و مشغله‌های فکری دور می‌کند، به شدت احساس می‌شود.گزینش عبارت “واقعیت مجازی” در برابر “virtual reality” این تصور نادرست را برای فارسی‌زبانان به وجود آورده است که اصولا کلمه “virtual” به معنی “مجازی” است، در حالی که اینطور نیست. واژه “virtual” در زبان‌های اروپایی به معنی «مجازی» نیست؛ در واقع معنی آن واقعی، ذاتی، عملی یا تقریبی است. پس در مقولاتی جز آنچه به دنیای رایانه و اینترنت و برخی دیگر از موضوع‌های تخصصی مربوط است، باید این نکته را به خاطر سپرد.واقعیت مجازی یک تکنولوژی و فناوری نوین است که به کاربر امکان می‌دهد تا با یک محیط شبیه‌سازی رایانه‌ای در تعامل باشد. بیشتر محیط‌های واقعیت مجازی تجهیزاتی برای تعامل تصویری انسان با رایانه هستند، اما گروه محدودی نیز دارای حسگرهایی صوتی یا لمسی برای تعامل با کاربر هستند.نوع دیگری از واقعیت مجازی وجود دارد که توسط تصاویر پانورامای 360 درجه ایجاد می‌شود و در واقع واقعیتی از آنچه هستیم را برای دیگران به نمایش می‌گذارد.با فناوری واقعیت مجازی می‌توان این امکان را فراهم کرد تا افراد بتوانند از امکانات و مکان شما به خوبی دیدن کنند. واقعیت مجازی که از آن به عنوان محیط چندرسانه‌ای همه‌جانبه هم یاد می‌شود، یک محیط شبیه‌سازی کامپیوتری می‌باشد که می‌تواند حضور فیزیکی را در یک محل و در یک دنیای واقعی یا یک دنیای مجازی شبیه‌سازی کند.اغلب محیط‌های واقعیت مجازی در درجه اول، تجربه‌های دیداری هستند که یا از طریق یک صفحه کامپیوتر یا از طریق دستگاه برجسته‌بینی قابل رویت باشند. برخی از شبیه‌سازها دارای اطلاعات حسی دیگری مانند تولید صدا هم هستند. در موارد پیشرفته‌تر، دستگاه‌های فناوری لمسی اطلاعات لمسی‌ای دارند که به عنوان نیروهای بازخورد در صنایع پزشکی و بازی‌سازی و نظامی شناخته می‌شوند.محیط‌های شبیه‌سازی شده می‌توانند مانند محیط‌های زندگی واقعی یا به صورت کاملا متفاوت باشند، نظیر آنچه در محیط‌های بازی دیده می‌شود. امروزه به وجود آوردن یک تجربه واقعی با واقعیت مجازی به دلیل وجود محدودیت‌هایی نظیر پردازش توان، رزولوشن صفحه نمایش و پهنای باند مشکل است. در هر صورت طرفداران تکنولوژی امیدوارند که مشکلات مربوط به ارتباطات و پردازش در آینده نزدیک برطرف شود و بتوان راه حل مقرون به صرفه‌ای برای این تکنولوژی ارائه داد.هدست‌های واقعیت مجازی دارای نرم افزارهای زیادی برای موبایل هستند که شما می‌توانید آنها را به صورت رایگان دریافت و برخی که نسخه غیر رایگان می‌باشند را خریداری کنید.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

خودروهای خودران برای دیدن موانع از لیزر استفاده خواهند کرد

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، خودروهای خودران، به زودی خواهند توانست خطرات را پیش از رخ دادن، ببینند.پژوهشگران، در حال کار کردن روی نوعی فناوری لیزری هستند که در ترکیب با یک الگوریتم می‌تواند تصویر اشیای پنهان شده را ایجاد کند.همچنین امکان دارد این سیستم بتواند وسایل هوایی را از میان شاخ و برگ‌ها ببیند یا به گروه‌های نجات توانایی یافتن افرادی که به خاطر قرار گرفتن زیر آوار از دید پنهان هستند، بدهد.دکتر “متیو اتول” (Matthew O’Toole)، از دانشگاه “استنفورد” (Stanford)آمریکا و از نویسندگان این پژوهش، گفت: این پیش‌فرض وجود دارد که پیش از این نمی‌توانستید اشیایی که با دوربین قابل مشاهده مستقیم نیستند، تصور کنید؛ بنابراین ما روش‌هایی برای حل برطرف کردن این محدودیت‌ها یافته‌ایم.این روش، فناوری “لیدار” (LiDAR)را به کار می‌گیرد که متداول‌ترین مورد استفاده آن در نقشه‌برداری باستان‌شناسی است.لیدار(LiDAR) که مرکب کلمات نور و رادار(light and radar) است، فاصله‌ها را با تاباندن لیزر به روی هدف و تحلیل نور منعکس شده، اندازه می‌گیرد و به پژوهشگران این امکان را می‌دهد که از اشیا، تصویر سه‌بعدی تهیه کنند.فناوری جدید دانشگاه استنفورد، مشابه لیدار است اما برای دیدن گوشه‌ و کنارها به لیزر تکیه می‌کند.پژوهشگران به جای جمع کردن نور منعکس‌شده از دیوار مانند سیستم‌های لیدار متداول، می‌خواهند نور پراکنده شده توسط دیوار را جمع کنند.پژوهشگران برای پیشرفت این سیستم، اشعه لیزر را کنار یک ردیاب فوتون بسیار حساس قرار می‌دهند که می‌تواند حتی یک جزء از نور را ضبط کند.یک اشعه لیزر بسیار باریک می‌تواند برای نقشه‌برداری ویژگی‌های فیزیکی با وضوح بسیار بالا مورد استفاده قرار گیرد.این فناوری با موفقیت در فضای بیرونی آزمایش شده اما فقط با نور غیر‌مستقیم کار کرده است.اگرچه ممکن است این فناوری، با فردی که لباسش نور را منعکس نمی‌کند، دچار مشکل شود اما به طور کلی در مشخص کردن اشیاء منعکس‌کننده نور مانند لباس‌های ایمنی یا نشانه‌های جاده، عملکرد خوبی داشته است.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

اعطای حس لامسه به ربات‌ها با فناوری جدید چاپ 3بعدی

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس‌دیلی، در دنیای رباتیک، زمینه “رباتیک نرم”(Soft Robotics) گسترش قابل توجهی را آغاز کرده است. این ربات‌های منحصر به فرد در رسوخ و عملکرد در فضاهای تنگ و بسته مهارت دارند و به داشتن سازه‌های قابل انعطاف که اغلب از طبیعت الهام گرفته شده است، مشهور هستند.یک گروه از مهندسین دانشگاه هاروارد حس لامسه را برای این ربات‌های نرم طبیعی به ارمغان آورده است.این کار مهندسان هاروارد یکی از اولین روش‌هایی است که ربات‌ها توسط آن می‌توانند واکنش داشته باشند و جهان اطراف خود را احساس کنند.محققان کار خود را در مجله Advanced Materials منتشر کرده‌اند و در آن جزئیات نحوه تشخیص حرکت، فشار، لمس و دما را توسط حسگرها به طور دقیق مشخص کرده‌اند.”رایان تروبی”، یکی از اعضای گروه گفت: تحقیقات ما نشان دهنده یک پیشرفت اساسی در رباتیک نرم است. پلتفرم تولید، ما را قادر می‌سازد نقاط حساس پیچیده را به راحتی به سیستم‌های رباتیک نرم متصل کنیم.در حالی که پیشرفت‌های زیادی در مقیاس و انعطاف‌پذیری رباتیک نرم اتفاق افتاده است، حسگرها تا حد زیادی هنوز برای مهندسان رباتیک یک چالش باقی مانده‌اند. این عمدتا به این دلیل است که حسگرها اغلب سفت و سخت هستند.بنابراین، با وجود انعطاف‌پذیری و سهولت حرکت برای یک ربات نرم، سنسورها حرکت ربات را محدود می‌کنند.محققان برای غلبه بر این معضل به جای یک سنسور سخت‌افزاری سنتی، یک جوهر رسانا بر پایه یون مایع ساختند. این جوهر می‌تواند در هر چاپگر 3بعدی قرار داده شود و در داخل بدن نرم ربات‌ها چاپ شود.”مایکل ونر”، یکی از همکاران در این مقاله گفت: تا به امروز، بیشتر سیستم‌های سنسور یکپارچه/محرک مورد استفاده در رباتیک نرم کاملا ابتدایی بوده‌اند. با چاپ مستقیم سنسورهای مایع یونی در این سیستم‌های نرم، راه‌های جدیدی را برای طراحی و ساخت دستگاه‌ها باز می‌کنیم که در نهایت اجازه می‌دهد تا کنترل کامل ربات‌های نرم را ممکن سازیم.گروه برای تست ابداع خود به آزمایشگاه زیست‌شناسی استاد “جنیفر لوئیس” رفتند. “لوئیس” به عنوان استاد مهندسی بیولوژی در “SEAS” و عضو اصلی موسسه “Wyss” خدمت می‌کند. وی گفت که تکنیک چاپ 3بعدی می‌تواند جوهر حسی را با ساختارهای نرم بدن ربات همگام کند.”لوئیس” گفت: این کار نشان‌دهنده آخرین نمونه از توانایی‌های امکانپذیر است که توسط چاپ 3بعدی جاسازی شده و یک روش پیشگام است.محققان یک گیره رباتیک با سه محرک برای تست کردن پاسخ جوهر چاپ کردند. محققان سنسورهای تماس چندگانه را برای ارائه یک گیره با کارایی لمس بیشتر جاگذاری کردند.”تروبی” گفت: طراحی انعطاف‌پذیر و عملکرد این روش بی‌نظیر است. این جوهر جدید همراه با پردازش چاپ 3بعدی، ما را قادر می‌سازد تا هم حس لامسه و هم عملکرد حرکتی را در یک سیستم یکپارچه رباتیک نرم ترکیب کنیم.محققان می‌خواهند تحقیق روی کاربردهای این جوهر را گسترش دهند و به طور بالقوه آن را به عناصر دیگر رباتیک چاپ 3بعدی اعمال کنند.”رابرت وود” پروفسور علوم مهندسی و کاربردی در “SEAS” و عضو هیات علمی موسسه “Wyss” گفت: رباتیک نرم معمولا توسط تکنیک‌های قالب‌بندی معمولی محدود می‌شود که انتخاب هندسی را محدود می‌کند و یا در مورد چاپ 3بعدی تجاری، انتخاب مواد مانع باز بودن دست طراح می‌شود.وی افزود: تکنیک‌های توسعه‌یافته در آزمایشگاه “لوئیس”، فرصتی را برای انقلاب در ساخت ربات‌ها ایجاد می‌کند، چرا که دوری از فرایندهای ترتیبی و ساخت ربات‌های پیچیده و یکپارچه با سنسورهای سفت جاسازی شده را میسر می‌کند.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

امروز 12 اسفند؛ سالروز درگذشت "گرهارد هرتسبرگ"

به گزارش ایسنا، امروز سوم مارس مصادف با سالروز درگذشت گرهارد هرتسبرگ است.وی در سال 1971، به خاطر مشارکت‌های خود در دانش ساختار الکترونیک و هندسه مولکولی به خصوص، رادیکال‌های آزاد، جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.کار اصلی هرتسبرگ، به طیف‌سنجی اتمی و مولکولی مربوط است. بیشتر کار هرتسبرگ، بر استفاده از تکنیک‌های تعیین‌کننده مولکول‌های دو اتمی و چند قطبی، از جمله رادیکال‌های آزادی که بررسی آنها با روش‌های دیگر دشوار است و تحلیل شیمیایی اشیاء نجومی، تمرکز دارد.هرتسبرگ از سال 1973 تا 1980، رئیس دانشگاه “کارلتون” (Carleton)در کانادا بود.هرتسبرگ، عضو بسیاری از جوامع بزرگ علمی بود و جوایز و مدارک افتخاری بسیاری را در کشورهای گوناگون دریافت کرد. مدال طلای “NSERC Gerhard Herzberg Canada” در زمینه علوم و مهندسی که بزرگترین جایزه پژوهشی کانادا است، در سال 2000 به افتخار او نامگذاری شد.جایزه سالانه “انجمن فیزیک‌دانان کانادایی” (CAP)و موسسه نجوم هرتسبرگ نیز به نام او نامگذاری شده است.هرتسبرگ، یکی از اعضای “آکادمی بین‌المللی علوم مولکولی کوانتومی” (International Academy of Quantum Molecular Science) بود.ستاره “هرتسبرگ ۳۳۱۶” پس از مرگ او نامگذاری شد.در سال 1964، هرتسبرگ موفق شد جایزه ” Frederic Ives Medal” را از “انجمن نوری آمریکا” (OSA) دریافت کند.هرتسبرگ در سوم مارس سال 1999 از دنیا رفت.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تسلا رودستر تهدیدی برای زندگی در مریخ!

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، پرتاب خودروی مدیرعامل شرکت اسپیس‌ایکس توسط این شرکت به اعماق فضا کار خارق‌العاده‌ای بود که برای اولین بار در تاریخ انجام شد. اما به گفته دانشمندان دانشگاه “پردو”(Purdue)، این خودروی اسپرت برقی و راننده مانکن پلاستیکی آن احتمالا کثیف‌ترین جسم بدون سرنشین باشد که تا به حال به فضا پرتاب شده است و تعداد زیادی از باکتری‌ها را حمل می‌کند که می‌توانند یک روز مریخ را آلوده کنند.هر کسی که تا به حال یک ماشین دست دوم خریده باشد، می‌داند که احتمال دارد وسایل ناخوشایندی را زیر صندلی‌ها پیدا کند. در واقع، اگر شما بخواهید یک ماشین دست دوم را از لحاظ وجود باکتری بررسی کنید، احتمالا هیچ‌وقت بدون لباس مخصوص درون آن نخواهید نشست.بنابراین جای تعجب نیست که فضاپیماها کمی بیشتر پاکیزه باشند. توافقنامه‌های بین‌المللی هرگونه کاوشگر بدون سرنشینی که قرار است روی یک سیاره، ماه، سیارک و یا اجرام آسمانی دیگر فرود بیاید را ملزم به رعایت شدید استانداردهای استریلیزه در درون و بیرون آن می‌کند تا احتمال این‌ را که میکروب‌ها و باکتری‌ها یک مکان دیگر را آلوده کنند، از بین ببرد.”جی ملوش”(Jay Melosh)، استاد علوم زمین، جو و سیاره‌ای در دانشگاه “پردو” می‌گوید: اگر زیست‌بومی در مریخ وجود داشته باشد، اکنون با تسلا رودستر در معرض خطر نابودی قرار گرفته است.به لحاظ قانونی این الزام برای فضاپیماها که روی سیارات دیگر فرود نمی‌آیند، مانند آنهایی که در مدار زمین قرار دارند، اعمال نمی‌شود، اما مهندسی فضایی در حال حاضر ماهواره‌ها را در اتاق‌های تمیز مخصوص سرهم می‌کند تا تجهیزات آن از آلودگی به گرد و غبار، خاک و سایر موارد دور بمانند.در نهایت، تفاوت اصلی بین یک فضاپیما که قرار است بر سطح یک جرم آسمانی فرود بیاید و یک فضاپیمایی که این وظیفه را ندارد، این است که اولی برای استریل شدن در یک محفظه مخصوص غول پیکر که برای این منظور طراحی شده با بخار شسته می‌شود تا هر گونه آلودگی میکروسکوپی از بین برود.بدین ترتیب باید گفت که تسلا رودستر بسیار کثیف است. این خودرو یک تولید عادی است که شخص “الون ماسک”، بنیانگذار اسپیس‌ایکس با آن در جاده‌های عمومی رانندگی می‌کرد و قبل از پرتاب به فضا تمیز نشده بود.”ملوش” می‌گوید: حتی اگر فضای بیرونی این خودرو با تابش اشعه تمیز شده بود، باز هم موتور آن کثیف است. خودروها تمیز نیستند و حتی اگر تمیز هم باشند، باز هم تفاوت زیادی میان تمیز بودن و استریل بودن وجود دارد.البته تسلا رودستر در یک مدار دوار به دور خورشید قرار دارد که احتمالا برای ده‌ها میلیون سال در این مدار خواهد چرخید تا اینکه تاثیر گرانشی زمین، مریخ  یا مشتری سفر آن را مختل کند و اکنون بسیار استریل‌تر از آن شده است که هنگام پرتاب بود.تسلا رودستر تک تک لحظات، تا زمانی‌که در نهایت در اتمسفر زمین یا مریخ سوزانده شود یا در خورشید سقوط کند، با میکروشهاب‌ها (micrometeoroid) که قطعات فلزی بسیار ریز هستند و با اشعه ماوراء بنفش و پرتوهای کیهانی بمباران می‌شود، در حالی که دمای آن را تا دمای 127 درجه سانتیگراد بالا می‌برند.چنین شرایطی، همه باکتری‌ها را بر روی سطح خودرو می‌کشد. البته بعضی از جاهای خودرو از جمله داخل قاب و پیشران‌های موتور وجود دارند که می‌توانند محفظه خوبی برای حفظ باکتری‌ها باشند، چرا که در آنجا میکروب‌ها می‌توانند کاملا خشک شوند و به دوران نهفتگی هزاران یا شاید میلیون‌ها ساله بروند.ترس این است که شانس آن وجود دارد که بخش‌هایی از تسلا رودستر ممکن است در آینده دور در مریخ فرود آیند، هرچند احتمال دارد که به طور کامل در اتمسفر نازک مریخ نابود شوند.اما “آلینا الکسینکو”، استاد هوانوردی و کیهان‌نوردی در دانشگاه “پردو”، این مسئله را به عنوان یک وضعیت پنجاه پنجاه یا یک لیوان نیمه پر می‌بیند.وی می‌گوید: میزان باکتری‌ها در تسلا می‌تواند هم به عنوان یک تهدید زیستی و هم به عنوان یک نسخه پشتیبان از زندگی در زمین در نظر گرفته شود.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

سه فضانورد ایستگاه فضایی به زمین بازگشتند

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، سه فضانورد ایستگاه فضایی بین‌المللی که 168 روز در فضا مشغول انجام ماموریت و تحقیقات بودند، توسط کپسول ویژه فضاپیمای سایوز در قزاقستان به زمین فرود آمدند.سه عضو خدمه “Expedition 54” پس از 168 روز تحقیقات علمی در ایستگاه فضایی بین‌المللی، به سلامت در قزاقستان به زمین بازگشتند.کپسول ویژه فضاپیمای “سایوز  MS-06” حاوی مهندسان پرواز “مارک ونده‌هی”(Mark Vande Hey) و “جو آکابا”(Joe Acaba) از ناسا و همچنین فرمانده “الکساندر میسورکین” (Alexander Misurkin) از روسکاسموس(سازمان فضایی فدرال روسیه) بود.این فضانوردان در طول زمان اقامت خود در مدار پایین زمین، کاری تاریخی را رقم زدند، چرا که بیش از 100 ساعت تحقیق فقط در یک هفته انجام دادند.نکات برجسته مطالعات آنها تحقیقات در زمینه ساخت فیبر نوری در محیط‌های میکروگرانشی(جاذبه نزدیک به صفر)، افزایش دقت بیوسنسورهای گلوکز و اندازه‌گیری مقدار انرژی منتشره خورشید به زمین است.به طور جداگانه، هر یک از اعضای خدمه “Expedition 54” به علم کمک زیادی کرده‌اند. به عنوان مثال، این ماموریت اولین ماموریت “ونده‌هی” بود اما او توانست در مجموع چهار راهپیمایی فضایی را طی 168 روز اقامت خود انجام دهد.وی با موفقیت کار تعمیر و نگهداری را در اطراف ایستگاه، از جمله جایگزینی و روانکاری قطعات و بازوی رباتیک انجام داد.در عین حال “جو آکابا” یک راهپیمایی فضایی برای روانکاری یک بازوی رباتیک و نصب دوربین‌های جدید در تجهیزات خارجی را انجام داده است. وی در مجموع 306 روز در فضا گذراند.این دو فضانورد با هم، در بیش از ده رویداد یادگیری قابل توجه در ایستگاه فضایی تحت برنامه سال آموزشی ناسا شرکت کردند.اما “میسورکین” طولانی‌ترین زمان را در ایستگاه فضایی گذراند. وی 334 روز مقیم ایستگاه فضایی بود. وی در کنار “آنتون شکاپلروف” فضانورد همراه خود، در ماه فوریه یک راهپیمایی فضایی انجام داد که طولانی‌ترین راهپیمایی در تاریخ روسکاسموس بود.این دو فضانورد روس به مدت 8 ساعت و 13 دقیقه، جعبه الکترونیک آنتن ارتباطی ماژول “Zvezda” را تعویض کردند.کپسول فضاپیمای سایوز راس ساعت از ایستگاه فضایی جدا شد و 3 ساعت بعد با سرعت بیش از 8 کیلومتر بر ثانیه به اتمسفر رسید، اما به علت سپر حرارتی که قادر به تحمل دمای بیش از 1370 درجه سانتی‌گراد بود، آسیب ندید.پس از کاهش سرعت با نیرویی که سه برابر قوی‌تر از گرانش زمین بود، ماژول روسی شروع به کند کردن سرعت کرد و سپس چتر نجات اصلی را برای فرود در جنوب شرقی شهر “جزقازغان” قزاقستان باز کرد.بلافاصله پس از جدا شدن فضاپیمای سایوز از ایستگاه فضایی، “Expedition 55” به طور خودکار جای آنان را گرفت. “آنتون شکاپلروف”(Anton Shkaplerov) از روسکاسموس، “اسکات تینگل”(Scott Tingle) از ناسا و “نوریشیگه کانای”(Norishige Kanai) از سازمان فضایی ژاپن ادامه عملیات ایستگاه تا رسیدن سه خدمه جدید تا 23 مارس را بر عهده گرفتند.ناسا در تاریخ 22 فوریه اعلام کرد که “اولگ آرتمیف”(Oleg Artemyev) روسکاسموس همراه با “ریکی آرنولد”(Ricky Arnold) و “درو فئوستل”(Drew Feustel) از ناسا، 21 مارس از پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان برای تکمیل خدمه ایشتگاه فضایی به فضا خواهند رفت.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

آزمایش خودروی خودران فورد در خیابان‌های میامی+فیلم

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، فورد در حال آماده‌سازی برای آزمایش خودروی خودران در سطح خیابان‌های میامی است.این شرکت خودروسازی یک برنامه آزمایشی را اعلام کرده است که خودروهای خودران خود را در خیابان‌های مرکز شهر میامی تست خواهد کرد.فورد، میامی را به دو دلیل انتخاب کرده است؛ اول به این دلیل که “کارلوس خیمنز” شهردار این شهر به توسعه فناوری‌های خودروهای خودران علاقه دارد و دوم این که مسئله ترافیک میامی شهره عام و خاص است و خودروهای خودران شاید بتوانند چاره‌ای برای ترافیک سنگین این شهر باشند.هدف این است که خودروهای خودران از سال 2021 در میامی برخی از خدمات‌رسانی‌های عمومی نظیر تحویل بسته‌ها را به عهده بگیرند.این آزمایش، دقیق‌ترین و آخرین آزمون فورد نیست. علاوه بر تقسیم اولیه بین تحویل بسته و تکنولوژی خودران، میامی یک شهر همیشه گرم و آفتابی با تعداد زیادی از خیابان‌های عریض است. مسئله دیگر این است که خودروها را برای عملکرد در هوای سردتر یا در شهرهای متراکم‌تر مثل نیویورک که جای پارک کمی دارند، متناسب سازند.با این وجود، آزمایش میامی یک گام مهم است. این آزمایش باید به فورد کمک کند تا مبانی و زیرساخت‌های تحویل بسته توسط خودروهای خودران را قبل از حل و فصل چالش‌های بزرگتر مورد نیاز برای استقرار در مقیاس کامل بیاید.مرورگر شما از ویدئو پشتیبانی نمی‌کند.فایل آن‌را از اینجا دانلود کنید: video/mp4انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ارتباط دیابت زودهنگام با بیماری قلبی و سکته

به گزارش ایسنا و به نقل از مدیکال‌نیوز‌تودی، پژوهشی که به تازگی انجام شده، ارتباط جالبی میان سن افراد مبتلا به دیابت و خطر بیماری قلبی، سکته و مرگ و میر در اثر سرطان کشف کرده است.سنی که فرد در آن، مبتلا به دیابت تشخیص داده می‌شود، به پیشرفت عوامل خطر”متابولیک قلبی”(cardiometabolic) مربوط است.هر چه سن فرد در زمان تشخیص دیابت کمتر باشد، احتمال داشتن اضافه وزن، سطوح کلسترول بد و از دست دادن کنترل سریع‌تر قند خون، بیشتر است.اکنون قرار است پروفسور “دیانا ماگلیانو” (Dianna Magliano) و پروفسور “جاناتان شاو” (Jonathan Shaw) از “موسسه قلب و دیابت بیکر” (Baker Heart and Diabetes Institute)در استرالیا، رابطه میان سن تشخیص دیابت و خطر بیماری قلبی، سکته و مرگ در اثر سرطان را بررسی کنند.ریسک بالاتر مرگ در اثر بیماری قلبی عروقیپروفسور “ماگلیانو” و گروهش، پس از بررسی داده‌های مربوط به 743 هزار و 709 نفر از مردم استرالیا که بین سال‌های 1997 تا 2011، مبتلا به دیابت نوع دو تشخیص داده شدند، نتیجه گرفتند: ابتلای زودهنگام به دیابت نوع دو و در نتیجه، مدت طولانی‌تر بیماری، با خطر بالاتر مرگ و میر در همه موارد و عمدتا در اثر بیماری‌های قلبی و عروقی، در ارتباط هستند.به طور خاص می‌توان گفت: تشخیص دیابت 10 سال زودتر از ابتلا، خطر مرگ در اثر همه موارد را تا 20 الی 30 درصد و خطر مرگ در اثر بیماری قلبی را تا 60 درصد بالاتر ‌برد. این نتایج هم در مورد مردان و هم زنان صدق می‌کرد.همچنین، این بررسی نشان داد که مرگ در اثر سرطان، در کسانی که در سنین پایین‌تر مبتلا به دیابت تشخیص داده شدند، پایین‌تر بود.پژوهشگران افزودند: کسانی که در خطر بالای گسترش دیابت هستند، باید مورد تشخیص و بررسی قرار گیرند تا بتوانند تغییراتی در سبک زندگی خود ایجاد و از دیابت پیشگیری کنند یا آن را به تاخیر بیندازند.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi