قرار گرفتن در معرض آفتاب، ما را باهوش‌تر می‌کند

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینتیست، تشعشعات ماوراءبنفش آقتاب عامل اصلی ابتلا به سرطان پوست است، اما می‌تواند مزایایی نیز داشته باشد از جمله تولید ویتامین ضروری D و بهبود خلق و خو. گزارشی که به تازگی در مجله Cell منتشر شده، نشان می‌دهد این تشعشعات، در بهبود یادگیری و قدرت حافظه نیز موثرند.محققان کشف کرده‌اند تماس موش‌ها با نور UV با فعال‌سازی مسیرهای مولکولی مربوط به تولید گلوتامات در مغز، قدرت یادگیری و حافظه را افزایش می‌دهد.
“آندرج اسلومینسکی” درماتولوژیست، از دانشگاه آلاباما که در این تحقیق مشارکت دارد، می‌گوید: این مسئله برای دانشمندان جالب توجه است، زیرا نشان می‌دهد فرضیاتی که به تازگی در خصوص قدرت اشعه ماوراءبنفش در تنظیم عملکرد مغز مطرح شده، درست است.
“ارتین اشتین هاف” از مرکز مهندسی زیست پزشکی دانشگاه دوبلین که بخشی از این کار تحقیقاتی را بر عهده داشته نیز می‌گوید: مشاهدات ما نشان می‌داد تماس اندک با UV، با تولید اوروکانیک‌اسید مولکلولی مرتبط است. بنابراین، این فرضیه مطرح شد که این مولکول احتمالا وارد مغز می‌شود و با رهاسازی گلوتامات، نورون‌های گلوتامینرژیک را فعال و توانایی یادگیری را بهتر می‌کند.
محققان دانشگاه علوم و تکنولوژی چین که سرپرستی این تحقیق را برعهده داشته‌اند، ضمن کاربرد روش‌های اسپکترومتری که به تازگی برای آنالیز محتوای مولکولی نورون‌ها ارائه شده، متوجه شدند اورگانیک‌اسید به طرز غیرمنتظره‌ای در این نورون‌ها وجود دارد. اورگانیک ‌اسید مولکول کمتر شناخته‌شده‌ای است که در پوست، در پاسخ به نور UV تولید می‌شود.
وی زیونگ، سرپرست این تحقیق می‌گوید: این واقعا شگفت‌انگیز بود، زیرا ما همه مقالات را بررسی کردیم و هیچ گزارشی مبنی بر وجود این مولکول کوچک در سیستم عصب مرکزی نیافتیم.
فرضیه این بود که آیا نور UV می‌تواند مقدار اورگانیک‌ اسید را در مغز افزایش دهد. به همین منظور، محققان موش‌ها را در معرض دوز پایین تشعشعات UVB خورشید قرار دادند. دو ساعت تماس با این اشعه در انسان‌ها موجب بروز آفتاب‌سوختگی می‌شود. پس از آن، سلول‌های مغز موش‌ها را با اسپکترومتری جرمی بررسی کردند و دریافتند مقدار اورگانیک‌ اسید در نوورن‌های مغز موش‌ها در اثر تماس با نور افزایش می‌یابد.
اورگانیک ‌اسید با جذب نور UV، از پوست در برابر تشعشعات مضر خورشید محافظت می‌کند. اما در کبد و دیگر بافت‌های پیرامونی، یک مولکول حد واسط است که در مسیرهای متابولیکی که هیستیدین را به گلوتامات تبدیل می‌کنند، نقش دارد. با توجه به نقش گلوتامات در مغز به عنوان یک انتقال‌دهنده عصبی تحریک‌شونده، محققان دریافتند افزایش اورگانیک‌ اسید در نورون‌ها در اثر تماس با نور UV می‌تواند با افزایش تولید گلوتامات همراه باشد.
محققان نشان دادند که نور UV انتقالات الکتریکی بین نورون‌های گلوتامینرژیک را افزایش می‌دهد. با غیرفعال کردن فعالیت آنزیم اوروکاناز که اورگانیک ‌اسید را به گلوتامات تبدیل می‌کند، این اثر متوقف می‌شود. این موضوع نشان می‌دهد که اسید ‌اورگانیک، در افزایش فعالیت گلوتامینرژیکی مغز، نقش واسطه دارد.
در نهایت مشخص شد موش‌هایی که در معرض UV قرار گرفته‌اند، در کارهایی که با یادگیری حرکتی و حافظه شناختی مرتبط است بهتر از موش‌های شاهد عمل می‌کنند.
هنوز مشخص نیست که نتایج به دست آمده از آزمایش بر روی موش‌ها، در انسان‌ها نیز صدق می‌کند یا نه، اما در صورتی که این‌طور باشد، اورگانیک‌ اسید به تنهایی می‌تواند برای بهبود حافظه و یادگیری در انسان‌ها به کار رود.

انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

کشف 148 ژن‌ موثر در هوش افراد

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، دانشمندان 148 ناحیه دی.ان.ای را که بر روی هوش افراد تاثیر دارند و می‌توانند به افراد در مبارزه با زوال عقل کمک کنند را کشف کردند.دانشمندان در مطالعه اخیرشان 148 ژن مرتبط با مهارت تفکر را کشف کرده‌اند که می‌تواند به مبارزه با بیماری زوال عقل کمک کند.
این مطالعه توسط محققان “دانشگاه ادینبرو”(University of Edinburgh) انجام گرفته است. دانشمندان 148 ژن مرتبط با داشتن مهارت‌های تفکر مانند حافظه، استدلال، سرعت پردازش ذهنی و آگاهی فضایی را شناسایی کرده‌اند.
دانشمندان می‌گویند که نتایج این مطالعه می‌تواند به درک کاهش عملکرد شناختی که در بیماری‌هایی مانند زوال عقل رخ می‌دهد، کمک کند.
این مطالعه داده‌های 300 هزار و 486 فرد بین 16 تا 102 سال از کشورهای استرالیا، اروپا و آمریکای شمالی را مورد بررسی قرار داد.
دکتر “گیل دیویس” از دانشگاه ادینبرو گفت: این مطالعه که بزرگترین مطالعه ژنتیکی عملکرد شناختی است، بسیاری از تفاوت‌های ژنتیکی را که مهارت‌های تفکر کمک می‌کند شناسایی کرده است.
کسانی که در این مطالعه شرکت کردند، انواع آزمون‌های تفکر را که به عنوان یک نمره توانایی شناختی عمومی خلاصه شده بودند انجام دادند.
دی.ان.ای تمام افراد در آزمایش ژنتیک مورد بررسی قرار گرفت. هیچ یک از افراد مبتلا به زوال عقل یا سکته مغزی نبودند.
پروفسور “ایان دری”(Ian Deary)، گفت: کمتر از یک دهه پیش، ما در مورد ژن‌های مربوط به هوش مطالعه می‌کردیم و در آن تحقیق حدود 3000 نفر شرکت کرده بودند اما هیچ چیزی از آن مطالعه بدست نیاوردیم اما اکنون، با 100 برابر شدن تعداد شرکت کنندگان و بیش از 200 دانشمند که با یکدیگر همکاری کرده‌اند، ما 148 ناحیه ژنتیکی که مرتبط با هوش افراد است را کشف کرده‌ایم. یکی از نتایجی که از این مطالعه بدست آوردیم این بود که مهارت خوب فکر کردن با سلامت کلی فرد مرتبط است.
این مطالعه در مجله ” Nature Communications ” منتشر شد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

دلفین‌های دربند شادترند!

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، دانشمندان برای نخستین بار میزان شادی دلفین‌های دربند را اندازه گیری کردند.هدف دانشمندان این بود که متوجه شوند که زندگی دربند از دید حیوانات چگونه است. نتایج تحقیقات آنها نشان داد که دلفین‌های دربند، به دلیل اینکه می‌توانند با انسان‌ها ارتباط برقرار کنند، بسیار شادتر از سایر دلفین‌ها هستند.
این مطالعه توسط دکتر “کلگ” (Clegg) رهبری شد. دکتر کلگ تلاش کرد تا احساسات دلفین را با نگاه کردن به موقعیت آنها درک کند.
 کلگ گفت: ما می‌خواستیم بدانیم که آنها چه فعالیتی را بیش از همه در هنگام دربند بودن می‌پسندند.  
دکتر کلگ سه فعالیت اعم از بازی مربی‌ها با دلفین‌ها، اضافه کردن اسباب بازی به استخر و سپس ترک دلفین‌ها برای بازی کردن با یکدیگر را مورد بررسی قرار داد.
دکتر کلگ گفت: ما به یک نتیجه واقعا جالب رسیدیم و آن هم این بود که تمام دلفین‌ها ارتباط با انسان را دوست دارند.
محققان این را از حرکت دلفین‌ها که ‘spy hopping’ نامیده می‌شود، تشخیص دادند. در این حرکت دلفین‌ها به هر سمتی که مربی‌شان می‌رود، نگاه می‌کنند.
کلگ افزود: من معتقدم دلفین‌های رام نشده شاد هستند اما دلفین‌های دربند بسیار شادتر هستند.
با این حال دکتر “سوزان شولتز”(Susanne Schultz) از “دانشگاه منچستر”، که رفتار اجتماعی پستانداران دریایی وحشی را مورد مطالعه قرار داده است، معتقد است نمی‌توان گفت که یک دلفین دربند قطعا از یک دلفین رام نشده شادتر است. تعامل دلفین‌ها با انسان‌ها به این معنی نیست که آنها این شیوه زندگی را انتخاب کرده‌اند.
این مطالعه در مجله ” Journal of Behavioral Science Applied ” منتشر شد.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تغییر مسیر فضاپیمای "اینسایت" برای جلوگیری از آلوده شدن مریخ

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، فضاپیمای “اینسایت”(InSight) ناسا اولین اصلاح مسیر خود را به پایان رساند و در مسیر سیاره سرخ قرار گرفت. هدف از پرتاب این فضاپیما این است که به مطالعه زلزله‌های احتمالی سطح مریخ و شناخت رمز و راز تشکیل این سیاره و موادی که زیر سطح مریخ وجود دارد، بپردازد.هدف این ماموریت محافظت سیاره سرخ از تهدیدهای زیست‌محیطی است که این فضاپیما این کار را توسط تقویت‌کننده موشک “Centaur” انجام خواهد داد.
اینسایت یک فضاپیمای رباتیک سطح‌نشین(فرودگر) مریخ است که قرار است برای اولین بار نقشه درونی مریخ را تهیه کند.
این فضاپیما در تاریخ 5 مه 2018 ساعت 11:05 به وقت محلی از کالیفرنیا به فضا پرتاب شد و قرار است 26 نوامبر 2018 بر روی سطح مریخ فرود بیاید و مأموریتش را برای جمع‌آوری اطلاعات آغاز کند.
محل فرود، “هامونه الیسیوم” دومین منطقه بزرگ آتشفشانی در مریخ در نظر گرفته شده که در آنجا با به کار انداختن یک حسگر و یک دماسنج و همچنین انجام آزمایش علمی رادیویی، برنامه مطالعه ساختار داخلی مریخ انجام خواهد شد.
“اینسایت” ظرفیت حمل 50 کیلوگرم بار مفید را دارد و این بار شامل تجهیزات علمی مانند لرزه‌سنج، جعبه حسگر بار، دوربین‌ها، سامانه نصب تجهیزات و پس بازتابگر لیزری می‌باشد.
اکنون این فضاپیمای ناسا اولین اصلاح مسیر اصلی خود را به پایان رسانده و در مسیر مریخ قرار گرفته است. این فضاپیما همراه با سطح‌نشین رباتیک خود، چهار موتور از هشت موتور خود را به مدت 40 ثانیه روشن کرد تا نه تنها مسیر خود را به مسیر درست تغییر دهد، بلکه توسط ماموریت تقویت‌کننده موشک “Centaur” به محافظت از سیاره سرخ از تهدیدهای زیست‌محیطی بپردازد.
در حال حاضر پنج سازه دست بشر در حال خروج از منظومه شمسی هستند که Pioneer 10، Pioneer 11، Voyager 1، Voyager 2 و New Horizons نام دارند. با این حال اما تعداد واقعی آنها 9 است.
اما این چهار اشیای دیگر چه هستند؟ آیا محموله‌های فوق سری هستند؟ یا برخی از کاوشگرهای شوروی سابق هستند که پس از پرتاب شدن از کار افتاده‌اند؟ خیر، آنها تقویت‌کننده‌هایی هستند که برای راه‌اندازی کاوشگرهای بین ستاره‌ای استفاده شده‌اند و اکنون در سفر یک طرفه خود به سمت بی‌نهایت هستند.
به منظور قرار دادن پنج کاوشگر فضای عمیق در مسیر خروج از سیستم خورشیدی، آنها نیاز به رسیدن به سرعتی را دارند که برای رها شدن از میدان گرانشی خورشید کافی باشد.
برای انجام این کار، آنها نیاز به یک موشک برای سرعت بخشیدن به آنها قبل از اینکه بتوانند جدا شوند و به راه خود ادامه دهند، دارند. با این حال، آنچه که بسیاری از مردم نادیده می‌گیرند این است که تا زمان جداسازی، تقویت‌کننده با همان سرعت با کاوشگر همراه است و پس از جدا شدن به خارج از منظومه می‌رود و هرگز بازگشت نخواهد کرد.

حالا اگر شما می‌خواهید بدانید که چرا پنج کاوشگر در حال خروج از منظومه شمسی هستند، اما چهار تقویت‌کننده در این راه هستند، به این دلیل است که تقویت کننده Pioneer 11 یک برخورد نزدیک با مشتری داشت.
تقریبا برای هر ماهواره‌ای که از جاذبه زمین رها شده، یک تقویت‌کننده هم اکنون در حال چرخش به دور خورشید است.
به گفته ناسا، موشک Centaur در کاوشگر “اینسایت” یک مشکل بالقوه را ایجاد می‌کند. بر اساس توافقنامه بین‌المللی، فضاپیمای “اینسایت” با دقت استریل شده است تا مانع از آلوده شدن مریخ با میکروب‌های زمینی شود، اما این قوانین برای موشک “Centaur” اعمال نشده است. بنابراین، برای جلوگیری از احتمال برخورد این موشک با مریخ، مسیر اولیه فضاپیما عمدا تغییر پیدا کرد و اصلاح شد.
این بدان معنا است که اکنون “اینسایت” مستقیما به سمت مریخ می‌رود، اما “سنتائور”(Centaur) مسیر قبلی را دنبال می‌کند تا بدون برخورد از مریخ بگذرد.
ناسا می‌گوید که این تنها اصلاح مسیری نیست که در سفر “اینسایت” انجام می‌شود و یکی دیگر هم در تاریخ 6 نوامبر نیاز است.
این اصلاح مسیرها به این دلیل است که ناوبری فضایی یک علم دقیق نیست. درست است که هر کسی که ریاضیات پایه را می‌فهمد می‌تواند یک مسیر ساده را از زمین به مریخ محاسبه کند، اما مسئله بسیار پیچیده‌تر از این‌ها است.
در سیستم خورشیدی علاوه بر بادهای خورشیدی، اشیای مختلفی وجود دارد که فضاپیما را تهدید می‌کنند. اینها همه می‌توانند مدار فضاپیماها را تغییر دهند.

“اینسایت” همچنین باید روزانه 4 موتور خود را روشن کند تا آنتن رادیویی آن رو به زمین باشد. از لحاظ نظری، این حرکت‌های روزانه باید اثر یکدیگر را خنثی کنند، اما در عمل آنها نیز می‌توانند موجب تغییر مسیر شوند.
ناسا برای کمک به “اینسایت” و ماموریت‌های دیگر در رسیدن به مقصد خود، آنها را با استفاده از شبکه فضای عمیق خود(DSN) ردیابی می‌کند و مسیرهای موجود را مشخص و آنها را اصلاح می‌کند.
“فرناندو ابیلیرا”، معاون طراحی ماموریت “اینسایت” و مدیر ناوبری این پروژه می‌گوید: موضوع ناوبری در مورد آمار، احتمال و عدم اطمینان است. ما هرچه اطلاعات بیشتری در مورد نیروهایی که به فضاپیماها وارد می‌شود، جمع آوری کنیم، بهتر می‌توانیم پیش‌بینی کنیم که چگونه حرکت می‌کند و مانورهای آینده چه تاثیری بر مسیر آن دارند.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

بهبود حافظه کوانتومی با اعمال ولتاژ به رشته‌های الماس

به گزارش ایسنا و به نقل از سایتک‌دیلی، اینترنت کوانتومی که از سیگنال‌های کوانتومی به جای امواج رادیویی استفاده می‌کند، برای پتانسیل بالای خود در ارسال اطلاعات به طور کاملا ایمن شناخته می‌شود.از طریق رمزنگاری کوانتومی توسط توزیع کلید کوانتومی، پیام‌های رمزنگاری شده و کلیدهای آنها به طور جداگانه ارسال می‌شوند و موجب تخریب فوری هرگونه پیام جعلی می‌شود.
این فرآیند به تعویق انداخته شده است، چرا که استفاده از بیت‌های کوانتومی(کیوبیت‌ها)، نیاز به حافظه کوانتومی که یک رابط کاملا جدید و پیچیده است، دارد.
حافظه کوانتومی ناپایدار است، زیرا کیوبیت‌ها نسبت به عوامل محیطی بسیار حساس هستند و در نتیجه به راحتی می‌توانند اطلاعات را حفظ و فراخوانی کنند.
در پردازش کوانتومی، یک کیوبیت  یابیت کوانتومی واحد پایه‌ای پردازش کوانتومی و رمزنگاری کوانتومی و مشابه بیت در رایانه‌های کلاسیک می‌باشد.
کیوبیت کوچکترین واحد ذخیره اطلاعات و معیاری از مقدار اطلاعات کوانتومی است. از نظر فیزیکی، کیوبیت یک سامانه کوانتومی دو حالتی است، یعنی سیستمی که توسط مکانیک کوانتومی به درستی قابل توصیف است و هنگام اندازه‌گیری یکی از دو حالت ممکن، خود را اختیار می‌کند.
مانند قطبش یک فوتون که در اینجا، جهت قطبش عمودی و جهت قطبش افقی دو حالت ممکن برای سامانه هستند. در یک سامانه کلاسیکی، هر بیت در هر لحظه یا در حالت صفر یا در حالت یک است، اما اصل‌های مکانیک کوانتومی به کیوبیت اجازه می‌دهند که در همان حال، حالتی را برابر با برهم‌نهی دو حالت اصلی نیز اختیار کند. این ویژگی در پردازش کوانتومی بنیادی است.
به عبارتی، یک کیوبیت هم ممکن است در حالت‌های کلاسیک صفر و یک وجود داشته باشد و هم می‌تواند در حالت ترکیب این دو قرار گیرد. یعنی همزمان دارای هر دو حالت صفر و یک باشد. در واقع همین پدیده، تفاوت اصلی بین بیت‌های کلاسیک و کیوبیت‌ها است. انتقال کیوبیت‌ها بنیان دانش “دور نوردی” کوانتومی است.
تنظیم رشته‌های الماس
در حال حاضر، یک مطالعه جدید منتشر شده در مجله Nature Communications که توسط محققان دانشکده مهندسی و علوم کاربردی هاروارد جان پالسون(SEAS) و محققان دانشگاه کمبریج انجام شده، راه حلی برای بهبود حافظه کوانتومی با افزایش ظرفیت کیوبیت‌ها برای به یاد آوردن اطلاعات را نشان می‌دهد.
مقاله نشان می‌دهد که رشته‌های طراحی شده از ناخالصی‌های الماس یا خرده تراشه‌های الماس می‌تواند برای آرام کردن محیط کیوبیت و بهبود حافظه آن از چند 10 نانوثانیه به چند صد نانوثانیه تنظیم شود.
“مارکو لونکار”، پروفسور مهندسی برق در SEAS و نویسنده ارشد این تحقیق در بیانیه‌ای گفت: ناخالصی‌ها در الماس به عنوان نقطه امید برای شبکه‌های کوانتومی ظهور کرده‌اند. هر چند کامل نیستند.
وی افزود: برخی از انواع ناخالصی‌ها در نگهداری اطلاعات واقعا خوب هستند، اما زمان ارتباط با مشکل مواجه هستند. در حالی که دیگر مواد، خوب ارتباط برقرار می‌کنند، اما از مشکل از دست دادن حافظه رنج می‌برند. اما ما، نوع دوم را به کار گرفتیم و حافظه را 10 برابر بهبود بخشیدیم.
مراکز رنگ خلاء سیلیکون
ناخالصی‌ها یا نقایص در الماس، “مراکز رنگی خلاء سیلیکون” نامیده می‌شوند و با به دام افتادن الکترون در مرکز آنها می‌تواند به عنوان یک بیت حافظه و کیوبیت عمل کند. با این حال، ارتعاشات پرصدای اتم‌های مجاور باعث می‌شود الکترون هر اطلاعات کوانتومی که در آن ذخیره شده را فراموش کند.
محققان برای آنکه بتوانند قدرت حافظه الکترون را در این محیط پرصدا بهبود ببخشند، الماس را به صورت رشته‌های نازک درآوردند که به دو سر آن الکترود متصل شده بود. هنگامی که یک ولتاژ اعمال شد، انبساط رشته، فرکانس ارتعاش را که الکترون به آن حساس است، افزایش می‌دهد. شبیه به همان شیوه‌ای که در تنظیم سیم‌های گیتار به کار گرفته می‌شود.
“سروجان میسالا” دستیار این پژوهش می‌گوید: با ایجاد تنش در رشته، ما مقیاس انرژی ارتعاش را که الکترون به آن حساس است، افزایش می‌دهیم. به این معنی که الکترون اکنون تنها می‌تواند ارتعاش بسیار پرانرژی را احساس کند.
وی افزود: این روند به طور موثری ارتعاشات اطراف را در کریستال به یک پس‌زمینه بی‌نظیر تبدیل می‌کند و الکترون را در داخل جای خالی قرار می‌دهد تا اطلاعات را به راحتی برای صدها نانوثانیه نگه دارد که می‌تواند مدت زمان زیادی در مقیاس کوانتومی باشد. یک مجموعه از این رشته‌های الماس قابل تنظیم می‌تواند به عنوان ستون فقرات اینترنت کوانتومی در آینده خدمت کند.
این تحقیق در حال توسعه است و محققان قصد دارند حافظه کوانتومی را به میلی‌ثانیه ارتقا دهند.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

افتتاح شعبه دانشگاه‌های برتر دنیا در اندونزی

به گزارش ایسنا و به نقل از یونیورسیتی ورد نیوز، دولت اندوزی قصد دارد در سال جاری شعبه‌ای از دانشگاه‌های برتر خارجی را در این کشور تاسیس کند. تاسیس دانشگاه‌های خارجی حاصل همکاری با دانشگاه‌های خصوصی در اندونزی خواهد بود.”پاتدونو سوویگنجو” مدیرکل بخش توسعه انسانی وزارت علوم وتحقیقات اندونزی گفت: افتتاح این شعبه‌ها به این معنا نیست که دولت برای دانشگاه‌های خارجی جای خالی دارد.
وی افزود، دانشگاه‌های خارجی در ابتدا براساس رتبه‌بندی جهانی دانشگاه‌ها مانند “QS”، مورد توجه دولت قرار خواهند گرفت.
سوویگنجو تاکید کرد، تنها دانشگاه‌هایی که رتبه آن‌ها بالای ۲۰۰ است، می‌توانند در لیست دولت برای افتتاح شعبه در اندونزی قرار گیرند.
وی افزود، دولت تصمیم خواهد گرفت که این دانشگاه‌ها در کدام قسمت اجرایی خواهند شد و چه موضوعاتی براساس همکاری با کشورهای خارجی ارائه خواهد شد. این در حالی است که اولویت با موضوعاتی است که در اندونزی در دسترس نیستند و یا هنوز توسعه نیافته‌اند.
وی ادامه داد، “علوم”،”فناوری”،”مهندسی” و”ریاضیات” در اولویت این موضوعات هستند.
دولت این کشور امیدوار است که در سال جاری حداقل یک شعبه از دانشگاه‌های استرالیا را در اندونزی افتتاح کند.
اخیرا دانشگاه‌های “ملبورن” و “موسسه فناوری سلطنتی ملبورن”، از فیلتر دولت اندونزی برای افتتاح شعبه گذشته و به تایید دولت رسیده‌اند.
هدف دولت این کشور این است که پنج دانشگاه برتر اندونزی که شامل دانشگاه‌های “اندونزی”،”موسسه فناوری باندونگ”،”گادجا مید”،”ایرلانگا” و دانشگاه کشاورزی “بوگور” می شوند، تا سال ۲۰۱۹ به دانشگاه‌های جهانی تبدیل شوند و در میان ۲۰۰ دانشگاه برتر دنیا قرار گیرند.
براساس رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان “QS”، دانشگاه اندونزی رتبه ۲۷۷ دنیا است.
” موسسه فناوری باندونگ” رتبه ۳۳۱، دانشگاه “گادجامید” ۴۰۱ تا ۴۱۰،”ایرلانگا” ۷۰۱ تا ۷۵۰ و دانشگاه کشاورزی “بوگور” رتبه ۷۵۱ تا ۸۰۰ را در میان دانشگاه‌های دنیا دارا هستند.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

همکاری اپل با شرکت فولکس‌واگن برای توسعه خودروهای خودران

به گزارش ایسنا و به نقل از تک تایمز، “پروژه خودروی الکتریکی اپل” موسوم به “تایتان”(Titan)، که یک پروژه خودروی الکتریکی در دست تحقق و توسعه شرکت اپل است، تاکنون نتوانسته خودروی خودران ساخت این شرکت را تولید کند. براساس خبرهای جدید، اپل ممکن است به اهداف بلندپروازانه خود یعنی ساخت خودروهای خودران برسد اما تاکنون این ایده توسط دو شرکت خودروسازی رد شده است.اپل اولین بار با  شرکت‌های خودروسازی ” بی ام‌ و”  و “مرسدس بنز” درباره همکاری در ساخت خودروهای خودران الکتریکی مذاکره کرد اما به دلیل اینکه اپل می‌خواست کنترل پروژه و داده‌ها را در اختیار داشته باشد این شرکت‌های خوروسازی درخواست همکاری اپل را رد کردند.
براساس گزارش نیویورک تایمز، قرار است اپل با همکاری شرکت فولکس واگن برای حمل ونقل کارمندان خود، ون‌های T6 فولکس واگن را به فناوری خودران مجهز و از آنها برای حمل و نقل کارکنانش استفاده کند.
گزارش‌ها حاکی از آن است که اپل از تابستان سال گذشته در حال کار بر روی پروژه خودروهای خودران است. این خودروهای خودران” PAIL ” نام دارند که مخفف کلمه Palo Alto است. اپل گفته که قصد دارد ون‌های خودران T6 فولکس‌واگن را به عنوان خودروهای خودران جدید به کار گیرد.
همکاری با فولکس واگن برای توسعه شاتل‌های خودران، نشان می‌دهد که پروژه تایتان چندان هم موفق نبوده است زیرا هدف اصلی پروژه تایتان توسعه خودروهای خودران تنها با کمک کارمندان اپل بوده است.
در اکتبر سال 2016، یک گزارشی منتشر شد مبنی بر اینکه به نظر می‌رسد شرکت اپل قصد ندارد خودرو مخصوص خود را تولید کند بلکه می‌خواهد تمرکز خود را در زمینه تولید فناوری‌های خودران افزایش دهد و اینکه به دلیل بی نظمی در پروژه تایتان، هدف کمپانی اپل از این برنامه تغییر کرده است. در ادامه این جریانات در سال 2016 بیش از 1000 نفر از اعضای این پروژه، استعفا داده و یا از کار برکنار شدند.
اما یک سال بعد یعنی در سال 2017 ، “دپارتمان وسایل نقلیه‌ی کالیفرنیا” (DMV) اعلام کرد که اپل با 55 خودروی خودران، دومین ناوگان بزرگ خودروهای خودران کالیفرنیا را در اختیار دارد.
اما آیا توسعه خودروهای خودران فولکس واگن می‌تواند هدف نهایی پروژه تایتان باشد؟ پاسخ آن هنوز مشخص نیست.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

حمل و نقل شهری با قایق‌های هوشمند خودران

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، ترافیک، یکی از خسته‌کننده‌ترین مشکلات زندگی شهری است. با این که برخی شرکت‌ها وعده داده‌اند در آینده تردد با تاکسی‌های پرنده ممکن خواهد شد، شهرهایی مانند آمستردام، به فکر جایگزین‌های بهتری هستند.برنامه پروژه “روبوت” (RoBoat)، استفاده از قایق‌های خودران در کانال‌های آبی برای رساندن مسافران و خدمه به مقصد، ملحق کردن قایق‌ها به یکدیگر برای تشکیل ساختارهای شناور موقت و بررسی محیط است. این برنامه طوری طراحی شده که قایق‌ها، هوشمندتر و چابکتر شده و ساخت آنها ساده‌تر باشد.
اجرای این پروژه، با همکاری دانشگاه “ام‌آی‌تی” (MIT) و “موسسه آمستردام” صورت می‌گیرد.
هدف از انجام پروژه روبوت، استفاده از قایق‌های خودکار به جای تاکسی، وانت‌ و کامیون‌های حمل زباله است تا ازدحام خیابان‌های شلوغ، کاهش یابد. حتی، انجام بعضی از این خدمات شهری در شب می‌تواند به پاکسازی بیشتر جاده‌ها کمک کند.
“دنیل راس” (Daniela Rus)، از نویسندگان این پژوهش می‌گوید: تصور کنید همه این خدمات زیرساختی که معمولا در طول روز صورت می‌گیرند، در نیمه شب و روی آب به کار روند.
پژوهشگران این پروژه، قایق‌های هوشمند کوچکی را ابداع کرده‌اند که به تعدای حسگر و لوازم الکتریکی مجهز هستند. آنها به این قایق‌ها، توانایی محلق شدن به یکدیگر را داده‌اند تا ساختارهای شناور موقتی مانند پل‌ها یا حتی پلتفرم‌هایی برای کنسرت‌ها و فروشگاه‌ها بسازند. نخستین نمونه این قایق‌ها در سال 2016 ارائه و به مسیری در کانال آمستردام فرستاده شد.

اکنون، این گروه پژوهشی، طراحی قایق ها را بهبود بخشیده و ساخت قایق‌ها با استفاده از چاپ سه‌بعدی بدنه کشتی، ساده‌تر شده است. این کار، با استفاده از چاپگر تجاری، 60 ساعت زمان برد. این چاپگر، 16 قطعه تولید کرد که پس از تولید، به یکدیگر ملحق و با چندین لایه پشم‌شیشه مهر و موم شدند تا بدنه‌ قایق را شکل دهند.
هرکدام از قایق‌ها، حامل یک منبع انرژی، آنتن وای‌فای، “سیستم تعیین موقعیت” (GPS)، یک “واحد اندازه‌گیری درونی” (IMU)، یک رایانهٔ کوچک و یک ریزکنترل‌گر هستند. واحدهای سیستم تعیین موقعیت می‌توانند موقعیت بیرونی را مشخص کنند و ردیابی داخلی هم با استفاده از سیستم بی‌سیم مافوق صدا انجام می‌شود.
پژوهشگران برای چابکی قایق‌ها، پره‌هایی در مرکز هر چهار گوشه آنها گذاشتند. این کار، امکان حرکت آسان به جلو و عقب را فراهم می‌کند. نکته دیگر در ساخت این قایق‌ها، الگوریتم راندن آنهاست که برای استفاده از عواملی مانند نیروی گریز از مرکز، کشش و تغییر جرم طراحی شده است.

“وی وانگ” (Wei Wang)، نویسنده ارشد این پژوهش می‌گوید: کنترل‌کننده، پویایی قایق، موقعیت کنونی آن، محدودیت‌های رانندگی و موقعیت مقصد را برای چند ثانیه بعد در نظر می‌گیرد تا راندن قایق را در مسیر مورد نظر بهبود بخشد.
پژوهشگران، برای اطمینان از عملکرد الگوریتم های جدید کنترل، نخستین نمونه قایق را در مسیرهای مشخص، آزمایش کردند. پس از انجام 10 آزمایش، اشتباهات ردیابی قایق از آنچه انتظار می‌رفت، کمتر شد.
بررسی‌های آینده این قایق‌ها، در مواجهه با امواج، جریان آب و تعداد بسیاری از مسافران و خدمه انجام خواهند شد.
مقاله این پژوهش، این هفته در کنفرانس بین‌المللی ” IEEE” ارائه می‌شود.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تغییر مسیر خودروهای خودران با الگوریتم دانشگاه ام‌.آی‌.تی

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، وسایل نقلیه خودران، چگونگی تغییر خطوط حرکت را نمی‌دانند. این وسایل، به مدل‌های تقریبا ثابتی از داده‌ها تکیه دارند که بررسی آنها در ترافیک سنگین، واقعا دشوار است یا آنقدر پایه‌ای هستند که شاید خودرو فقط در هنگام ضرورت، با استفاده از آنها خطوط حرکت خود را تغییر دهد.”آزمایشگاه علوم رایانه‌ای و هوش مصنوعی”(CSAIL) دانشگاه ام‌.آی‌.تی، راه‌ حل بهتری برای این مشکل دارد. این موسسه، الگوریتمی ابداع کرده است که مانند انسان می‌تواند با توجه به امنیت جاده، خطوط حرکت را تغییر دهد.
این روش جدید، اصلاح مفهوم آشنای “منطقه حائل”(buffer zones) است. منطقه حائل، اشاره به منطقه‌ای دارد که در میان دو یا چند ناحیه(اغلب میان کشورها) قرار گرفته و با توجه به نقش حائل خود، باعث جدایی و عدم اتصال آن‌ها می‌شود. مناطق مرزی و مناطق غیرنظامی نمونه مناطق حائل هستند.
این الگوریتم، مقصد خودروهای دیگر و چگونگی پیشگیری از تصادف خودروی بدون سرنشین را تشخیص می‌دهد. سیستم‌های پیشین، برای صرفه‌جویی در زمان، این حوزه‌ها را می‌سنجیدند اما دانشمندان ام‌.آی‌.تی، برای ایجاد حوزه‌های جدیدتر، از یک روش کارآمد ریاضی استفاده می‌کنند. در صورتی که عملکرد خودرو، ضعیف‌تر از انسان باشد، این روش حوزه‌های جدیدی به وجود می‌آورد.  
اگرچه همیشه، ضمانت ایمنی برای پیشگیری از انحراف خودرو وجود دارد، این فرآیند، با توجه به سرعت تغییر می‌کند و حتی می‌تواند براساس سطح پیشروی، تنظیم شود.
البته، باید در نظر داشت که این ابداع، تنها یک الگوریتم است و شاید برای مدتی طولانی در جاده عمل نکند.
شاید این الگوریتم، از آنچه ابتدا به نظر می‌رسید مهمتر باشد. اگر استفاده از خودروهای خودران ممکن شود، الگوهای انسانی ترافیک مورد نیاز خواهند بود.
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi

کشف شیوه‌ای خاص از به هم پیوستن اتم‌ها

به گزارش ایسنا به نقل از Nature Chemistry، کشف روش‌های جدید برای ساخت ایزومرها یا به عبارتی مولکول‌های ساخته شده از اتم‌های مشابه که به طور متفاوتی به هم متصل شده‌اند، آخرین بار در سال 1961 و پیش از آن در سال 1914 گزارش شده است.کشف اشکال جدید ایزومر به معنی امکان ساختن طیف وسیعی از مواد با عملکردهای مشابه به مواد موجود و یا با ویژگی‌هایی است که پیش از این هرگز وجود نداشته‌ است.
علاوه‌ بر انواع داروها، دیگر موارد کاربردی در این خصوص شامل ساخت مواد جدیدی می­‌شوند که قابلیت کنترل و به کارگیری در صنایع مختلف را دارند. به عبارت دیگر، هدف ساختن پلیمرهایی با مشخصه‌های عملکردی ویژه و حتی دارای توانایی ذخیره سازی اطلاعات مولکولی جدید است.
این یافته‌ها در مقاله‌ای به سرپرستی پژوهشگر دوره دکتری دانشگاه سیدنی در نشریه Nature Chemistry منتشر شده است.
آقای پیتر کانفیلد، که در دانشکده شیمی دانشگاه سیدنی، در حال گذراندن دوره PhD  است اذعان دارد که با آنچه ممکن است از این یافته‌ها به دست آید بسیار هیجان زده خواهید شد و تیم به دنبال یافتن کاربردهای تجاری آن است.
پیتر کانفیلد در این خصوص بیان می‌کند: اثبات اصول و به تصویر کشیدن نمونه اولیه می‌تواند در 30 ماه یا کمتر انجام گیرد.
از سوی دیگر پروفسور کراسلی از دیگر محققین این پروژه اظهار داشته است: «زمانی که شما چنین کشفی می‌کنید، کاربردهای مهمی وجود خواهند داشت اما نمی‌توانید همیشه دقیقا پیش‌بینی کنید که این کاربرد دقیقا چطور و چه زمانی انجام خواهند گرفت.»
همچنین به گفته یکی دیگر از محققان پروژه: «پیشرفت تیم ما در همان سطح درک کشف کایرالیتی لویی پاستور، کاشف یکی از اساسی‌ترین ویژگی‌های علوم مولکولی مدرن قرار می‌گیرد. ریاضیات هندسی، انواع روش‌های بنیادی را برای ترکیب اتم‌ها، و بنابراین همه‌ی انواع ممکن ایزومرها را توصیف می‌کنند».
وی در ادامه بیان کرده است: «زمانی که ما به این روش عمل کنیم، شکلی بنیادی از آن چه پیش از آن ساخته نشده است را می‌بینیم.»
تیم از زنجیره‌های پورفیرین در مقیاس نانو که توسط پروفسور کراسلی ساخته شده بود برای میزبانی مولکول‌های بور مهمان استفاده کردند، که منجر به ایجاد ترکیبات جدیدی شد که این مولکول‌ها در دمای اتاق در یک بطری پایدار بودند.
پروفسور کراسلی در این خصوص توضیح می‌دهد که: «موارد بسیاری از استفاده از پورفیرین‌ها توسط طبیعت و طراحان به منظور ربودن و انتقال مولکول‌ها وجود دارد و ما توانستیم راه‌های جدیدی برای ممکن ساختن اتصال اتم‌های مهمان‌ را به تصویر بکشیم.»
انجمن طیف‌سنجی و مدل‌سازی کامپیوتری جدید، وابسته به سازمان ملی زیرساخت محاسبات استرالیا، با همکاری پژوهشگران دانشگاه ملی استرالیا گواهی نوآوری در ساخت را به این گروه اعطا کرده‌ است.
پروفسور رایمرز در این خصوص می‌گوید: «اکنون ما می‌دانیم ایزومرها می‌توانند با این روش ساخته شوند و با این کشف امکان آن چه شیمی‌دانان می‌توانند بسازند بی­‌نهایت است.» 
انتهای پیام
Let’s block ads! (Why?)
Source: elmi