معمای اختلالات جنسیتی در انسان حل شد/جنسیت جنین فقط با کروموزوم‌ تعیین نمی‌شود

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، باور عمومی به طور کلی بر این اساس است که جنسیت بیولوژیکی جنین توسط کروموزوم‌ها در هنگام لقاح تعیین می‌شود. بدین ترتیب که دو کروموزوم X به عنوان جنسیت ماده تعریف می‌شود، در حالیکه ترکیب XY معرف جنسیت نر است.اما این قاعده ساده در برخی موارد پیچیده می‌شود. مطالعه جدید ژنتیکی دانشگاه ملبورن استرالیا، قطعات بیشتری از این پازل را شناسایی کرده است که می‌تواند برخی از اختلالات نمو جنسیت(DSD) را توضیح دهد.
اختلالات نمو جنسیت(DSD) در واقع اختلال رشد اندام جنسی به صورت معکوس با جنسیت جنین است.
کروموزوم Y از طریق ژن‌های خاصی، رشد جنسیت نر را دیکته می‌کند. محققان اکنون دریافته‌اند که این کروموزوم ژنی به نام SRY را حمل می‌کند که به نوبه خود موجب فعالیت بر روی ژن دیگری با نام SOX9 می‌شود. سطوح بالای SOX9 موجب تشکیل بیضه در یک جنین می‌شود و از نظر بیولوژیکی یک پسر ایجاد می‌کند.
در این مطالعه جدید، یک تیم از دانشگاه ملبورن و موسسه تحقیقات کودکان “مرداک”(Murdoch) این مکانیسم را دقیق‌تر بررسی کردند. محققان این که چگونه ژن SOX9 توسط بخش‌هایی از DNA که به عنوان افزایش دهنده‌ها شناخته می‌شوند، تنظیم می‌شود و این که چگونه اختلال در این افزایش دهنده‌ها می‌تواند به شرایط DSD منجر شود را بررسی کردند.
“اندرو سینکلر” نویسنده اصلی این مطالعه می‌گوید: ما سه عامل افزایش دهنده را کشف کردیم که همگی با هم تضمین می‌کنند که ژن SOX9 در یک جنین XY به سطح بالایی تبدیل شده است که منجر به تشکیل بیضه و ایجاد مردانگی می‌شود.
وی افزود: مهم‌تر این که ما شناسایی کردیم که بیماران XX که به طور معمول باید دارای تخمدان بوده و ماده بشوند و نسخه‌های اضافی از این افزایش دهنده‌ها(سطح بالایی از SOX9) را دارند، به جای آن، تشکیل بیضه دادند. علاوه بر این، بیماران XY که این افزایش دهنده‌های SOX9 را از دست داده‌اند و سطح پایینی از SOX9 را دارند، به جای تشکیل بیضه، تخمدان تشکیل دادند.
این افزایش دهنده‌ها در دی‌.ان‌.ای‌هایی یافت شد که تاکنون به عنوان “دی‌.ان‌.ای‌ های بی‌مصرف”(junk DNA) شناخته می‌شدند. اگرچه این دی‌.ان‌.ای‌ ها حدود 90 درصد از دی‌.ان‌.ای انسانی را تشکیل می‌دهند، اما در طول تاریخ همیشه آن را نادیده گرفته‌اند، زیرا حاوی ژن نیستند.
اما همانطور که این مطالعه نشان داد، این بدان معنا نیست که این دی‌.ان‌.ای‌ ها بی‌مصرف هستند.
با حدود یک میلیون افزایش دهنده که فعالیت حدود 22 هزار ژن را تنظیم می‌کنند، سرنخ‌هایی به دست آمده است که می‌توان با استفاده از این دی‌.ان‌.ای‌ های به اصطلاح بی‌مصرف، درمان‌های جدید توسعه داد.
“سینکلر” می‌گوید: این افزایش دهنده‌ها روی دی‌.ان‌.ای‌ ها اما خارج از ژن‌ها و در مناطقی که قبلا به عنوان دی‌.ان‌.ای بی‌مصرف یا ماده تاریک نامیده می‌شد، خوابیده‌اند. کلید تشخیص بسیاری از اختلالات ممکن است در این افزایش دهنده‌ها یافت شود که در ماده تاریکِ دی‌.ان‌.ای ما که شناخت کمی از آن داریم، پنهان است.
این تحقیق در نشریه Nature Communications منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

کاهش وزن با اصلاح ژن!

به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌تایمز، ویرایش یا اصلاح ژن موسوم به فناوری “کریسپر”(CRISPR)، یک ابزار برای ویرایش یک دی‌.ان‌.ای(DNA) انسانی است که ممکن است به زودی به کاهش بحران چاقی که میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داده است، کمک کند.یک تحقیق بزرگ که توسط دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو انجام شده، نشان می‌دهد که چگونه روش کریسپرآ(CRISPRa) (a نشانگر فعال‌سازی است) می‌تواند برای تقویت ژن‌هایی که باعث محدود کردن اشتها به غذا می‌شوند، استفاده شود.
محققان بر این باورند که این روش جدید ویرایش ژن احتمالا می‌تواند چاقی و سایر بیماری‌ها را درمان کند.
کریسپر در مقابل کریسپرآ
روش کریسپر متفاوت از کریسپرآ است. کریسپر فناوری ویرایش ژن است که می‌تواند به طور بالقوه در برش ژن‌هایی که باعث بیماری یا بیماری‌های ارثی مانند چاقی می‌شود، استفاده شود.
در حالی که کریسپرآ، دی‌ان‌ای را ویرایش نمی‌کند، بلکه فعالیت‌های یک ژن خاص را تقویت می‌دهد.
محققان سیستم‌های کریسپرآ را طراحی کرده‌اند تا توالی‌هایی را که فعالیت‌های ژن‌های SIM1 یا MC4R را محدود می‌کنند، هدف قرار دهند. این ژن‌ها از طریق ارسال سیگنال به مغز، توقف ورود غذا و یا همان احساس سیر شدن را مخابره می‌کنند.
دانشمندان می‌گویند که جهش حتی در یکی از این ژن‌ها، منجر به افزایش شدید وزن می‌شود.
روش کریسپرآ بر روی موش‌ها با جهش‌های ژنتیکی آزمایش شده است. دانشمندان به جای استفاده از کریسپر برای ویرایش ژن‌های مضر در ارتباط با چاقی، ابزار ویرایش ژن را اصلاح کردند.
این تکنیک جدید در یک آزمایش، فعالیت ژن‌های موش را با جهش ژنتیکی تغییر داده و باعث شد آنها حساسیت بیشتری به افزایش وزن پیدا کنند.
در طول این مطالعه، محققان دو گروه از موش‌های مهندسی ژنتیکی شده را مورد مطالعه قرار دادند. به یک گروه، درمان کریسپرآ تزریق شد و برای گروه دیگر این تزریق انجام نشد و هر دو گروه به مدت 10 ماه یک رژیم غذایی معمولی را استفاده کردند.
ظاهرا موش‌هایی که تزریق را انجام نداده بودند، بیش از حد می‌خوردند و همیشه گرسنه بودند و تنها در طول 10 هفته به شدت چاق شدند.
اما موش‌های تحت درمان با کریسپرآ حدود 30 تا 40 درصد سبک وزن‌تر از گروه دیگر باقی ماندند. موش‌هایی که درمان کریسپرآ را دریافت کرده بودند، قادر به حفظ وزن خود در محدوده سالم طی این دوره 10 ماهه بودند.
نتایج دراماتیک کریسپرآ
نتیجه این درمان، یک کنترل طولانی مدت وزن را نشان داد که یک نتیجه مطلوب و موثر، بدون انجام هرگونه ویرایش در ژنوم است.
دکتر “نوینت ماتارو” سرپرست این مطالعه گفت: نتایج بسیار چشمگیر بود. موش‌هایی که یک کپی از ژن SIM1 را از دست داده بودند، تزریق کریسپرآ را در چهار هفتگی دریافت کردند و وزن بدن خود را مانند موش‌های نرمال حفظ کردند.
وی افزود: موش‌هایی که تزریق کریسپرآ را دریافت نکردند، نمی‌توانستند از خوردن غذا جلوگیری کنند. آنها شروع به افزایش وزن در شش هفتگی کردند و در 10 هفتگی بود که به شدت چاق شدند.
ماتارو اضافه کرد که نتایج نشان می‌دهد روش کریسپرآ نه تنها به افراد چاقی که می‌خواهند وزن کم کنند، کمک می‌کند. بلکه همچنین می‌تواند یک درمان بالقوه برای صدها بیماری دیگر باشد.
این مطالعه جدید در مجله Science منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ارائه تصویر جدیدی از مغز انسان براساس آناتومی سیستم عصبی

به گزارش ایسنا و به نقل از مدیکال‌اکسپرس، بیماری آلزایمر در حال گسترش است و پیش‌بینی می‌شود تا سال 2050 بر 13 میلیون نفر تاثیر بگذارد. پژوهشگران در طول سه دهه گذشته، برای بررسی آلزایمر و دیگر بیماری‌های نوروژنیک، از تصویربرداری عصبی و اسکن‌های مغزی مانند ام‌.آر.آی و روش “برش‌نگاری با گسیل پوزیترون” یا “پت‌اسکن”(PET) استفاده کرده‌اند اما این بررسی‌ها تاکنون در ارائه یافته‌ها شکست خورده‌اند و پژوهشگران موفق نشده‌اند راهی برای کشف درمان مناسب پیدا کنند.اکنون متخصصان علوم اعصاب، با بررسی اتصالات مغز انسان و داده‌های به دست آمده از داوطلبان، یافته‌های مربوط به پژوهش‌های پیشین در مورد آلزایمر را دوباره بررسی کردند.

دکتر “مایکل فاکس”(Michael Fox)، سرپرست این پروژه گفت: در تصویربرداری عصبی، فرض بر این است که هر کدام از بیماری‌ها یا نشانه‌های بیماری، به ناحیه خاصی از مغز مرتبط هستند اما ممکن است عملکردهای شناختی، نشانه‌های عصب‌شناسی و بیماری‌ها بتوانند نقشه بهتری از شبکه‌های مغزی ارائه دهند. در نتیجه، ما این فرضیه را که یافته‌های تصویربرداری عصبی، بخشی از شبکه مغزی هستند، مورد آزمایش قرار دادیم.

فاکس و همکارانش در این بررسی، نتایج به دست آمده از 26 پژوهش در مورد آلزایمر را تحلیل کردند. در این پژوهش‌ها، ناهنجاری‌های موجود در ساختار، متابولیسم و گردش خون مغز بیماران مبتلا به آلزایمر مورد بررسی قرار گرفت اما این یافته‌ها، با پژوهش‌هایی که ناهنجاری را در نواحی جداگانه‌ای از مغز نشان می‌دادند، سازگار نبودند. فاکس و گروهش، از این ناهنجاری‌های گوناگون در اتصالات مغز انسان، نقشه‌برداری کردند و توانستند تصویر جدیدی از آنها ارائه دهند.

فاکس ادامه داد: هنگامی که از این روش برای 26 پژوهش مورد مطالعه خود استفاده کردیم، دریافتیم که همه آنها ناهنجاری‌های تصویربرداری عصبی را نشان داده‌اند که بخشی از یک شبکه متصل مغزی هستند. شاید این نتایج، به بهبود توانایی ما در مرتبط کردن نشانه‌های مغزی یا بیماری‌ها به آناتومی سیستم عصبی کمک کنند.

وی افزود: این روش، راه جدیدی در ترکیب پژوهش‌های متفاوت برای تشخیص آن مدار مغز است که ارتباط تنگاتنگی با نشانه‌ یا بیماری دارد. ما می‌توانیم با تغییر تمرکز خود از نواحی خاص مغز به شبکه‌های مغزی، نشان دهیم که یافته‌های متناقض از تصویربرداری عصبی، قابل تولید مجدد هستند.

این پژوهش، در مجله “Brain” به چاپ رسید.

انتهای پیام

Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

شناسایی سیاره‌ای که در حال کوچک شدن است

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، تلسکوپ فضایی “هابل”(Hubble) به تازگی موفق به کشف یک پدیده در سیاره‌ای به نام “GJ ۳۴۷۰b” شده است. این سیاره در دسته‌ سیاره‌های “نپتون داغ”(hot Neptune ) قرار می‌گیرد.سیاره‌های “نپتون داغ” نوعی از سیاره‌های غول پیکر هستند که جرم آنها مشابه جرم “اورانوس” و یا “نپتون” است.
” GJ ۳۴۷۰b” به دور ستاره “Gliese ۳۴۷۰” می‌چرخد و حدود ۹۶ سال نوری از ما فاصله دارد و در جهت صورت فلکی “خرچنگ” یا “سرطان” در حال گردش است.
نزدیک بودن این سیاره فراخورشیدی به ستاره‌اش به این معنا است که زمانی‌ که حرارت گاز اتمسفر داخل “GJ ۳۴۷۰b” به نقطه‌ای رسید که به فضا راه پیدا کرد، یک ابر بزرگ به دور سیاره ایجاد می‌شود و حرارت سیاره بسیار زیاد می‌شود.
از زمانی‌که اتمسفر ضخیم سیاره تا ۲۰ درصد از جرم سیاره را تشکیل دهد، “GJ ۳۴۷۰b” به صورت بی‌سابقه‌ای شروع به کوچک شدن می‌کند.
 این اکتشفات با استفاده از تصویربرداری‌های طیف‌نگاری هابل محقق شده است.

با این اکتشاف محققان قادر بودند اثرات فرابنفش عنصر هیدروژن در ابرهای دور این سیاره را شناسایی کنند.
این برای اولین بار نیست که دیده می‌شود یک سیاره اتمسفر خود را به فضا نشت می‌دهد.
به عنوان مثال، پیش از این سیاره زمین مانند “Proxima b” که ممکن است روزی قابل سکونت نیز باشد، بیشتر اتمسفر خود را از دست داده بود.
به نظر می‌رسد این پدیده هم‌اکنون در سیاره “مریخ” نیز در حال وقوع است.
” GJ ۴۳۶b ” هم‌اکنون با سرعتی بسیار زیاد در حال از دست دادن جرم خود است.
تیم تحقیقاتی این پروژه در دانشگاه “جانز هاپکینز”( Johns Hopkins) برآورد کرده‌اند که این سیاره تاکنون بیش از یک سوم از جرم خود را از دست داده است.
نتایج این پژوهش درمجله “Astronomy and Astrophysics” انتشار یافت.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تشخیص باروری زنان با برنامه گوشی هوشمند دانشمند ایرانی

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، به طور معمول، اگر زنان بخواهند بدانند که آیا در حال تخمک‌گذاری هستند یا نه، باید آزمایش ادرار یا یک بررسی درجه حرارت بدن را انجام دهند. اما دانشمندان بریگام و بیمارستان زنان وابسته به دانشگاه هاروارد به سرپرستی دکتر هادی شفیعی در حال توسعه روشی هستند که به اعتقاد آنها ممکن است یک جایگزین بهتر به شکل یک آزمایش بزاق مبتنی بر گوشی هوشمند باشد.طبق گفته محققان، هزینه کیت‌های آزمایش خانگی یک‌بار مصرف می‌تواند در طول زمان زیاد شود، به علاوه ممکن است تفسیر نتایج برای کاربران دشوار باشد. در مقابل، سیستم تجربی جدید آنها را می‌توان به طور نامحدود استفاده مجدد کرد و نتایج بر روی صفحه نمایش گوشی هوشمند نمایش داده می‌شود.
برای استفاده از این سیستم، خانم‌ها باید نمونه بزاق خود را روی یک صفحه شیشه‌ای بریزند و پس از اینکه بزاق خشک شد، سیستم می‌تواند بگوید که کاربر در حال تخمک‌گذاری است یا خیر. اما چگونه؟
این صفحه شیشه‌ای که با نام اسلاید شناخته می‌شود به یک دستگاه نوری چاپ سه بعدی متصل می‌شود که بر روی دوربین یک گوشی هوشمند قرار گرفته است. سپس یک برنامه مبتنی بر هوش مصنوعی، نمونه را تجزیه و تحلیل می‌کند و تعیین می‌کند که آیا تخمک‌گذاری واقعا در حال وقوع است یا نه.

این برنامه با استفاده از بیش از ۱۵۰۰ تصویر از نمونه‌های بزاق تخمک‌گذاری و غیر تخمک‌گذاری آموزش داده شده است.
هنگامی که این سیستم بر روی نمونه‌های بزاق شش زن که قبلا آزمایش ادرار داده بودند، با دقت ۹۹ درصد تخمک‌گذاری را تشخیص داد و در تشخیص زنانی که در حال تخمک‌گذاری نبودند نیز ۱۰۰ درصد دقیق عمل کرد.
همانطور که در مورد دیگر انواع آزمایش باروری زنانه صادق است، این تکنولوژی هم در حال حاضر بر روی نمونه‌هایی از زنان با اختلالات استروژن، کیست‌های تخمدان یا افرادی که داروهای باروری مصرف می‌کنند، کار نمی‌کند.
قبل از اینکه این سیستم به صورت تجاری عرضه شود، آزمایش‌های زیادی روی جمعیت‌های بزرگتر لازم است.

دکتر هادی شفیعی، سرپرست این پروژه می‌گوید: هنگامی که ما سال گذشته یک فناوری در زمینه تجزیه اسپرم برای تشخیص ناباروری مردان معرفی کردیم، افرادی که در مورد کار ما خوانده بودند، گفتند که آیا می‌توانیم یک سیستم مبتنی بر گوشی هوشمند برای تست تخمک‌گذاری در خانه ایجاد کنیم. اکنون کار جدید ما نشان می‌دهد که این آزمایش تخمک‌گذاری، دقیق، خودکار و کم‌هزینه است.
یک مقاله در مورد این تحقیق اخیرا در مجله Lab on a Chip منتشر شده است.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تبدیل زنبورها به ناظران مزرعه با یک کوله‌پشتی الکترونیکی

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، کشاورزان می‌توانند از پهپاد برای نظارت بر مزارع خود استفاده کنند، اما آنها محدودیت‌های خود را دارند، چرا که به ندرت می‌توانند بیش از 20 تا 30 دقیقه به صورت مستمر پرواز کنند.محققان دانشگاه واشنگتن به یک راه هوشمندانه‌تر اندیشیده‌اند و آن، استخدام برخی حشرات است.
آنها کوله‌پشتی‌های مجهز به حسگر را که به اندازه کافی سبک هستند و تنها حدود 99 میلی‌گرم وزن دارند و برای قرار دادن بر پشت یک زنبورعسل به اندازه کافی کارآمد است، طراحی کرده‌اند.
این حسگرها قادر به جمع‌آوری داده‌ها به مدت هفت ساعت در هر بار و در مسافت‌های طولانی هستند.

کشاورزان اغلب مجبور نیستند کوله‌پشتی‌ها را جایگزین کنند، زیرا آنها به صورت بی‌سیم شارژ می‌شوند و همین طور داده‌ها را به صورت بی‌سیم منتقل می‌کنند.
ترفند این روش، کشف راهی برای ردیابی مکان زنبورهای عسل بدون استفاده از GPS که مصرف انرژی بالایی دارد، بود. در عوض محققان چندین آنتن را راه‌اندازی کردند و زنبورها را بر اساس قدرت سیگنال و تفاوت زاویه، در موقعیت سه گانه و مثلث شکل قرار دادند.
حشرات اطلاعات خود را با استفاده از کوله‌پشتی خود ارسال می‌کنند یا امواج رادیویی را به آنتن‌های نزدیک خود منعکس می‌کنند.
این کوله‌پشتی‌ها فقط می‌توانند حدود 30 کیلوبایت داده را ذخیره کنند که این موضوع، آنها را در جمع‌آوری اطلاعات اساسی مانند رطوبت، نور و درجه حرارت محدود می‌کند.
همچنین شما نمی‌توانید آنها را مثل یک پهپاد کنترل و هدایت کنید.

دانشمندان امیدوارند که این فناوری بتواند اطلاعات دقیق‌تری جمع‌آوری کند و حتی بتواند اطلاعات را به صورت زنده مخابره کند و آنها بتوانند به کوله‌پشتی‌ها دستور بدهند تا فقط در مناطق خاصی به جمع‌آوری اطلاعات بپردازند.
شما همواره می‌بینید که زنبورها در حال گشت و گذار در مزارع هستند و به طور مداوم محصولات کشاورزی را بررسی می‌کنند و چیزهایی را متوجه می‌شوند که پهپادها نمی‌توانند.
ضمن این که زنبورها برخلاف پهپادها سر و صدا ندارند و بدون صدا در مزرعه‌ها حرکت می‌کنند.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

"وویجر 2" بعد از 41 سال به فضای میان‌ستاره‌ای رسید

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، فضاپیمای “وویجر 2″(Voyager 2) ناسا، 41 سال پس از پرتاب از هلیوسفر خارج شده و وارد فضای میان‌ستاره‌ای شده است و تبدیل به دومین ساخته دست بشر شد که به آنجا می‌رسد.هلیوسفر یا هورسپهر، حباب پلاسمایی ایجاد شده توسط خورشید است که بیشتر فضای منظومه شمسی ما را در بر گرفته است. به عبارت دیگر، هلیوسفر پهنه‌ای است حباب مانند که بادهای خورشیدی  را دربرگرفته است. 
“وویجر 1″(Voyager 1) در سال 2012 به این نقطه رسید.
ناسا گفت: “وویجر 2” در تاریخ 5 نوامبر از هلیوپوز(مرز بین هلیوسفر و فضای بین ستاره‌ای) عبور کرد و این کاوشگر در حال حاضر بیش از 17.5 میلیارد کیلومتر از زمین فاصله دارد.
“سوزان دود” مدیر پروژه وویجر در بیانیه‌ای گفت: من فکر می‌کنم که همه ما خوشحال هستیم و خرسندیم که کاوشگرهای وویجر هر دو به اندازه‌ای کار کرده‌اند که توانسته‌اند تا این مرحله پیش بروند.‌ این چیزی است که همه ما منتظر آن بودیم.
وی افزود: اکنون ما منتظریم تا با وجود داشتن دو کاوشگر در خارج از هلیوپوز، شناخت بیشتری از این فضا پیدا کنیم.
ناسا در ماه اکتبر اعلام کرده بود که احتمالا این اتفاق به زودی خواهد افتاد. این فضاپیما افزایش میزان اشعه‌های کیهانی را شناسایی کرده است. چیزی که “وویجر 1” نیز در سال 2012 تجربه کرده بود. اما “وویجر 2” چیزی دارد که همتایش زمانی که هلیوسفر را ترک کرد، نداشت و آن، انجام آزمایش‌های علمی و اندازه‌گیری در حین عبور از مرز پلاسمایی منظومه شمسی بود.
“وویجر 1” در سال 1980 از کار افتاد، اما “وویجر 2” همچنان در حال کار است و قادر به اندازه‌گیری بادهای خورشیدی است.
این فضاپیما در تاریخ 5 نوامبر، کاهش شدیدی در سرعت ذرات باد خورشیدی را شناسایی کرد و از آن زمان تاکنون، دیگر هیچ وزش باد خورشیدی را تجربه نکرده است که این خود شواهد محکمی مبنی بر خروج “وویجر 2” از حباب محافظ خورشید است.
انتقال اطلاعات از “وویجر 2” تا زمین که با سرعت نور انجام می‌شود، 16.5 ساعت طول می‌کشد. در نظر داشته باشید که نور خورشید تنها 8 دقیقه طول می‌کشد تا به زمین برسد.
سه ابزار جانبی دیگر روی “وویجر 2” شامل زیرسیستم اشعه کیهانی، کاوشگر ذرات باردار با انرژی کم و مغناطیس‌سنج هم داده‌هایی را ثبت کردند که با آنچه که در هنگام خروج از هلیوسفر انتظار می‌رود، منطبق است.

“وویجر 2” در سال 1977 به فضا پرتاب شد و در حال حاضر با گذشت 41 سال، طولانی‌ترین ماموریت ناسا لقب گرفته است.
وویجر 1 و 2 در ابتدا برای یک ماموریت پنج ساله طراحی و ساخته شده بودند تا به رصد نزدیک مشتری و زحل بپردازند. اما با وجود گذشت 41 سال، هر دو هنوز در حال حرکت هستند و در حال حاضر به ما بینشی از آنچه فراتر از هلیوپوز می‌گذرد، ارائه می‌دهد.
“نیکولا فاکس” مدیر بخش هلیوفیزیک ناسا گفت: وویجر در مکان بسیار ویژه‌ای برای ما در هلیوفیزیک است. مطالعات ما اکنون از خورشید آغاز می‌شود و به همه چیزهایی که باد خورشیدی آن را لمس می‌کند، گسترش یافته است.
البته هر دو فضاپیما هنوز از لحاظ فنی در منظومه شمسی قرار دارند و تا زمانی که از ابر “اورت”( Oort Cloud) خارج شوند، داخل منظومه شمسی در نظر گرفته می‌شوند.
ابر اورت نام مکانی است که خیلی از دنباله‌دارها از آن سرچشمه می‌گیرند و بر اساس تئوری یان اورت، اخترشناس هلندی در فاصله 50 هزار واحد نجومی تقریبا یک سال نوری از خورشید قرار دارد. به عبارت دیگر، فاصله تا این ابر یک چهارم فاصله تا نزدیکترین ستاره، یعنی پروکسیما قنطورس است.
ابر اورت به بیان دیگر مجموعه‌ای بزرگ از اجرام دور است که هنوز تحت تاثیر گرانش خورشید قرار دارند.
با اینکه وسعت ابر اورت هنوز مشخص نیست، دانشمندان تخمین می‌زنند که حدودا 300 سال طول می‌کشد تا “وویجر 2” به لبه داخلی آن برسد و شاید 30 هزار سال هم خروج از لبه بیرونی آن طول بکشد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

سودآوری 40 میلیون دلاری تسلا برای استرالیا

به گزارش ایسنا و به نقل از تسلا، مجموعه “تسلا باتری” که در استرالیای جنوبی نصب شده است، از چنان بهره‌وری برخوردار است که از خروج چندین 40 میلیون دلار تنها در اولین سال نصب، از جیب استرالیا جلوگیری کرده است.این سیستم که نیروی برق پاک را ذخیره کرده و در هنگام نیاز به شبکه تزریق می‌کند، بسیار کارآمد بوده است و تاکنون 40 میلیون دلار در سال اول خود صرفه‌جویی به همراه داشته است.
پروژه باتری تسلا در استرالیا در حال جلب توجه جهانی است و شرکت‌ها را وادار به تغییر ساختار نیروگاه‌های انرژی سنتی کرده است.
سهام پروژه پشتیبان 100 مگاواتی/ 129 مگاوات‌ ساعت تسلا در استرالیای جنوبی، بر اساس گزارش اخیر، بالا رفته است.
سال گذشته بود که “ایلان ماسک” بنیانگذار تسلا در پی وقوع خاموشی‌های مکرر در استرالیای جنوبی، قول داد که یک مجموعه باتری 100 مگاوات‌ساعتی را برای دولت استرالیای جنوبی تاسیس کند. اکنون این برنامه بلند پروازانه برای مردم استرالیا بسیار سودمند بوده است.
این منطقه از استرالیا، خاموشی‌های مکرری را تجربه می‌کرد و باتری‌های فوق‌العاده تسلا طی 100 روز مشکل مردم را به کلی رفع کردند.

این سیستم به حل اختلالات برق، کاهش قطعی‌ها و مدیریت روزهای پرمصرف تابستان کمک کرده است و یک پشتیبان قابل اطمینان برای زیرساخت‌های برق استرالیا شده است که قدرت کافی برای بیش از 30 هزار خانه را فراهم می‌کند.
این سیستم بر اساس فلسفه “انرژی ارزان، صرفه جویی بزرگ” بنا نهاده شده است. مسئولان تسلا اخیرا گزارشی منتشر کرده‌اند که طی 12 ماه ابتدایی عملیاتی شدن این سیستم، حدود 40 میلیون دلار را ذخیره کرده است.
برای توضیح این سیستم می‌توان گفت که مجموعه “تسلا باتری” استرالیا خدماتی مشابه با نیروگاه‌های دیگر ارائه می‌دهد، اما سریع‌تر است و هیچ آلایندگی هم ندارد.
در حقیقت، این سیستم چنان کارآمد بوده است که تنها در آغازین روزهای عملیاتی شدن، یک میلیون دلار بهره‌وری داشته است.
کل هزینه ساخت این پروژه تنها 66 میلیون دلار بوده است، به این معنی که در کمتر از دو سال، هزینه خود را جبران می‌کند.
همانطور که در سال گذشته توسط مقامات استرالیای جنوبی اعلام شد، این پروژه واضح‌ترین پیام را ارسال کرده است که استرالیای جنوبی یک پیشرو در حوزه منابع انرژی تجدیدپذیر با روش ذخیره‌سازی باتری است.
این بیانیه حاکی از موفقیت بزرگ پروژه “تسلا باتری” بود.
این فناوری جدید می‌تواند مزایایی از جمله بهبود ثبات انرژی و کاهش قیمت عمده را به همراه داشته باشد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

مصرف آنتی‌بیوتیک در کودکی، خطر ابتلا به بیماری روحی را افزایش می‌دهد

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمودو، بررسی جدید پژوهشگران دانمارکی نشان می‌دهد که بین مصرف بیش از حد آنتی‌بیوتیک در دوران کودکی و ابتلا به بیماری‌های روحی در بزرگسالی، رابطه مستقیم وجود دارد.براساس این پژوهش، یکی از نتایج خطرناک استفاده از آنتی بیوتیک‌ها، افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های جدی روانی از جمله اختلال وسواس فکری- عملی و اسکیزوفرنی است.
دانشمندان در سال های اخیر، به مطرح کردن این موضوع پرداخته‌اند که عفونت‌های رایج بدن می‌توانند خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را در سنین بالا افزایش دهند اما اکنون پژوهشگران دریافته‌اند که مصرف آنتی‌بیوتیک‌ در دوران کودکی می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های روحی را حتی زودتر از سنین میانسالی یعنی در نوجوانی و جوانی افزایش دهد.
فرضیه متداول این است که شاید این عفونت‌ها به التهاب مزمن یا سایر عوارض جانبی در بدن منجر شوند و نهایتا به آسیب مستقیم مغز بیانجامند. “رابرت یولکن”(Robert Yolken)، عصب‌شناس “دانشگاه جان هاپکینز” (JHU) و گروهش تصمیم گرفتند این فرضیه را مورد بررسی قرار دهند. آنها برای این کار، سوابق پزشکی تمام ساکنان دانمارک که بین سال‌های 1995 تا 2012 به دنیا آمده بودند و پرونده پزشکی بیش از یک میلیون کودک را بررسی کردند.
کودکان مورد بررسی گروه یولکن، کسانی بودند که تقریبا همیشه آنتی‌بیوتیک‌ها را دریافت کرده بودند. آنها سابقه سلامت این کودکان را در طول 10 سال پیگیری کردند و دریافتند که بسیاری از آنها نسبت به کودکانی که این داروها را دریافت نکرده بودند، شرایط روانی ناراحت کننده‌ای دارند.
حدس یولکن و گروهش این بود که تغییر در میکروبیوم روده می‌تواند به مغز آسیب بزند زیرا میکروبیوم روده، به هماهنگی محور مغز و روده کمک می‌کند. این محور، یک شبکه ارتباطی از سیگنال‌های هورمونی و عصبی میان روده و مغز است که در تنظیمات بدن نقش دارد. یکی از مخرب‌ترین روش‌های تغییر میکروبیوم، مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها است.

یوکلن گفت: ما دریافتیم که قرار گرفتن در معرض آنتی بیوتیک‌ها، به خصوص آنتی بیوتیک‌هایی که برای مدت طولانی و با چندین دوز گوناگون مصرف می‌شوند، با افزایش خطر ابتلا به اختلالات روانشناختی گوناگون همراه است.
نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که کودکان مبتلا به عفونت حاد که در بیمارستان بستری هستند و آنتی بیوتیک دریافت می‌کنند، 84٪ بیشتر از کودکان دیگر، به بیماری روانی مبتلا می‌شوند اما این آمار در کودکانی که داروهای ضد ویروسی دریافت می‌کنند، 42 درصد است.
گفتنی است که یولکن تاکید کرد نیازی به نگرانی والدین نیست و نباید تصور کرد که هر آنتی بیوتیکی خطرناک است. وی افزود: نتایج پژوهش به این معنی نیست که هر آنتی‌بیوتیکی می‌تواند به بیماری روحی ختم شود. کودکان بارها به علت عفونت‌های گوناگون، دوزهای پایینی از آنتی بیوتیک را دریافت می‌کنند. این میزان مصرف آنتی‌بیوتیک، طبیعی است و به ندرت می‌تواند خطری به همراه داشته باشد.
نتایج این پژوهش، در مجله  JAMA به چاپ رسید.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

8 دسامبر؛ سالروز شروع استفاده عمومی از سامانه جی.پی .اس

به گزارش ایسنا؛ این سامانه با بهره‌گیری از  ۲۴ ماهواره، شبکه‌ای را ساخته است که می‌تواند طول و عرض و ارتفاع جغرافیایی اشیا بین ۱۰ تا ۱۰۰ متر مشخص کند. سامانه ماهواره‌ای موقعیت‌یاب جهانی که ناوستار(Navstar) نیز نامیده می شود می‌تواند به ‌صورت ۲۴ ساعته در تمام شرایط و در همه نقاط دنیا قابل استفاده‌ باشد. سامانهٔ موقعیت‌یاب جهانی قادر به ارائه خدماتی از جمله ناوبری جهانی، موقعیت‌یابی و سرویس‌های زمانی است.کشورهای مختلف طی سال‌های گذشته به دلایل امنیتی تلاش کردند تا جایی که ممکن است استفاده از این سامانه را محدود کنند چون در هر حال امکان بهره‌برداری از آن توسط کشورهای رقیب در وضعیت تخاصم و جنگ سرد وجود دارد. به همین دلیل روسیه سامانه مکان‌یابی مخصوص به خود به نام گلوناس(Glonass) را راه‌اندازی کرده و علاوه بر نظامیان، مردم عادی را نیز تشویق می‌کنند تا آن را جایگزین جی.پی.اس آمریکا کنند.

اروپا نیز به عواقب احتمالی قطع سامانه جی.پی.اس و خطرات ناشی از آن واقف است و سامانه مکان‌یابی گالیلئو(Galileo) را طراحی کرده تا از وابستگی خود به فناوری‌های آمریکایی یا روسی بکاهد.

شبکه ناوبری ماهواره‌ای بیدو(Beidou‌) را چین بوجود آورد. این شبکه در آغاز فعالیت خود را در منطقه آسیا-اقیانوسیه آغاز کرد اما بزودی به رقیب جدی سیستم موقعیت‌یاب جهانی آمریکا تبدیل گردید. کار طراحی و ساخت این شبکه ناوبری با هدف کاهش وابستگی چین به سیستم آمریکایی از سال 2000 میلادی آغاز شد. سامانه بیدو اطلاعات مکان‌یابی شهری را با سرعت 0.2 ثانیه و تا فاصله 10 متر در اختیار شهروندان قرار می‌دهد.

انتهای پیام

Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi