ساخت کیبوردی که مانند کاغذ مچاله می‌شود!

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، در حالی که امروزه صفحه کلیدهای قابل حملی وجود دارند که می‌توان آنها را رول کرد، اما باز هم کمی جاگیر هستند. گاهی اوقات شما فقط می‌خواهید یک چیز را مچاله کنید و آن را در جیب خود بگذارید. فناوری جدیدی که توسط دانشمندان کره جنوبی ابداع شده، به شما این امکان را می‌دهد که به راحتی این کار را انجام دهید، ضمن اینکه این صفحه کلید ارزان هم هست.یک نمونه اولیه از این صفحه کلید فوق منعطف توسط یک تیم تحت رهبری “کیمین سون” از دانشگاه “چانگ-انگ”، “جی سیک کیم” از دانشگاه ملی “کیونگ‌پوک” و “کی سان سون” از دانشگاه “سجونگ” ساخته شد.
این صفحه کلید شامل یک ورق مسطح از لاستیک سیلیکون اکوفلکس(پلاستیک زیست‌تخریب‌پذیر) است که در آن، نانولوله‌های کربنی پیزومقاومتی تعبیه شده است.
اثر پیزومقاومتی تغییر مقاومت الکتریکی یک نیمه هادی یا فلز در هنگامی است که نیروی مکانیکی به آن اعمال می‌شود. در مقایسه با اثر پیزوالکتریکی، اثر پیزومقاومتی باعث تغییر در مقاومت الکتریکی، و نه پتانسیل الکتریکی می‌شود.
هنگامی که کاربر یکی از کلیدهای مربعی شکل صفحه کلید را فشار می‌دهد، فشار انگشتش مقاومت الکتریکی نانولوله‌ها را تغییر می‌دهد.
از یک شبکه عصبی مصنوعی برای آموزش صفحه کلید به منظور شناسایی حرف یا عدد مورد نظر بر اساس مکان تغییر مقاومت‌ها استفاده شده است.
طبق گفته دانشمندان، آزمایش‌ها نشان داده‌اند که این صفحه کلید از نظر عملکرد، انعطاف‌پذیری، قابلیت دسترسی و هزینه در مقایسه با سایر مدل‌های قابل حمل برتر است.
اگر این محصول به تولید انبوه برسد، هر صفحه کلید تنها 1 دلار قیمت خواهد داشت.
این تحقیق اخیرا در مجله ACS Applied Materials and Interfaces منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ربات انباردار

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، شرکت آمازون با سرعت قابل توجهی در حال حرکت به سوی رباتیک کردن زنجیره تامین کالای خود است و طرح‌های اختراعی جدید که به شکل عمومی منتشر شده، ربات‌ها و پهپادهای خودران را با کیسه‌های هوا و بازوهای عجیب نشان می‌دهد.حق ثبت اختراع “ربات هوایی بدون سرنشین” تقریبا سه سال پیش ثبت شد اما اکنون به اطلاع عموم رسیده است.
این دستگاه عجیب و غریب یک وسیله نقلیه بدون سرنشین با یک کیسه هوای شناور و ویژگی پایداری، هدایت خودکار و یک ماژول کنترل است.
ویژگی پایداری، یک پنجه بزرگ است و این ربات دارای پروانه‌هایی است که حرکت آن و بلند کردن اجسام توسط آن را آسان می‌کند.
ضمیمه ثبت اختراع می‌گوید که این پهپاد بدون سرنشین عجیب در انبارهایی که شلوغ و دسترسی به کالاها دشوار است، استفاده خواهد شد.

با این حال، آمازون طی سال اخیر چندین اختراع ثبت کرده است و بیشتر آنها قدم فراتر از مرحله برنامه‌ریزی نگذاشته‌اند.
این شرکت اخیرا اختراعی موسوم به “تعامل انسان با وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین” را ثبت کرده است که حسگرها را در هواپیماهای بدون سرنشین خود قرار می‌دهد و می‌توانند به دستورات صوتی و حرکات دست انسان پاسخ دهند و حتی بسته‌ها را به مشتریان تحویل دهند.
انتهای پیام

Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

باتری‌های سدیمی و پتاسیمی، راهی برای ارزان‌تر شدن ذخیره انرژی

به گزارش ایسنا به نقل از مجله Joule، این رشد جهانی البته به ایجاد نگرانی‌هایی در رابطه با عرضه جهانی لیتیوم نیز رسیده‌ است و این فلز که در قلب بسیاری از باتری‌های قابل شارژ جدید وجود دارد، ممکن است در نهایت نابود شود.در حال حاضر محققان موسسه فناوری جورجیا شواهد جدیدی را ارائه کرده‌اند که نشان می‌دهد باتری‌های حاوی سدیم و پتاسیم به عنوان یک جایگزین بالقوه برای باتری‌های مبتنی بر لیتیوم ارائه خواهند شد.
متیو مک دل، یکی از اساتید دانشکده مهندسی W.Woodruff، در این خصوص می‌گوید: «یکی از بزرگترین موانع برای تولید باتری‌های حاوی سدیم و پتاسیم، این است که آنها سریع‌تر فرسوده و تضعیف می‌شوند و انرژی کمتری را نسبت به نسخه‌های لیتیومی حفظ می‌کنند. اما از نظر ما این مشکل قابل رفع خواهد بود.»
در مطالعه‌ای که اخیرا منتشر شده و توسط بنیاد ملی علوم و وزارت انرژی ایالات متحده تایید گردیده است، تیم تحقیقاتی به بررسی این موضوع پرداخت که چگونه سه یون مختلف لیتیوم، سدیم و پتاسیم، با ذرات سولفید آهن که پیریت و طلای حمقا نیز نامیده می‌شود، واکنش نشان می‌دهند.
در هنگام  شارژ و تخلیه باتری، یون‌ها به طور مداوم با ذراتی واکنش نشان داده که الکترودهای باتری را تشکیل می‌دهند. این فرآیند واکنشی باعث تغییر حجم زیادی در ذرات الکترود می‌شود و اغلب آنها را به قطعات کوچکتری تقسیم می‌کند. از آنجایی که یون‌های سدیم و پتاسیم بیشتر از لیتیوم هستند، تصور می‌شد که واکنش با ذرات، باعث تخریب بیشتر آن‌ها ‌شود.
این تیم در آزمایش‌های خود ، واکنش‌هایی که درون باتری اتفاق می‌افتاد را به طور مستقیم در داخل میکروسکوپ الکترونی مشاهده نمود و دریافت که ذرات سولفید آهن، نقش الکترودهای باتری را ایفا می‌کنند. محققان همچنین دریافتند که سولفید آهن در واکنش با سدیم و پتاسیم پایدارتر از لیتیوم است. این یافته‌ها نشان دهنده آن است که باتری‌های حاوی سدیم یا پتاسیم می‌توانند عمر طولانی‌تری داشته باشند.
لازم به ذکر است که تفاوت بین نحوه واکنش یون‌های مختلف کاملا چشمگیر بود. زمانی که سولفید آهن در معرض لیتیوم قرار گرفت، چنین به نظر می رسید که ذرات سولفید آهن در زیر میکروسکوپ الکترونی منفجر می‌شدند. برعکس، سولفید آهن در هنگام واکنش با سدیم و پتاسیم مانند یک حباب گسترش می‌یافت.
متیو بیبنگیر، دانشجوی کارشناسی ارشد این رشته در جورجیا در این خصوص، اظهار کرد: «ما شاهد یک واکنش بسیار قدرتمند و بدون شکست بودیم. این یافته‌ها نشان می‌دهد که این مواد و سایر مواد مشابه می‌توانند در باتری‌های جدید به کار گرفته شده و ثبات و دوام بیشتری را برای آن‌ها به همراه داشته باشند.»
نهایتاً این مطالعه به این نکته اشاره دارد که تغییرات حجمی زیادی که در واکنش الکتروشیمیایی اتفاق می‌افتد، همیشه یک تغییر پیشرونده در روند شکست ذرات است که موجب شکست الکترود  و تخریب باتری خواهد شد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

توسعه آنتی‌بیوتیک مقاوم در برابر مقاومت آنتی‌بیوتیکی

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، آنتی‌بیوتیک‌ها زندگی‌های بی‌شماری را نجات داده‌اند، اما این شگفتی‌های پزشکی ممکن است به پایان عمر مفید خود نزدیک باشند. چرا که با استفاده بیش از حد از آنها، باکتری‌ها به سرعت در حال توسعه مقاومت در برابر بهترین آنتی‌بیوتیک‌ها هستند و باعث شده است که دانشمندان برای غلبه بر این مشکل تلاش کنند تا مواد جدیدی تولید کنند.در حال حاضر، یک تیم از دانشگاه “پردو”(Purdue) دریافته است که یک ترکیب موسوم به F6، در نابودی باکتری‌هایی که در حال حاضر مقاوم به آنتی‌بیوتیک هستند، موثر است.
همچنین در آزمایشات نشان داده است که سرعت توسعه مقاومت آنتی‌بیوتیکی را کاهش می‌دهد.
کشف و استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها یکی از بزرگترین دستاوردهای علمی قرن بیستم بود، چرا که رویه‌های خطرناک پیشین به سرعت ایمن شدند و درمان عفونت‌ها نسبتا آسان شد. اما بعد از چند دهه استفاده بیش از حد، باکتری‌ها با آنها مبارزه کرده‌اند و آنتی‌بیوتیک‌ها روز به روز کم‌اثرتر می‌شوند.
اگر دانشمندان این مسئله را حل نکنند، پیش‌بینی می‌شود که این مشکل، تا سال 2050 سالیانه جان 10 میلیون نفر را بگیرد.

محققان در تلاش برای متوقف کردن این روند، در حال جستجو در ترکیبات جدید دارویی از زهر مار زنگی، تنباکو، گل‌ها، عسل، شربت افرا، انواع توت‌ها، قارچ‌ها و شیر انسان و پلاتیپوس هستند.
تکنیک‌های دیگر هم شامل ایجاد مواد نابود کننده باکتری‌ها از جمله انواع ژل‌ها، نورها و پوشش‌ها، تضعیف باکتری‌های مقاوم از نظر ژنتیکی و یا حتی فرستادن باکتری‌های مزاحم برای مبارزه در جبهه ما است.
تیم دانشگاه “پردو” اکنون یک نامزد جدید را شناسایی کرده و توانایی‌های آن را برای جلوگیری از توسعه مقاومت آنتی‌بیوتیکی آزمایش کرده است.
محققان با مرور و بررسی یک کتابخانه از ترکیبات شیمیایی برای افرادی که دارای مقاومت آنتی‌بیوتیکی هستند، به F6 رسیدند.
این تیم متوجه شد که F6 در کشتن نژادی از باکتری‌های مقاوم موسوم به Staphylococcus aureus موثر است که در برابر آنتی‌بیوتیک‌هایی نظیر متیسیلین و ونکومایسین مقاومت ایجاد کرده است.
از طرفی توسعه آنتی‌بیوتیک‌های جدید، یک مسابقه دائمی و احتمالا بی‌فایده است، چرا که احتمال دارد باکتری‌ها در نهایت مقاومت در برابر داروهای جدید را نیز توسعه دهند.
خوشبختانه در حال حاضر به نظر می‌رسد که حداقل F6 در برابر این مقاومت محکم ایستاده است.
برای آزمایش سرعت توسعه مقاومت باکتری‌ها در برابر ترکیب جدید، محققان آن را در معرض یک باکتری مقاوم به متیسیلین گذاشتند تا اندازه‌گیری کنند که چگونه اثربخشی دارو در طول زمان تغییر می‌کند.

در این آزمایش که بیش از دو هفته به طول انجامید، دانشمندان حداقل غلظت بازدارنده (MIC) که کمترین مقدار یک داروی مورد نیاز برای تحت کنترل نگه داشتن جمعیت باکتری‌ها است را نظارت کردند. انتظار می‌رود که این رقم در طول زمان افزایش یابد، زیرا کشتن باکتری‌ها داروی بیشتری می‌طلبید، چرا که باکتری‌ها در حال توسعه مقاومت هستند.
در این مورد، MIC برای F6 در 9 آزمایش پیاپی ثابت ماند، اما در روز دهم دو برابر شد و سپس تا روز چهاردهم ثابت باقی ماند.
در گروه کنترل آنتی‌بیوتیک سیپروفلوکساسین نیز این گروه دریافت که MIC دارویی پس از گذشت 8 روز 3 برابر شده است و در پایان آزمایش دو هفته‌ای، بیش از 2000 برابر مقدار دارو مورد نیاز است.
دو برابر شدن ناگهانی دوز خیلی بد به نظر نمی‌رسد. اگرچه استفاده از F6 در این زمینه امیدوارکننده به نظر می‌رسد، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که باکتری‌ها در نهایت نتوانند مقاومت را در برابر آن توسعه دهند.
در آینده، محققان قصد دارند شروع به تولید مشتقات F6 کنند، به این امید که به طور بالقوه دارو را قوی‌تر کند.
این تحقیق در مجله اروپایی Medicinal Chemistry منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

نانورباتی که مواد سمی و باکتری را از خون جدا می‌کند

به گزارش ایسنا و به نقل از فینتک‌لاگ، یکی از مهم‌ترین فیلترهای بدن، کلیه‌ها هستند که مستعد نقص در فعالیت هستند. بیماری مزمن کلیه 10 درصد از مردم دنیا را تحت تاثیر قرار می‌دهد، میلیون‌ها نفر را کشته است و در عین حال دسترسی به درمان مقرون به صرفه وجود ندارد.بیماری مزمن کلیه یک بیماری است که خون را مسموم می‌کند و یک نقص در این فیلتر است که اجازه می‌دهد تا زباله‌ها در سیستم گردش خون جریان پیدا کنند.
سایر بیماری‌های خونی مانند سپتیسمی یا گندخونی، یکی از کشنده‌ترین بیماری‌ها است که بسیاری از مردم در مورد آن چیزی نشنیده‌اند، در حدود 30 میلیون نفر در سراسر جهان را مبتلا کرده است. بین 15 تا 30 درصد از کسانی که به این بیماری دچار می‌شوند، یعنی سالیانه حدود 6 میلیون نفر جان خود را از دست می‌دهند که یک میلیون نفر بیشتر از تلفات سالیانه توتون و تنباکو است.
گندخونی نوعی التهاب است که سراسر بدن را فرا می‌گیرد و به دلیل عفونت پیش می‌آید. علایم و نشانه‌های این بیماری شامل تب، افزایش تپش قلب، افزایش ریتم تنفس و سردرگمی می‌باشد. همچنین علایم دیگری نیز وجود دارند که در ارتباط با عفونت‌های خاصی از قبیل سرفه همراه با ذات‌الریه یا ادرار کردن با درد به همراه عفونت کلیه هستند.
در افراد کهنسال و خیلی جوان که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، ممکن است هیچ نشانه‌ای از عفونت خاص و کاهش دمای بدن وجود نداشته باشد یا دمای بدن به جای دمای بالای بدن در حالت طبیعی باشد.
گندخونی خیلی شدید، نوعی بیماری است که باعث عملکرد ضعیف اندام یا جریان خون ناکافی می‌شود. جریان خون ناکافی ممکن است با فشار خون پایین، لاکتات خون یا کم بودن خروجی ادرار همراه گردد.
بیماری‌ها حساس به زمان هستند و ساعت‌ها می‌توانند تفاوت بین زندگی یا مرگ را رقم بزنند. اما تشخیص بیماری و درمان آن با آنتی‌بیوتیک‌ها یا یک دستگاه دیالیز ساعت‌ها طول می‌کشد. کارشناسان می‌گویند که بسیاری از مرگ و میر ناشی از این بیماری‌ها، به دلیل عدم درمان به‌موقع است.
بنابراین مهندسان دانشگاه کالیفرنیا سن‌دیگو پیشنهاد می‌کنند از ربات‌های سایز نانو به عنوان یک راه‌حل برای حل این مشکل استفاده شود.
تحقیقات آنها مزایای مکانیزم‌های دفاع آلی را با سیستم‌های کنترل از راه دور مدرن ترکیب می‌کند تا یکی از پیشرفته‌ترین دستگاه‌های سم‌زدایی را در عین سادگی ارائه دهد.
محققان ادعا می‌کنند پس از درمان خون آلوده با این نانوربات‌ها، نمونه‌های خون پس از یک فرآیند درمانی 5 دقیقه‌ای، 3 برابر باکتری و سموم کمتری از نمونه‌های عادی داشتند.
ربات‌های به اندازه سلول که با امواج فراصوت کنترل می‌شوند، می‌توانند روی وضعیت ده‌ها میلیون نفر تاثیر بگذارند.
این نانوربات‌ها در خون شناور می‌شوند و باکتری‌ها و سایر سموم موجود در خون را جمع‌آوری و پاکسازی می‌کنند.
طبق گزارش محققان، این نانوربات‌ها می‌توانند یک روز یک راه مطمئن برای سم‌زدایی سایر مایعات بیولوژیکی داخل بدن فراهم کنند.

این نانوربات‌ها متشکل از نانوسیم‌های طلا و ترکیبی از پلاکت‌ها و گلبول‌های قرمز هستند. این دو با هم کار می‌کنند تا کار دو سلول مختلف را همزمان انجام دهند.
پلاکت‌ها، سلول‌های خونی کوچکی هستند که به لخته شدن خون در محل خونریزی کمک می‌کنند، برای اتصال به پاتوژن‌هایی مانند باکتری‌های MRSA استفاده می‌شوند که یک زنجیره مقاوم به آنتی‌بیوتیک هستند.
گلبول‌های قرمز خون نیز برای کمک به جذب و خنثی کردن سموم تولید شده توسط باکتری‌های MRSA مورد استفاده قرار می‌گیرند.
استفاده از امواج فراصوت نیز موجب واکنش طلا می‌شود و به نانوربات‌ها اجازه می‌دهد تا با سرعت نسبتا زیاد و بدون نیاز به سوخت شیمیایی در خون شنا کنند. افزایش تحرک کمک می‌کند تا توانایی آنها در ترکیب با اهداف (باکتری‌ها و سموم) بیشتر شود و به سرعت فرآیند سم‌زدایی کمک می‌کند.
“جوزف وانگ”، یکی از محققانی که این تکنولوژی را توسعه داده است، گفت: با ترکیب پوشش‌های طبیعی سلولی روی نانوربات‌های مصنوعی، می‌توانیم قابلیت‌های جدیدی را در ربات‌های کوچک مانند حذف پاتوژن‌ها و سموم از بدن به دست آوریم. این یک پلت‌فرم مفهومی برای توسعه برنامه‌های کاربردی درمانی و بیولوژیک است.
ادغام علوم زیست‌شناختی آلی و نانورباتیک اجازه می‌دهد محققان از مزایای استفاده از هر کدام از آنها به صورت همزمان بهره‌مند شوند.
ایجاد چنین ربات‌هایی با این اندازه یک کار دشوار است. محققان علاوه بر انجام این کار، یک روش برای اتصال پلاکت‌ها و گلبول‌های قرمز کشف کردند.
این نانوربات‌ها در اوج سرعت خود می‌توانند تا 35 میکرومتر در ثانیه در خون حرکت کنند. در حال حاضر محققان بر روی توسعه مواد زیستی قابل تجزیه برای استفاده به جای طلا تمرکز کرده‌اند.
اگرچه این کار هنوز در اول راه خود است، اما نتایج امیدبخشی را نوید می‌دهد، چرا که قادر به کاهش 3 برابری تعداد باکتری‌ها و سموم در خون تنها در یک آزمایش 5 دقیقه‌ای، پیشرفت بزرگی است.
این تحقیق در مجله Science Robotics منتشر شده است.
انتهای پیام

Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

راهپیمایی فضانوردان ناسا برای نصب 2 دوربین در ایستگاه فضایی بین‌المللی

به گفته ناسا، ریکی آرنولد مهندس پرواز و درو فاسدل فرمانده “ناوگروه اعزامی 56 “(Expedition 56)، ایستگاه فضایی بین‌المللی را از طریق “هوابندQuest”(Quest airlock) ترک کردند و حدود 6 ساعت و 48 دقیقه راهپیمایی فضایی انجام دادند.
هوابند یا قفل هوا یک دستگاه تنظیم فشار هوا می‌باشد که امکان عبور شخص یا هر وسیله‌ای را از یک مکان به مکان دیگر که از لحاظ  فشار هوا هم سطح نیستند را می‌دهد. در واقع در محیط‌هایی که یک سمت فشار هوا کم و سمت دیگر هوای پرفشاری در جریان است برای ایجاد ارتباط بین این دو محیط از هوابند استفاده می‌شود و این هوابند در بین این دو قرار می‌گیرد.
هوابند یک محفظه کوچک است که از دو در مهروموم شده تشکیل شده و نمی‌توان هم‌زمان هر دو در آن را باز کرد.
طی راهپیمایی فضایی، این دو فضانورد، براکت‌های جدید و دو “دوربین تلویزیون”(TV cameras) جدید با کیفیت بالا را در قسمت جلویی “ماژول هارمونی”(Harmony module) ایستگاه فضایی نصب کردند.
دوربین تلویزیون به دوربین‌هایی گفته می‌شود که برای ضبط تصاویر متحرک الکترونیکی بکار می‌رود. بنابراین روش کار آن با دوربین‌های فیلمبرداری که تصاویر را بر روی نوار فیلم ضبط می‌کنند متفاوت است. به دوربین تلویزیون گاه دوربین ویدیوئی حرفه‌ای هم گفته می‌شود.
در آغاز راهپیمایی فضایی، فضانوردان با مشکلات فراوانی مواجه شدند. اما همچنان به کار خود ادامه دادند. آنها همچنین مجبور بودند که پنل محافظی که باز بود را ببندند. پس از تلاش‌های فراوان فاستل توانست پنل را در جایش قرار دهد. فضانوردان می‌بایست دوربین‌ها را به منظور داشتن دید از فضاپیمای حمل خدمه “دراگون” (Dragon) اسپیس ایکس و فضاپیمای تجاری “سی اس تی-100” (CST-100 Starliner) بوئینگ نصب می‌کردند. همچنین انتظار می‌رود این دوربین‌ها ارتباطات بی‌سیم را برای آژانس فضایی اروپا نیز فراهم کنند.
این راهپیمایی فضایی سومین راهپیمایی فضایی این دو فضانورد در سال جاری است و تاکنون 211 راهپیمایی فضایی در ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام شده است.
انتهای پیام

Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

مهندسی یک باکتری برای درمان یبوست

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، هنگامی که سخن از درمان یبوست به میان می‌آید، گزینه‌های زیادی وجود ندارد و روش‌های کنونی نیز همیشه موثر نیستند. با این حال، به کمک ویرایش ژنتیکی باکتری‌ها، درمان جدید در راه است.به طور سنتی، به افراد مبتلا به یبوست توصیه می‌شود رژیم غذایی خود را عوض کنند و یا سعی کنند پروبیوتیک‌ها (باکتری‌های زنده که می‌توانند به هضم غذا کمک کنند) را مصرف کنند.
با توجه به گفته‌های دکتر “پورنا کاشیاپ”، پزشک کلینیک مشهور “مایو”، مشکل این دو رویکرد در واقع این است که هر یک از انسان‌ها یک میکروبیوم روده‌ای منحصر به فرد دارند. میکروبیوم روده‌ای یک جامعه از باکتری‌هایی است که در معده و روده انسان زندگی می‌کنند. در نتیجه، تغییر در رژیم غذایی یا مصرف پروبیوتیک برای همگان موثر نخواهد بود.
با توجه به این موضوع، تیمی به رهبری دکتر “کاشیاپ”، باکتری موسوم به Bacteroides thetaiotaomicron را برای تولید مقادیر زیادی از یک ماده شیمیایی به نام “تریپتامین” مهندسی کرد.
وی توضیح داد: تریپتامین شبیه سروتونین است که در روده ما تولید می‌شود. در این مطالعه، تریپتامین می‌تواند یک گیرنده در روده موش را فعال کند که به طور معمول به سروتونین پاسخ می‌دهد و باعث افزایش ترشح مایع در روده (کولون) می‌شود. باکتری‌ها می‌توانند روده را به منظور ترشح آب از طریق تریپتامین بر روی گیرنده میزبان در موش‌ها تحریک کنند. این کار، حرکت مواد غذایی را در دستگاه گوارش تسریع می‌کند.
علاوه بر این، تریپتامین تولید شده توسط باکتری به سرعت درون روده کوچک از بین می‌رود و به نظر نمی‌رسد در جریان خون انباشته شود. این بدان معنی است که بر خلاف بعضی از داروهای موجود برای درمان یبوست، عوارض جانبی را در سایر قسمت‌های بدن ایجاد نمی‌کند.
تحقیقات بیشتری در حال برنامه‌ریزی است، اگرچه آزمایشات بالینی بر روی انسان احتمالا حداقل سه سال به طول خواهد انجامید.
یک مقاله در مورد این مطالعه در مجله Cell Host and Microbe منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

استفاده از صدای "باب راس" برای ترغیب مردم به خوابیدن!

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، سازندگان اپلیکیشن ” Calm” قصد دارند برای ترغیب مردم به خواب با کلمات آرامش‌بخش، از صدای “باب راس” استفاده کنند.”باب راس” (Bob Ross)، نقاش مشهور آمریکایی، سازنده و مجری برنامه “لذت نقاشی” بود که برای بیش از 10 سال از شبکه‌های تلویزیونی آمریکا و کانادا پخش می‌شد. این هنرمند، با بیان شیوا و جذاب خود سعی داشت به همه ثابت کند می‌توانند مانند او نقاشی کنند. راس، در چهار ژوئیه سال 1995، در سن 53 سالگی بر اثر ابتلا به سرطان از دنیا رفت.
اکنون، اپلیکیشنی موسوم به “نقاشی با باب راس” برای تلفن همراه طراحی شده است که در آن، ویدئوهای برنامه لذت نقاشی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. هدف از ساخت این اپلیکیشن، کمک به مردم در خوابیدن با استفاده از کلمات آرامش‌بخش است.

” Calm” در میان اپلیکیشن‌های برتر در زمینه سلامت ذهن قرار دارد و تاکنون بیش از 22 میلیون بار توسط مردم دانلود شده است.
استفاده از صوت برنامه لذت نقاشی، تاکنون مجاز نبوده است. نخستین بخش این اپلیکیشن، هفته گذشته عرضه شد و قرار است دو بخش دیگر نیز در تابستان، ارائه شوند. در صورت موفقیت این طرح، ممکن است سازندگان ” Calm” بتوانند مجوز ساخت مجموعه‌های آینده را با استفاده از برنامه‌های راس دریافت کنند.
“ژوان کوالسکی” (Joan Kowalski)، رئیس شرکت باب راس گفت: ما هر روز از مردم می‌شنویم که برای شنیدن صدای باب راس، ویدئوهای برنامه او را می‌بینند. شاید آنها فکر کنند که به خواب رفتن با صدای باب، شرم‌آور و توهین به اوست اما ما باور داریم که باب، این کار را دوست خواهد داشت.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تبدیل سلول‌های خون به نورون!

به گزارش ایسنا و به نقل از مدیکال اکسپرس، یک تیم از محققان دانشگاه استنفورد موفق به گرفتن عناصر قلب و تبدیل آنها به عناصر سر شدند! محققان دانشکده پزشکی استنفورد، سلول‌های خون انسان را به طور مستقیم به سلول‌های مغزی تبدیل کردند.آنها یک سلول سیستم ایمنی را به یک سلول کاملا متفاوت با شکل و عملکرد متفاوت تبدیل کردند. تیم امیدوار است تا یک روز از این تکنیک برای مطالعه مغز بیماران از طریق یک نمونه خون ساده استفاده کند.
“ماریوس ورنیگ”، محقق دانشکده پاتولوژی و عضوی از موسسه زیست‌شناسی سلول‌های بنیادی استنفورد گفت: گرفتن خون یکی از ساده‌ترین روش به دست آوردن نمونه بیولوژیکی است. تقریبا هر بیمار که به بیمارستان می‌رود یک نمونه خون از او می‌گیرند و اغلب این نمونه‌ها برای مطالعه در آینده منجمد و ذخیره می‌شوند.
وی افزود: روش ابداعی ما یک پیشرفت است که امکان مطالعه بیماری‌های پیچیده را با مطالعه تعداد زیادی از بیماران فراهم می‌کند.
این تبدیل از طریق یک فرایند به نام Transdifferentiation اتفاق می‌افتد که یک فرآیند طبیعی تبدیل سلولی است. این روش می‌تواند تنها از یک میلی‌لیتر خون، بیش از 50 هزار نورون تولید کند و این روند حدود سه هفته طول می‌کشد.
این فرآیند تبدیل هم می‌تواند با نمونه‌های خون تازه و هم با نمونه‌های منجمد انجام شود.
“ورنیگ” در سال 2010 این روش را توسعه داد و به همکاران خود نشان داد که چگونه سلول‌های پوست موش را به نورون تبدیل می‌کند.
در مراحل اولیه تحقیق، وی نتیجه گرفت که سلول‌ها می‌توانند تقریبا به هر نوع بافتی تبدیل شوند. وی می‌خواست نشان دهد که چگونه این فرآیند می‌تواند روی انسان اعمال شود. با این حال، در ایجاد سلول‌های چندگانه مشکلاتی وجود داشت.
“ورنیگ” گفت: تولید این سلول‌های بنیادی از تعداد زیادی از بیماران، پرهزینه و دشوار است. علاوه بر این، نمونه‌گیری از سلول‌های پوست شامل یک روش تهاجمی و دردناک است. چشم انداز تولید این گونه سلول‌ها از صدها بیمار تقریبا غیرممکن است و به برنامه‌ریزی پیچیده مجدد نیاز دارد.
محققان اظهار داشتند که از لحاظ فنی امکان تبدیل سلول‌های پوست به سلول‌های عصبی به طور مستقیم وجود دارد. با این حال، لازم است ابتدا سلول‌های پوستی بیوپسی شده در آزمایشگاه رشد پیدا کنند.
روند فشرده بودن زمان، امکان جهش‌های ژنتیکی که در سلول اصلی انسان موجود نیست را افزایش می‌دهد. بنابراین تیم نیاز به یک روش کارآمدتر برای ساختن این نورون‌ها داشت.
“ورنیگ” تمرکز خود را روی سلول‌های T که سلول‌های ایمنی موجود در خون هستند، معطوف کرد.
سلول‌های T، بدن انسان را با کشتن سلول‌های آلوده یا مستعد سرطان محافظت می‌کند. آنها ذاتا کاملا مخالف نورون هستند. نورون‌ها خیلی بلندتر و باریک‌تر هستند و قادر به هدایت امواج الکتریکی بین سلول‌ها هستند. اما با وجود لیست بلندی از تفاوت‌های سلول‌های T با نورون‌ها، “ورنیگ” و همکارانش موفق شدند سلول‌ها را در عین شگفتی، به راحتی به نورون تبدیل کنند.
“ورنیگ” گفت: این کار به نوعی شوکه کننده است که چگونه سلول‌های T را فقط طی چند روز به سادگی به نورون‌های کاربردی تبدیل کردیم. سلول‌های T سلول‌های بسیار تخصصی ایمنی با یک شکل گرد ساده هستند، به طوری که تبدیل سریع آنها غافلگیر کننده است.
نورون‌های ایجاد شده در این فرآیند دقیقا همانند نورون‌های انسانی که ما با آن متولد می‌شویم، نیستند. این نورون‌ها قادر به تشکیل سیناپس بین خودشان نیستند. با این حال، آنها می‌توانند وظایف پایه نورون‌ها را با موفقیت انجام دهند.
این نورون‌ها به اندازه کافی برای درک بهتر محققان از مسائلی نظیر اسکیزوفرنی و گرایش‌های اوتیستیک خوب هستند.
“ورنیگ” گفت: ما اکنون راهی مستقیم برای بررسی عملکرد نورونی صدها نفر از افرادی که مبتلا به اسکیزوفرنی و اوتیسم هستند، داریم. برای چند دهه ما چند سرنخ راجع به ریشه‌های این اختلالات و نحوه برخورد با آنها داشته‌ایم. اما اکنون می‌توانیم به بسیاری از سوالات پاسخ دهیم.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ویدئو / اسکنر سه‌بعدی برای بررسی پسماند هسته‌ای

محققان اروپایی اسکنر سه‌بعدی طراحی کرده‌اند که بازرسی سایت‌های زیرزمینی دفن زباله‌های پسماند هسته‌ای را آسان می‌کند. این فناوری در سایت موسوم به «اونکالو»‌ در فنلاند به‌کار می‌رود.

Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi