برگزاری جشن هالووین در فضا/"ایستگاه فضایی بین‌المللی" از منظر "سایوز"

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، پایگاه اسپیس منتخبی از تصاویر فضایی برتر روزهای اخیر را منتشر کرده است.پدیده “ماه کامل” ماه اکتبر

“جوز زارکوز” از پدیده ماه کامل عکسی به ثبت رساند که جزو تصاویر برتر هفته به حساب می‌آید. در این عکس ماه کامل در بالای یکی از روستاهای کوچک در پرتغال قابل رؤیت است.
هنگامی که ماه به نقطه مقابل زمین نسبت به خورشید می‌رسد یا به عبارت دیگر فاصله زاویه‌ای ماه و خورشید ۱۸۰ درجه می‌شود، تمام قرص ماه روشن به نظر می‌رسد که بدر نامیده می‌شود.
“ایستگاه فضایی بین‌المللی” از منظر “سایوز”

ماه گذشته سه تن از فضانوردان ماموریت ” Expedition ۵۶”، ایستگاه فضایی بین‌المللی را ترک کردند و از طریق فضاپیمای “سایوز “(Soyuz MS-۰۸) به خانه بازگشتند، در راه بازگشت این عکس زیبا از این آزمایشگاه فضایی را به ثبت رساندند.
این سه تن ۱۹۷ روز را در فضا سپری کرددند.
صورت فلکی” ذات‌الکرسی”

تلسکوپ فضایی “هابل” اخیرا یک تصویر باشکوه از صورت فلکی “ذات الکرسی”(Ghost of Cassiopeia) را به ثبت رساند.
در این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل ثبت شده، صورت فلکی “ذات الکرسی”(Ghost of Cassiopeia) توسط ابری از گاز و گرد و غبار احاطه شده است.
سحابی که در تصویر نمایان است،” IC ۶۳” نام داشته و ۵۵۰ سال نوری از زمین فاصله داشته و در صورت فلکی ذات الکرسی  قرار دارد.
کدوی هالووین شعله‌ور

فعالیت‌های مغناطیسی در سطح خورشید سبب ایجاد یک ظاهر شبیه شبح در خورشید می‌شود.
رصدخانه پویایی‌شناسی خورشید که از سال ۲۰۱۰ به رصد خورشید می‌پردازد، این عکس را به ثبت رساند.
در این عکس فعالیت‌های مغناطیسی خورشید نور بیشتری را ایجاد کرده‌اند.
تبریک “هالووین” از ایستگاه فضایی بین‌المللی

سه فضانورد فعلی “ایستگاه فضایی بین‌المللی” در فضا نیز جشن هالووین برگزار کردند و لباس‌های مرتبط با این جشن رابه تن کردند.
“الکساندر گرست” فضانورد “آژانش فضایی اروپا” نیز این عکس را در صفحه مجازی خود در توئیتر به اشتراک گذاشت.
سیارک “بنو”( Bennu)

فضاپیمای “اُسیریس-رِکس”( OSIRIS-REx ) ناسا تصاویر جدیدی از سیارک “بنو”( Bennu) به ثبت رسانده است.
وسعت این سیارک ۵۰۰ متر بوده و زمانی‌که فضاپیما در فاصله ۳۳۰ کیلومتری از این سنگ فضایی بوده است، شکار شده است.
“اُسیریس-رِکس” یک مأموریت برنامه‌ریزی شدهٔ ناسا برای بررسی سیارک و بازگرداندن نمونه است. راه‌اندازی این پروژه در سال ۲۰۱۶ میلادی انجام شد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

لنزی که آسیب‌های چشمی را درمان می‌کند

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، اگر قرنیه چشم فردی آسیب ببیند، پزشکان از “باند” برای پوشاندن سطح چشم استفاده می‌کنند.این بانداژ از غشای آمنیوتیکی جفت انسان ساخته می‌شود.
با اینکه استفاده از این باند به ترمیم چشم کمک می‌کند، یک محقق استرالیایی در حال توسعه روشی جایگزین برای ترمیم قرنیه است.
این محقق در حال ساخت یک لنز تماسی است می‌تواند زخم را درمان کند.
“لنز تماسی” یا “عدسک” یک عدسی نازک پلاستیکی است که روی قرنیه چشم قرار می‌گیرد و می‌تواند هم جنبه پزشکی داشته باشد و هم زیبایی.
قرنیه چشم تنها عضوی در بدن است که اکسیژن را مستقیماً از هوا دریافت می‌کند لذا لنز باید قابلیت عبور اکسیژن را از خود داشته باشد که چشم دچار کمبود اکسیژن و نهایتا آسیب قرنیه نگردد.
غشاهای آمنیوتیکی معمولا اثرات ضدالتهابی و ضدعفونی دارند. علاوه بر آن، عوامل رشدی در این غشا وجود دارد که باعث بهبود زخم می‌شوند.
“دامین هارکین”(Damien Harkin) استاد دانشگاه “کوئینزلند”(Queensland) استرالیا و محقق این پروژه اظهار کرد، این اثرات ضدالتهابی و ضدعفونی در هر نمونه متفاوت است.
به صورت دقیق‌تر می‌توان گفت لنز ساخت این محقق یک “لنز اسکلرال”(scleral lens) است که روی قرنیه چشم را می‌گیرد.
“لنز اسکلرال” یک نوع لنز تماسی بزرگ است که برای درمان بسیاری از بیماری‌های چشمی استفاده می‌شود.
“دامین هارکین” این لنز را با سلول‌هایی پوشانده است که قادر به بهبود زخم‌ها هستند و نسبت به غشاهای آمنیوتیک عملکرد بهتری دارند.
دامین هارکین معتقد است این روش درمانی می‌تواند برای درمان بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن چشمی مانند “زخم قرنیه” و نقوص مداوم سطح چشم که به درمان‌های معمولی پاسخ نمی‌دهند، استفاده شود.
“زخم قرنیه” یک وضعیت التهابی است که در موارد عفونی لایه اپیتلیوم قرنیه و در پاره‌ای موارد استروما را درگیر می‌کند. زخم قرنیه یک بیماری شایع در انسان است و به ویژه در مناطق استوایی و در بین کشاورزان شیوع بیشتری دارد.
این روش درمانی جدید همچنین می‌تواند برای درمان اولیه آسیب‌های حاد چشمی که در محل کار و یا منزل اتفاق می‌افتند، استفاده شود.
امید است که پس از انجام آزمایشات بالینی، این لنز در چندین سال آینده در دسترس بیماران قرار گیرد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

این ربات دریایی، زباله‌ها را می‌بلعد!

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، شاید تنها راه حل پاکسازی دریاها، استفاده از یک ربات باشد. یک شرکت هلندی فعال در حوزه فناوری محیط زیست موسوم به “ران‌مارین” (RanMarine)، نوعی ربات خودکار ابداع کرده که می‌توان از آن برای جمع‌آوری زباله‌های دریا استفاده کرد.این ربات موسوم به “ویست‌شارک” (WasteShark) که ظاهری شبیه به ربات انیمیشن “وال- ای” (Wall-E) دارد، می‌تواند با یک بار شارژ شدن، 16 ساعت شنا کند و حدود 1100 پوند زباله را ببلعد.

شرکت ران‌مارین امیدوار است که این ربات، ابزار کارآمدی برای جمع‌آوری زباله باشد و پیش از این که باد یا جریان آب، زباله‌ها را به اقیانوس ببرد، آن‌ها را جمع کند. این ربات می‌تواند زباله‌هایی مانند پلاستیک، زباله‌های شناور و حتی گیاهان بیگانه را از عمق یک پا جمع‌آوری کند.
کاربران می‌توانند ویست‌شارک را با یک کنترل از راه دور و یک آی‌پد هدایت کنند و ردیابی حرکات آن را با یک سیگنال GPS انجام دهند. ویست‌شارک، به یک سیستم پیشگیری از برخورد مجهز است که برای شناسایی اشیا و تشخیص موقعیت آن، از تصویربرداری لیزری استفاده می‌کند. اگرچه این ربات برای آغاز کار به کمک انسان نیاز دارد اما می‌تواند برخی از مراحل را به تنهایی انجام دهد.

ویست‌شارک طوری طراحی شده که می‌تواند در آب شنا کند و با کمترین تلاش، بیشترین کارآیی را ارائه دهد. این ربات، به حسگرهای قابل تنظیم مجهز است که می‌توانند کیفیت آب را بررسی کنند.
“الیور کانینگهام” (Oliver Cunningham)، از بنیان‌گذاران شرکت ران‌مارین گفت: ربات ما طوری طراحی شده که می‌تواند در آب‌های پیرامون خود حرکت کند. ربات‌ها، آخرین ابزار دفاعی برای پاکسازی اقیانوس هستند.

به گفته کانینگهام، ویست‌شارک، تهدیدی برای محیط زیست به همراه ندارد و ماهی‌ها یا پرندگان را از بین نمی‌برد.
 ویست‌شارک پس از گذراندن آزمایش‌های محلی سال گذشته، در حال حاضر در محله ” دبی مارینا” به کار گرفته شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تاثیرات منفی سن بالای مردان بر سلامت نوزادان

به گزارش ایسنا و به نقل از گاردین، مردانی که در سنین بالا، پدر می‌شوند باید بدانند که خطرات بالقوه‌ای سلامتی کودکان آنها را تهدید می‌کند.پژوهشگران “دانشگاه استنفورد”(Stanford University) ایالات متحده آمریکا در مطالعه اخیرشان دریافته‌اند، نوزادان متولد شده از پدران مسن، مشکلات پزشکی بیشتری نسبت به نوزادان متولد شده از پدران جوان دارند.
پژوهشگران دانشگاه استنفورد کالیفرنیا طی مطالعه اخیرشان، داده‌های پزشکی بیش از ۴۰ میلیون نوزاد متولد شده بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶ در ایالات متحده را مورد بررسی قرار دادند.
آنها با مطالعه پرونده و داده‌ها دریافتند، کودکان متولد شده از پدران ۴۵ ساله و بالاتر، ۱۴ درصد بیش از نوزادان متولد از پدران جوان، در معرض خطر ابتلا به تولد زودرس، وزن کم هنگام تولد و قرار گرفتن در بخش مراقبت‌های ویژه در هنگام تولد، قرار دارند.
بر اساس این مطالعه، نوزادان متولد شده از مردان ۴۵ ساله و بالاتر، در” آزمون سلامتی نوزادان آپگار”(Apgar newborn health test) نمره پایینی کسب کرده و در مقایسه با نوزادان متولد شده از پدران ۲۵ تا ۳۴ ساله، ۱۸ درصد بیشتر در معرض بیماری قرار دارند.
نمره‌دهی آپگار یا آپگار نوزاد٬ روشی سریع و مطمئن در ارزیابی سلامت نوزاد در لحظه‌های ابتدایی تولد است که در سال ۱۹۵۲ توسط “ویرجینیا آپگار” ابداع شد و تا امروز از مهمترین ارزیابی‌های بدون نیاز به تجهیزات پزشکی محسوب می‌گردد. مقیاس آپگار توسط ارزیابی نوزاد تازه متولد شده است که با پنج معیار ساده که هرکدام از صفر تا دو ، نمره‌دهی می‌شود و پس از جمع‌بندی پنج مقدار بدست آمده سلامت کلی نوزاد مشخص می‌شود. بنابراین نمره آپگار در یک محدوده صفر تا ۱۰ قرار می‌گیرد. پنج معیار با استفاده از سرنام واژگان انگلیسی برای نمود و ظاهر٬ پالس ٬ گریه و حرکات٬ چابکی٬ شکل تنفس تعریف می‌شود. از هر معیار بنابر شدت و وضعیت عنوان شده در نوزاد٬ یک امتیاز صفر٬ یک یا دو تعلق گرفته و در پایان جمع پنج امتیاز داده شده نمره آپگار نوزاد است.

پژوهشگران همچنین دریافتند، خطر ابتلا به “دیابت بارداری” در خانم‌هایی که از مردان مسن، باردار می‌شوند نیز بیشتر است.
دیابت بارداری به شرایطی گفته می‌شود که افزایش قند خون برای اولین بار، طی دوران بارداری دیده شود. دیابت بارداری، تقریبا در چهار درصد از بارداری‌ها بروز می‌کند. دیابت بارداری، حالت عدم تحمل گلوکز است و با وجود ناسازگاریش با بدن در زنان باردار بدون سابقه دیابت ظاهر می‌شود. 
با توجه به عوارضی که دیابت برای جنین و مادر باردار می‌تواند داشته باشد، پیشگیری و کنترل دیابت طی دوران بارداری ضروری است.
“مایکل آیسنبرگ”(Michael Eisenberg) نویسنده ارشد این پژوهش گفت: در حالی که خطرات ناشی از پدر شدن در سنین بالا، کم است اما باز هم زوج‌ها هنگام بچه دار شدن نباید سن پدر را نادیده بگیرند. این نکته بسیار مهمی است که زوج‌ها می‌بایست به آن توجه کنند. مردان نباید فکر کنند که آنها دارای زمان نامحدود فرزندآوری هستند.
آیسنبرگ در ادامه تاکید کرد که افزایش خطرات فرزند آوری در سنین بالا برای والدین کم است اما این کار تاثیرات منفی بسیاری برای فرزندان دارد.
پژوهشگران در ادامه با بررسی سن مادران و در نظر گرفتن تحصیلات و سبک زندگی (استعمال دخانیات) آنها، دریافتند کودکان متولد شده از مردان بالای ۴۵ سال هنگام تولد وزن کمتری دارند.
آنها افزودند وزن نوزادان متولد شده از پدران مسن ۲۰ گرم کمتر از نوزادان متولد شده از پدران جوان است.
آیسنبرگ افزود: پدر شدن در سنین بالا تاثیرات منفی کمی ندارد و ممکن است این مسئله به افزایش خطرات بهداشتی در جهان منتهی شود. به گفته دفتر آمار ملی، در انگلستان و ولز میانگین سن فرزندآوری مردان در طی ۴۰ سال گذشته، افزایش یافته است.
چندی پیش “هیلاری براون” (Hilary Brown) اپیدمیولوژیست “دانشگاه تورنتو” کانادا نیز با انتشار مقاله‌ای در هفته‌نامه‌های مشهور پزشکی “بی.ام.جی”(BMJ) گفت: به رغم تلاش‌های محققان، تاثیرات سن مادر و پدر در بروز اختلالات مختلف در نوزادان را نمی‌توان نادیده گرفت. به عقیده من آسیب به دی.ان.ای در اسپرم مردان مسن تنها توضیح ممکن برای بروز اثرات منفی در نوزادان است. مطالعات نشان داده است که بالا رفتن سن زوج‌ها در هنگام فرزندآوری به دلیل داشتن سبک زندگی ناسالم مانند مصرف سیگار و مصرف مکرر الکل، چاقی و بیماری‌های مزمن است. تمامی مشکلات مذکور با مشکلات سلامتی نوزادان آنها نیز مرتبط است.
آیسنبرگ و همکارانش نیز در انتها افزودند که ایجاد تغییراتی در دی.ان.ای اسپرم مردان مسن، ممکن است دلیل بروز مشکلات پزشکی در فرزندان آنها باشد.
این مطالعه در مجله “British Medical” منتشر شد.
انتهای پیام

Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

شاید "کد مرگ سلول" جایگزین شیمی درمانی شود

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، تحقیقات جدید و هیجان انگیز محققان دانشکده پزشکی دانشگاه نورث‌وسترن(Northwestern) کشف کرده است که در داخل هر سلول بدن انسان یک کد مرگ سمی وجود دارد که اگر حس کند سلول در حال تبدیل به سلول سرطانی است، آن را نابود می‌کند.دانشمندان به طور قابل ملاحظه‌ای روی این کد نوکلئوتیدی که زیربنای این مکانیزم است، تمرکز کرده‌اند و معتقدند که ممکن است منجر به ایجاد یک نوع کاملا جدید از درمان سرطان شود.
این تحقیق توسط “مارکوس پیتر” و تیمش در این دانشگاه انجام شد تا دریابند که مکانیزم‌های طبیعی، قبل از اینکه سیستم ایمنی دست به کار شود، چگونه برای محافظت از اندام در مقابل سرطان عمل می‌کنند.
تحقیقات در سال گذشته نشان داد که یک عامل قوی نابودی باستانی در ژنوم انسان وجود دارد که می‌تواند مولکول‌های کوچک RNA موسوم به siRNA را تحریک کند. این مولکول‌های کوچک مرگبار که توسط شیمی‌درمانی هم تحریک می‌شوند، در هدف‌گیری و از بین بردن سلول‌های سرطانی بسیار مؤثر هستند، اما مکانیزم دقیق آنها که چگونه سلول‌های سرطانی را از بین می‌برند، نامشخص است.
تحقیقات جدید نیز با این دانش آغاز شد که چه چیزی باعث می‌شود که siRNAها سلول‌های سرطانی را از بین ببرند و دریافتند که یک دنباله شش نوکلئوتیدی موسوم به 6mers به این کار کمک می‌کند.
4096 ترکیب مختلف نوکلئوتید در 6mers وجود دارد و محققان هر یک از آنها را آزمایش کردند تا ترکیباتی را که برای سلول‌های سرطانی سمی باشد، کشف کنند. سمی‌ترین ترکیب، G-rich نامیده شد و هیجان‌انگیز است که محققان دریافتند این ترکیب دقیقا همان ترکیبی است که بدن به طور طبیعی برای مبارزه با سلول‌های سرطانی آزاد می‌کند.
“پیتر” می‌گوید که سلول‌های سرطانی هرگز نمی‌توانند نسبت به این مکانیزم مخرب مقاومت ایجاد کنند، زیرا این مکانیزم به طور همزمان و متناوب از زوایای متعدد به سلول‌های سرطانی حمله می‌کند.
وی گفت: این روند مثل خودکشی است. مثل اینکه همزمان رگتان را بزنید، به خودتان شلیک کنید و از یک ساختمان بلند پایین بپرید. قطعا جان سالم به در نخواهید برد. این مکانیزم دقیقا چنین کاری با سرطان می‌کند.
پیامدهای این تحقیق بدون شک بزرگ خواهد بود. هرچند در این مرحله، تا توسعه درمان واقعی راهی طولانی باقی مانده است.
برنامه آینده محققان این است که مکانیزم دقیقی که می‌تواند سلول‌های سرطانی را از بین ببرد، رمزگشایی کنند و یک میکرو آر.ان‌.ای مصنوعی طراحی کنند که حتی از مولکول‌های طبیعی نیز موثرتر باشد.
پیتر می‌گوید: اکنون که ما کد مرگ را شناخته‌ایم، می‌توانیم این مکانیزم را بدون استفاده از شیمی‌درمانی و بدون از بین بردن ژنوم تحریک کنیم. ما می‌توانیم این آر.ان‌.ای‌های کوچک را به طور مستقیم استفاده کنیم، آنها را به سلول‌ها معرفی کنیم و کلید مرگ را فعال کنیم.
شاید هیجان انگیزترین جنبه این تحقیق این است که از مکانیزم‌های باستانی استفاده می‌کند که در طول بیش از میلیون‌ها سال در تکامل یافته‌اند.
برآورد شده است که این مکانیزم siRNAهای نابودگر سرطان، بیش از 800 میلیون سال پیش ایجاد شده باشند و اکنون انسان آن را کشف کرده است. خوشبختانه ما می‌توانیم آن را برای توسعه درمان‌های موثر سرطان بهبود بخشیم.
این مطالعات در مجله‌های eLife و Communications of Nature منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

گوشی همراه تولیدکننده تصاویر سه‌بعدی به فروش می‌رسد

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، اغلب گوشی‌های فعلی دارای یک‌سری اصول اولیه هستند که از این میان می‌توان به صفحه نمایش بزرگ، عمر طولانی باتری و دوربین‌های خوب اشاره کرد. شرکت “رد”( Red) آخر هفته جاری یک گوشی هوشمند را عرضه خواهد کرد که با داشتن یک صفحه نمایش “هولوگرافیک” می‌تواند بدون نیاز به عینک خاصی، تصاویر سه‌بعدی تولید کند.
این گوشی با دو فیلم اصلی ارائه می‌شود که به این فرمت تبدیل شده‌اند تا کاربران بتوانند فیلم‌هایی که خود با دوربین ضبط کرده‌اند را به اشتراک بگذراند.
هدف شرکت ” Red” این است که سالیانه حدود ۱۶ میلیون نسخه از این گوشی را به فروش برساند.
این گوشی که موسوم به “هیدروژن وان” (Hydrogen One) است، هزار و ۲۹۵ دلار قیمت خواهد داشت.

“جیم جانارد”(Jim Jannard) بنیانگذار شرکت “رد” اظهار کرد که گوشی ساخت آن‌ها انقلابی در میان گوشی‌های هوشمند است.
فروش این گوشی از روز جمعه در آمریکا آغاز خواهد شد.
نمایشگر گوشی ۵.۷ اینچ است و می‌تواند تصاویر سه‌بعدی خلق کند و همچنین توانایی پردازش صدای سه‌بعدی را نیز دارد.
بدنه‌ این گوشی از جنس آلومینیوم یا تیتانیوم است.
شارژ گوشی “هیدروژن وان” نیز در برابر گوشی “نوت ۹” شرکت سامسونگ، ۱۲ درصد ظرفیت بیشتری دارد.

انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ربات‌ها صخره‌های مرجانی را نجات می‌دهند

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، این که “سد بزرگ مرجانی” استرالیا، در معرض خطر جدی قرار دارد، موضوع مشخصی است و راههای بسیاری برای کنار آمدن با این مشکل پیشنهاد شده‌اند. آخرین راه حل پیشنهاد شده برای این مشکل، استفاده از ربات‌هایی است که می‌توانند نقش طوفان را بازی کنند و با پخش لاروها میان صخره‌های مرجانی، به رشد دوباره آنها کمک کنند.سد بزرگ مرجانی در سال‌های 2016 تا 2017 در معرض رخدادهای بزرگی قرار گرفته است. شرایط غیرمعمول دریا مانند آب‌های گرم‌تر از حد معمول، می‌توانند به رشد جلبک روی مرجان‌ها، سفید شدن و از بین رفتن آنها منجر شوند.

پیش از این، پژوهشگران “دانشگاه فناوری کوئینزلند”(QUT) استرالیا، نوعی ربات خودکار موسوم به “رنجربوت”(RangerBot) ابداع کردند که می‌توانست شیرماهی‌ها را از بین ببرد و به این شکل، از صخره‌های مرجانی محافظت کند. اکنون پژوهشگران “دانشگاه کراس جنوبی”(SCU) و دانشگاه فناوری کوئینزلند در پروژه جدیدی، نسل جدیدی از رنجربوت موسوم به “لاروال‌بوت”(LarvalBot) ارائه داده‌اند که می‌تواند هنگام تخم‌ریزی سالانه، لاروها را در سرتاسر تپه‌های مرجانی پخش کند. انتظار می‌رود با این کار، هم تعداد مرجان‌های کوچک تا 100 برابر افزایش یابد و هم مرجان‌ها بیشتر در قسمت‌هایی که به آنها نیاز است، قرار بگیرند.
در این روش جدید، میلیون‌ها لارو از صخره‌های مرجانی جمع‌آوری می‌شوند و پرورش آنها تا مرحله تبدیل شدن به مرجان‌های کوچک، در مخزن‌های بزرگ صورت می‌گیرد. گفته می‌شود این مخازن که در حال حاضر در مرحله ساخت هستند، 30 متر قطر دارند و قرار است بزرگترین آنها نیز در آینده ساخته شود.
پروفسور “پیتر هریسون”(Peter Harrison)، استاد دانشگاه کراس جنوبی گفت: پرورش لاروهای بزرگ و انتقال آنها با کمک “لاروال‌بوت”، به ما امکان می‌دهد به بازگشت دوباره بسیاری از لاروهای مرجانی به چندین تپه کمک کنیم.
وی افزود: آزمایش‌های مورد نظر برای نخستین استفاده از لاروال‌بوت، در ماه نوامبر صورت خواهد گرفت. ما امیدواریم لاروال‌بوت، ابزار موثری برای نجات سد بزرگ مرجانی از تغییرات اقلیمی باشد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

معمای 80 ساله مواد فروالکتریک رمزگشایی شد

به گزارش ایسنا و به نقل از نیچر، تحقیقات جدید از محققان دانشگاه‌های “لینکوپینگ”(Linköping) و “آیندهون”(Eindhoven) برای اولین بار با موفقیت نشان دادند که ذرات فرضی که توسط فرانتس پریساک در سال 1935 مطرح شده بود، واقعا وجود دارند.فروالکتریسیته(Ferroelectricity) خاصیتی در مواد است که باعث می‌شود در سطح سلول واحد، به علت چینش منظم اتم‌ها یا مولکول‌ها، دوقطبی‌های الکتریکی دائمی به وجود بیاید، به نحوی که جهت آنها با اعمال میدان الکتریکی خارجی قابل تنظیم باشد.
مقاله پژوهشی دانشمندان نشان می‌دهد که چرا مواد فروالکتریک این گونه رفتار می‌کنند.
فروالکتریسیته به شدت با فرومغناطیس مرتبط است. مواد فرومغناطیس شناخته شده شامل آهن، کبالت و نیکل هستند. در این مواد، الکترون‌ها به عنوان آهن‌رباهای کوچک موسوم به “دیپولس”(dipoles) یا دوقطبی‌های الکتریکی ایفای نقش می‌کنند که دارای قطب مثبت و منفی هستند.
مواد فروالکتریک در دیسک‌های سخت(حافظه‌های جانبی) مورد استفاده قرار می‌گیرند.
در یک ماده فروالکتریک، دوقطبی‌ها مغناطیسی نیستند، بلکه الکتریکی هستند و قطب مثبت و منفی دارند. این قطب‌ها به صورت تصادفی هستند، مگر اینکه یک میدان که به اندازه کافی قوی باشد، اعمال شود. در این صورت، دوقطبی‌ها با آن میدان هماهنگ می‌شوند.
میدان مذکور به عنوان میدان اجباری یا بحرانی شناخته می‌شود. مواد فلزی همچنان هماهنگی خود را حفظ می‌کنند، حتی زمانی که میدان حذف می‌شود. بنابراین ماده به صورت دائمی قطبی می‌شود.
برای برهم زدن این هماهنگی، یک میدان که حداقل باید با میدان اصلی هم‌قدرت باشد، در جهت مخالف اعمال شود. این پدیده به عنوان “پسماند”(hysteresis) شناخته می‌شود.
مدل فرانتس پریساک، با وجود اینکه 80 سال از عمر مطرح شدنش می‌گذشت، همچنان یک رمز و راز بود.
ویژگی این مواد باعث می‌شود که مواد مناسبی برای استفاده در حافظه‌های قابل بازنویسی مانند دیسک‌های سخت باشند.
دانشمندان به طور کامل مدل ریاضی ارائه شده توسط پریساک را درک نمی‌کنند. این مدل مواد فروالکتریک را به عنوان مجموعه‌ای از ماژول‌های کوچک مستقل به نام هیسترون(hysteron) معرفی می‌کند.
اما دانشمندان این سوال را مطرح کردند که این مواد چه هستند و چرا مواد فروالکتریک اینگونه عمل می‌کنند؟ به طرز باور نکردنی، راه حل توسط گروه تحقیقاتی به رهبری پروفسور مارتجین کمرینک با همکاری محققان دانشگاه آیندهون پیدا شد.
محققان دو سیستم بنیادی مدل فروالکتریک را مطالعه کردند و این توضیح را یافتند که به نظر می‌رسد پاسخ سوال در چگونگی تعامل و ارتباط مولکول‌های مواد فروالکتریک با یکدیگر است. آنها روی هم قرار می‌گیرند تا پشته‌هایی(stacks) را با عرض یک نانومتر و طول چندین نانومتر تشکیل دهند.
کمرینک می‌گوید: ما می‌توانیم ثابت کنیم که این پشته‌ها در واقع هیسترون‌های مورد نظر هستند. ترفند این است که آنها از اندازه‌های مختلفی برخوردار هستند و به شدت با یکدیگر همکاری می‌کنند و فعل و انفعال دارند، چرا که آنها خیلی نزدیک به هم هستند.
وی افزود: جدا از سایز مخصوص به خود، هر پشته محیط مختلفی را احساس می‌کند که نشان می‌دهد مدل پریساک درست است.
موفقیت‌هایی که توسط این تحقیق به دست آمده است، می‌تواند درک و استفاده از مواد فروالکتریک را در برنامه‌های ذخیره‌سازی داده معمولی و چند بیتی گسترش دهد.
این تحقیق در مجله Nature Communications منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ثبت عکس پزشکی با دوربین گوشی!

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، اشعه ایکس(X-ray) یکی از ابزارهای رایج تصویربرداری پزشکی است. اما قرار گرفتن بیش از حد یا تابش زیاد در معرض این اشعه برای سلامتی مضر است.اکنون یک مطالعه بین‌المللی به سرپرستی پروفسور لیو شیائوگنگ، موفق به ابداع نانوبلورهایی شده‌اند که در برابر اشعه ایکس بسیار حساس هستند و امکان تصویربرداری با دوز کمتری از تابش این اشعه را فراهم می‌کنند. ضمن اینکه کیفیت و وضوح تصاویر را نیز بالا می‌برند.
این نانوکریستال‌های جدید اجازه می‌دهند دوز تابش اشعه ایکس تشخیصی بسیار پایین‌تر باشد و همچنین تصاویر با وضوح بالاتر را با هزینه کمتر مممکن می‌کنند.
در حال حاضر اکثر دستگاه‌های رایج اشعه ایکس از کریستال‌های معدنی استفاده می‌کنند که انرژی اشعه ایکس را به نور مرئی تبدیل می‌کند. با این حال، این کریستال‌های معدنی گران هستند، چرا که آنها باید در دماهای بالا تولید شوند و قرار دادن آنها در فیلم‌های بزرگ و نازک بسیار دشوار است.
یک تیم بین‌المللی از محققان، مواد جایگزین را به شکل نانوبلورهای پروسکایت هالید سرب توسعه داده‌اند که تولیدشان بسیار ساده‌تر و ارزان‌تر است و می‌توانند در دماهای بسیار پایین‌تر ساخته شوند.
بر خلاف بلورهای معدنی که دارای راندمان پایینی در تبدیل نور هستند و نیازمند دوزهای بالاتری از تابش اشعه ایکس برای تولید یک تصویر مفید هستند، نانوکریستال‌های جدید، نرخ تبدیل بالایی دارند و با تابش کمی از اشعه ایکس قادر به تولید تصویری با کیفیت هستند.
علاوه بر این، نانوبلورها می‌توانند برای نمایش رنگ‌های مختلف تنظیم شوند که با افزایش کارایی، به محققان امکان داد تا نوع جدیدی از آشکارساز را تولید کنند که ادعا می‌کنند می‌توانند با تابش 400 برابر کمتر از دوز استاندارد موجود در دستگاه‌های فعلی کار کند.
آشکارساز جدید مبتنی بر نانوکریستال‌های جدید در تست عملکرد، نتایج قابل توجهی را گزارش دادند و موفقیت‌آمیز عمل کردند.
یکی از محققان این پروژه گفت: آزمایشات ما نشان داد که با استفاده از این روش، می‌توان تصاویر اشعه ایکس را با استفاده از دوربین‌های دیجیتالی ارزان قیمت و یا حتی با استفاده از دوربین‌های تلفن‌های همراه، مستقیما ثبت کرد.
وی افزود: این کار با استفاده از آشکارسازهای بزرگ کنونی قابل دستیابی نبود. علاوه بر این، ما همچنین نشان دادیم که آشکارسازهای نانوکریستال می‌توانند برای بررسی ساختارهای داخلی مدارهای الکترونیکی استفاده شوند. این روش، جایگزینی ارزان و بسیار حساس برای فناوری فعلی است.
اشعه ایکس علاوه بر تصویربرداری پزشکی، در امنیت، تولید وسایل پیشرفته، فناوری هسته‌ای و نظارت بر محیط زیست مورد استفاده قرار می‌گیرند. بنابراین تیم معتقد است که نانوبلورهای جدید را می‌توان در کارهای مختلف مورد استفاده قرار داد.
یک حق اختراع برای این تکنولوژی ثبت شده است و تیم به دنبال شرکای تجاری برای تجاری‌سازی آن است. اما در عین حال آزمایش‌های بیشتری بر روی عملکرد نانوبلورها در طول دوره‌های زمانی طولانی و در سطوح مختلف دما و رطوبت صورت خواهد گرفت.
این مطالعه از یک تیم بین‌المللی متشکل از محققانی از کشورهای استرالیا، چین، هنگ کنگ، ایتالیا، عربستان سعودی، سنگاپور و ایالات متحده آمریکا تشکیل شده بود و در نسخه آنلاین مجله Nature منتشر شد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ساخت آجر از ادرار انسان

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، علوم مدرن در حال یافتن راه‌هایی است که از مواد زائد بدن انسان استفاده کند. محققان اخیرا از ادرار انسان برای شارژ تلفن‌های همراه، وسایل نقلیه هیدروژنی و حتی آجرهای بیولوژیکی استفاده کرده‌اند.در حال حاضر یک تیم از دانشگاه کیپ تاون یک آجر توسعه داده است که گفته می‌شود اولین آجر بیولوژیکی جهان است و با ادرار انسان ساخته می‌شود و توانایی استفاده در نیازهای مختلف را دارد.
این تکنولوژی بر اساس یک فرآیند طبیعی مشابه با شکل‌گیری صدف دریایی به نام “ته‌نشینی کربنات میکروبی”( microbial carbonate precipitation) عمل می‌کند. دانه‌های شن و ماسه با باکتری‌ها تجمیع می‌شوند و یک آنزیم به نام “اوره‌آز” تولید می‌کنند.
وقتی اوره‌آز در معرض ادرار قرار می‌گیرد، یک ترکیب درون آن را می‌شکند که اوره را شکل می‌دهد و این آن واکنش شیمیایی است که کلسیم کربنات را برای تشکیل آجر مذکور تولید می‌کند.
مهندسان دانشگاه کیپ تاون در طول چند ماه گذشته در حال آزمایش این فرآیند برای تولید مواد مختلف با شکل و استحکام متفاوت بوده‌اند و سرانجام موفق به تولید آجرهای مقاوم شدند.

دکتر “دیلون رندال” که در این در سمت چپ تصویر قرار دارد، تحقیقاتی را انجام داد که با آزمایش دستورهای مختلف، منجر به ساخت آجر ساخته شده با ادرار انسان شد.
تیم سازنده می‌گوید می‌توان آجرهایی با قدرت‌های متفاوت و بر اساس نیاز مشتری تولید کرد. این محصول همچنین دارای مزایای زیست محیطی قابل توجهی است؛ زیرا در دمای اتاق شکل می‌گیرد، در حالی که تولید آجرهای رایج نیاز به کوره‌هایی با دمای ۱۴۰۰ درجه سانتی‌گراد دارد سبب تولید کربن دی اکسید و نهایتا آلودگی هوا می‌شود.
این تکنولوژی دارای توانایی تولید چیزی بیشتر از آجرهای سازگار با محیط زیست است. تیم سازنده، ادرار به عنوان “طلای مایع” توصیف می‌کند، چرا که دارای مقادیر زیادی نیتروژن، فسفر و پتاسیم است که می‌توان از آنها استفاده کرد و به عنوان مواد اولیه برای ساخت محصولات مختلف تجاری مورد استفاده قرار داد.
رندال می‌گوید: کار ما مثالی از هر چیز که خار آید، یک روز به کار آید، است. نه تنها راجع به ادرار، بلکه از سایر زائدات نیز می‌توان استفاده‌های مختلفی کرد. بستگی به نحوه تفکر و خلاقیت شما دارد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi