ساخت عینکی برای کند کردن روند نزدیک‌بینی در کودکان

به گزارش ایسنا و به نقل از مدگجت، دانشمندان “دانشگاه پلی‌تکنیک هنگ کنگ” (PolyU)، لنزهایی برای عینک ابداع کرده‌اند که می‌تواند روند نزدیک‌بینی را در کودکان کند سازد.عملکرد مرکز این لنز، مانند عملکرد عینک معمولی است و از آنجا که نقاطی برای تشخیص نزدیک‌بینی دارد که به اصلاح دید کمک می‌کنند، نزدیک‌بینی و آستیگماتیسم را تنظیم می‌کند. این لنزهای طبی، در همه فواصل دید، کاربرد دارند.”نزدیک‌بینی” (Myopia)، یکی از عیوب انکساری چشم است که در آن، بیمار، نوشته‌ها و علامت‌ها را در فاصله نزدیک تشخیص می‌دهد؛ ولی در فاصله دور (نسبت به افراد سالم) قدرت تشخیص ندارد.پروفسور “توچی هو” (To Chi-ho) از دانشگاه پلی‌تکنیک هنگ کنگ، در بیانیه‌ای گفت: ما درمان نزدیک‌بینی را با روش‌های گوناگون مانند لنز طبی، امتحان کرده‌ایم. چالش در لنزهای طبی، حرکت چشم پشت لنز است؛ بنابراین قابلیت تشخیص نزدیک‌بینی باید در سرتاسر این لنز گنجانده شود. وی افزود: ما می‌توانیم میکرولنزهای بسیاری را در سطح همه لنزهای چشمی قرار دهیم. بدین ترتیب، چشم با حرکت در نواحی گوناگون، میزان ثابتی از نزدیک‌بینی را تجربه می‌کند.عینک‌های ساخته شده با این لنز، اخیرا روی 160 کودک با سطوح گوناگونی از نزدیک‌بینی و آستیگماتیسم آزمایش شده‌اند. روند نزدیک‌بینی در کودکانی که از این عینک‌ها استفاده کرده بودند، 38 دیوپتر بود و در 21 درصد از کودکانی که این عینک را استفاده کردند، کاملا متوقف شد.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

سیاره‌یاب "تس" توسط اسپیس‌ایکس پرتاب شد

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، جانشین جدید تلسکوپ فضایی “کپلر” ناسا برای شکار سیاره‌های شبه‌زمین به سمت مدار روانه شد.اسپیس‌ایکس امروز بالاخره پس از بررسی و تجزیه و تحلیل سیستم‌های هدایت، ناوبری و کنترل این ماهواره در روز دوشنبه، موفق به پرتاب آن شد.این “ماهواره نقشه‌بردار فراخورشیدی گذران”(Transiting Exoplanet Survey Satellite) سوار بر موشک “فالکون 9″، از مجموعه پرتاب فضایی 40 در “کیپ کاناورال” پرتاب شد و اولین قسمت موشک، پس از انجام  کار خود روی سکوی شناور در اقیانوس اطلس فرود آمد.این فرود بیست و چهارمین فرود موفق پیشران موشک وسط اقیانوس برای اسپیس‌ایکس بود.فضاپیمای “تس” ناسا در مداری طولانی از زمین باقی می‌ماند و حداقل حدود 108 هزار کیلومتر از کمربندهای تابشی “ون آلن”(Van Allen) فاصله دارد.این ماهواره می‌تواند ناحیه‌ای 400 برابر وسیع‌تر از “کپلر” را پوشش دهد و بر روی پیدا کردن سیارات شبه‌زمین از منظومه‌های نزدیک و جمع‌آوری داده‌ها در مورد جرم، اندازه، تراکم و مدار آنها تمرکز خواهد کرد.هدف ناسا این است که از “تس” برای یافتن سیاه‌های خاکی با شرایط حیات مشابه با زمین در کمربند حیات موسوم به مناطق “گلدی‌لاکس”(Goldilocks) استفاده کند.ماهواره “تس” یک تلسکوپ فضایی ساخت ناسا است که امروز (19 آوریل سال 2018) به فضا پرتاب شد.. این ماهواره به عنوان ادامه برنامه کاوشگران، جستجوی سیاره‌های فراخورشیدی بیشتر در فضایی 400 برابر پوشش ماموریت کپلر را با استفاده از روش گذر که درکهکشان‌های دیگر به‌ویژه در مدار ستاره‌های پر نور اطراف خودشان در فاصله‌ای که امکان حیات در آن وجود داشته باشد، در پیش می‌گیرد.در مقایسه با حدود 3800 سیاره فراخورشیدی که تا کنون پیدا شده٬ انتظار می‌رود که این فضاپیما موفق به پیدا کردن بیش از 20 هزار سیاره دیگر شود.ماموریت کپلر نیز یک تلسکوپ فضایی ساخت ناسا بود که با هدف کشف سیارات فراخورشیدی شبه‌زمین به فضا پرتاب شد و برای این‌کار، درخشندگی 100 هزار ستاره را در عرض 3.5 سال بررسی کرد تا نشانه‌ای از کاهش درخشندگی بر اثرگذار سیاره‌ای بیابد. این ماموریت به نام ستاره‌شناس آلمانی یوهانس کپلر نام‌گذاری شده‌است.در آخرین دستاوردهای سال 2013، ستاره‌شناسان ماموریت کپلر گفتند سیاره‌ای همانند زمین موجود است که قابل سکونت می‌باشد. دانشمندان می‌گویند این سیاره موسوم به “کپلر 69سی” همانند سیاره‌های سامانه خورشیدی در مداری ویژه پیرامون ستاره‌ای می‌چرخد. این سیاره یکی از نخستین نامزدهای احتمالی داشتن زندگی فرازمینی در خود است که انسان از وجود آن آگاهی پیدا کرده است.کمربند حیات(Circumstellar Habitable Zone) یا “CHZ” یا منطقه “گلدی‌لاکس” (Goldilocks Zone)  در اخترشناسی، بازه‌ای از فاصله در سامانه یک ستاره است که بتوان در آن سیاره‌ای با فشار اتمسفر کافی یافت کرد که شرایط وجود آب مایع در سطح خود را دارا باشد. این فاصله بر مبنای نیازهای شناخته شده بیوسفر زمین، موقعیتش در منظومه شمسی و مقدار انرژی حرارتی که از خورشید دریافت می‌کند، محاسبه می‌شود.به دلیل اهمیت وجود آب مایع به عنوان لازمه زندگی تصور می‌شد می‌توان با استفاده از کمربند حیات وسعتی از جهان که امکان زندگی فرازمینی در آن وجود دارد را تخمین زد. هر چند بعدها مشخص شد که امکان وجود آب مایع به علت وجود منابع حرارتی دیگر در اجرام آسمانی که خارج از این محدوده قرار دارند نیز وجود دارد و در واقع امکان زیست فرازمینی به این نواحی محدود نمی‌شود.از سال 1953 میلادی که مفهوم کمربند حیات برای اولین بار مطرح شد تاکنون سیاره‌های زیادی در این نواحی یافت شده‌اند که بیشتر آنها ابرزمین یا غول گازی با ابعادی بسیار بزرگتر از زمین هستند، چرا که شناسایی این‌گونه سیارات آسان‌تر است.در 4 نوامبر 2013 میلادی ستاره شناسان اعلام کردند که بر اساس اطلاعات تلسکوپ فضایی کپلر امکان وجود نزدیک 40 میلیارد سیاره زمین‌سان در کهکشان راه شیری وجود دارد که در کمربند حیات در حال گردش حول ستاره خود می‌باشند و نزدیک‌ترین آنها در حدود 12 سال نوری از زمین فاصله دارد.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

اختصاص میز به فضانوردان معروف در مدارس روسیه+تصاویر

به گزارش ایسنا؛ دولت روسیه در صدد است به روش‌های تشویقی مختلف، افتخارات فضایی این کشور که سال‌ها به دست فراموشی سپرده شده بود را احیا کرده و گسترش دهد. براساس این سیاست، دانش آموزان مدارس روسیه روز جهانی فضانوردی را با “درس گاگارین” شروع می‌کنند که در آن درباره دستاوردهای فضایی روسیه با دانش آموزان صحبت می‌شود.همچنین مدارس روسیه ملزم شدند اگر فضانوردی در مدرسه آنها تحصیل می‌کرده، نیمکتی‌هایی را به به یاد آنها اختصاص دهند. این کار قبل از فروپاشی برای چند فضانورد مشهور انجام شد حتی مدرسه ای که یوری گاگارین در آن درس می‌خواند را به کلی تبدیل به موزه گاگارین کردند. اما بعد از فروپاشی به کلی بزرگداشت روز پرواز گاگارین از رونق افتاد.امسال به مناسبت روز جهانی کیهان نوردی، “میز یادگار افتخارات فضایی مدرسه ما” در بعضی آموزشگاه‌ها ایجاد و رونمایی شد. از جمله مدرسه کامارف در شهر ستارگان است که رامان راماننکو و سرگئی ولکف در آن درس می خواندند.از جمله دیگر مدارسی که امسال صاحب “میز یادگار افتخارات فضایی مدرسه ما”  شدند می‌توان به آموزشگاه‌هایی در شهر پروکوپیفسک، جایی که بوریس والینف فضانورد ناو سایوز-5 و سایوز-21 ، مدرسه شماره 10 شهر سواستوپل که آنتوان اشکاپلروف (یکی از فضانوردان فعلی ایستگاه فضایی بین المللی) در آن تحصیل می‌کرد را نام برد.در هر کدام از این مدرسه‌ها، در کنار نیمکتی که به گاگارین اختصاص دارد، بر روی نیمکت دیگری، یادمان‌هایی از فضانوردی قرار می‌گیرد که روزگاری شاگرد این مدرسه بوده تا نشان داده شود راهی که او باز کرد همچنان توسط نسل های بعدی ادامه پیدا می‌کند.یوری شویتکین نماینده دومای روسیه که یکی از حامیان این برنامه است می‌گوید امیدواریم انجام چنین کارهایی بتواند جوانان و نوجوانان را تشویق کند تا به نسل‌های بعدی کشور در زمینه توسعه فناوری‌های فضایی تبدیل شوند.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

گرفتن عکس‌های با کیفیت آزمایشگاهی با گوشی

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، در حال حاضر ابزار مختلفی وجود دارد که به شما اجازه می‌دهد تصاویری با اندازه‌های میکروسکوپی را با گوشی هوشمند خود تولید کنید. با این حال، متاسفانه محدودیت‌های لنز دوربین گوشی و حسگر تصویر گوشی به این معنی است که این تصاویر هنوز به خوبی تصاویر گرفته شده توسط یک میکروسکوپ آزمایشگاهی نیستند.با این حال، با توجه به پیشرفت‌های اخیر در زمینه هوش مصنوعی، این امر می‌تواند تغییر کند.این کار توسط یک گروه از دانشگاه کالیفرنیا لس آنجلس(UCLA) به رهبری پروفسور “آیدوگان اُزجان”، با گرفتن عکس‌های میکروسکوپی از نمونه‌های بافت ریه و خون آغاز شده است.آنها این کار را دو بار انجام دادند، ابتدا با استفاده از یک میکروسکوپ آزمایشگاهی استاندارد، سپس با استفاده از یک گوشی هوشمند با یک ابزار متصل‌شونده میکروسکوپی که با یک چاپگر سه‌بعدی به قیمت 100 دلار ساخته شده بود.هر دو مجموعه تصاویر پس از آن به یک لپ‌تاپ ارسال شد که یک الگوریتم مبتنی بر یادگیری عمیق را اجرا کرد.با استفاده از عکس‌های میکروسکوپ آزمایشگاهی به عنوان مرجع، این الگوریتم آموخت که چگونه به سرعت کیفیت عکس‌های گوشی هوشمند را تا جایی که کیفیت آن‌ها با آن عکس‌های مرجع مشابه باشند، افزایش دهند و سطح وضوح و تفکیک رنگ مورد نیاز برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی را داشته باشند.این سیستم نشان داد که قادر است به طور دقیق کیفیت تصاویر با کیفیت پایین را افزایش دهد، حتی اگر تصویری با کیفیت مناسب برای استفاده به عنوان راهنما یا مرجع نداشته باشد.در حال حاضر امید است که این فناوری بتواند در مناطق فقیر که با کمبود و فقدان میکروسکوپ مواجه هستند، استفاده شود.پروفسور “اُزجان” می‌گوید: ما با استفاده از یادگیری عمیق تصمیم گرفتیم شکاف موجود در کیفیت تصویر بین میکروسکوپ‌های ارزان قیمت مبتنی بر تلفن همراه و میکروسکوپ‌های استاندارد را که از لنزهای با کیفیت بالا استفاده می‌کردند، برداریم.وی افزود: ما بر این باوریم که دستاورد ما به طور گسترده‌ای قابلیت استفاده برای سایر سیستم‌های میکروسکوپ ارزان‌قیمت که از لنزهای ارزان قیمت یا دوربین استفاده می‌کنند و جایگزینی با میکروسکوپ‌های کیفیت بالا با گزینه‌های ارزان قیمت را دارند.این تحقیق اخیرا در مجله ACS Photonics منتشر شده است.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

اسپیس‌ایکس همه قسمت‌های موشک را به زمین برمی‌گرداند

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، اسپیس‌ایکس(SpaceX) اعلام کرد که در نهایت می‌خواهد نه تنها قسمت اول(پیشران)، بلکه همه قسمت‌های موشک را بازیابی کند و ممکن است به برخی از روش‌های غیر معمول برای کنترل بیشتر بر این قسمت‌ها متوسل شود.”الون ماسک”(Elon Musk) ادعا می‌کند که شرکت فضایی او سعی خواهد کرد تا قسمت‌های بالایی موشک را با استفاده از یک بالن غول‌پیکر از سرعت مداری به زمین بازگرداند. و در این میان او می‌داند که این کار عجیب به نظر می‌آید.اگر چنین سیستمی کار کند، می‌تواند چندین مزیت را برای اسپیس‌ایکس فراهم کند. این شرکت تخمین زده است که از سال 2018، برای پرتاب یک موشک فالکون 9 با فرود قسمت اول، هزینه‌ 62 میلیون دلاری در نظر گرفته شده است. اگر بتوان این هزینه را به طور قابل توجهی کاهش داد و قسمت‌های بالایی را با روش نسبتا کم هزینه مانند بالن بازیابی کرد، می‌توان هزینه پرتاب را کاهش داد و پرتاب موشک را برای مشتریان جذاب‌تر کرد.ضمن اینکه این روش به محیط‌زیست کمک خواهد کرد، چرا که دیگر زباله فضایی به زمین نخواهد ریخت.ماسک توضیح داد که یک بالن ضریب بالستیک(توانایی غلبه بر مقاومت هوا) از قسمت بالایی موشک پرتاب خواهد شد که بازگشت با ورود مجدد آن به اتمسفر زمین، زمینه بازگشت آن به زمین را فراهم می‌کند.سرعت مداری(Orbital speed) داشتن سرعتی کافی برای یک سیاره یا ماهواره مدارگرد طبیعی یا مصنوعی است که سبب باقی‌ماندن آن در مدار حول مرکز یا پایه گرانشی خود که معمولا جرم بزرگ‌تری است، می‌شود. اینرسی موجود در آن جرم در حال حرکت، گرایش آن را به حرکت در یک خط مستقیم متمایل می‌کند، در حالی که نیروی گرانش موجود نیز می‌کوشد که آن را به سوی پایین بکشد. در نتیجه، مسیر مدار، که می‌تواند بیضوی یا دایره‌ای باشد، نشان دهنده تعادل بین گرانش و اینرسی است.سرعت مداری می‌تواند اشاره به میانگین سرعت در تکمیل یک دور مدار کامل، یا برای بیان سرعت در یک نقطه خاص مثلا نقاط اوج یا حضیض بکار رود.در هر موقعیتی در مدار، سرعت مداری می‌تواند از روی فاصله آن موقعیت تا مرکز پایه گرانشی و انرژی ویژه مداری؛ که مستقل از موقعیت است، محاسبه شود. “انرژی جنبشی= انرژی کل-انرژی پتانسیل” است.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

آیا نوزادان قادر به تشخیص احساسات هستند؟

به گزارش ایسنا و به نقل از ارث، بیان احساس یکی از اولین ابزارهایی است که کودکان برای برقراری ارتباط استفاده می‌کنند. آنها از نشانه‌های صوتی، بدن و صورت در بیان احساسات استفاده می‌کنند.کودکان معمولا برای هشدار به والدین و افراد در دستیابی به نیازهای اساسی مانند غذا و خواب، گریه می‌کنند.حتی برای نشان دادن اشتباه به دیگران هم گریه می‌کنند.محققان دانشگاه ژنو(UNIGE) در سوئیس اظهار کردند: کودکان قادر هستند عبارات مختلف را در صورت دیگران تشخیص دهند.این اولین ‌بار است که محققان دریافتند نوزادان به اطلاعات و عبارات جدید واکنش نشان می‌دهند و می‌توانند اطلاعات عاطفی شنوایی را به صورت بصری انتقال دهند.پیش از این محققان عنوان کردند: نوزادان طی 6 ماه اول زندگی، احساسات را یاد می‌گیرند و از ماه هفتم می‌توانند تفاوت بین حالات چهره را بیان کنند.این موضوع باعث شگفتی محققان شد که آیا نوزادان قادر به شناسایی و درک احساسات مختلف هستند و یا اینکه فقط تغییرات در حالات صورت را تشخیص می‌دهند.پژوهشگران با انجام آزمایش و ردیابی چشم 24 کودک 6 ماهه به نتایجی دست یافتند. آنها عنوان کردند: کودکان به صداها گوش داده و به چهره‌های شاد و خشمگین هم با دقت نگاه می‌کنند.در این آزمایش، نوزادان ابتدا با صدای بی‌طرف و خنثی، سپس شاد و دیگری عصبانی برای 20 ثانیه قرار گرفتند و بعد از آن با دو چهره متفاوت که یکی عصبانی و یکی خوشحال بود، مواجه شدند.تکنیک ردیابی چشم، حرکت چشم را اندازه‌گیری کرد و نشان داد که کودک برای نگاه کردن به اجزای صورت، چه مدت زمان می‌خواهد.فناوری ردیابی چشم نشان داد که کودکان به چه قسمت‌هایی از چهره تمرکز کرده و چگونه حرکات آنها بسته به صدایی که می‌شوند، تغییر می‌کند.نتایج نشان داد که کودکان قبل از شش ماهگی هم می‌توانند شادی، ترس، ناراحتی و خشم را تشخیص دهند.یافته‌های این بررسی در مجله PLOS ONE منتشر شده است.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

آیا ربات‌ها از حقوق قانونی برخوردار می‌شوند؟

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، یکی از سوالات اساسی که اکنون مطرح می‌شود، این است که آیا ربات‌ها هم قانون‌گذارانی دارند.این موضوع، نخستین بار در ژانویه 2017 و به خاطر بندی از متن گزارش پارلمان اروپا مطرح شد که ایجاد “جایگاه قانونی” را برای ربات‌ها، توصیه کرده بود. هدف ابتدایی از مطرح کردن این مسئله، مشخص کردن این موضوع بود که اگر ماشین‌های هوشمند موجب آسیب شوند، چه کسی مسئول خواهد بود؟با رشد سریع صنعت رباتیک، سال گذشته اعضای پارلمان اروپا هشدار دادند که قوانینی برای تضمین سطح استانداردی از ایمنی و امنیت، مورد نیاز است.در هر حال اکنون متخصصان با این حرکت مخالفت می‌کنند و باور دارند که ممکن است اعطای جنبه قانونی و اخلاقی به جایگاه ربات‌ها، موجب نقض حقوق انسان‌ها شود.گروهی متشکل از 156 متخصص هوش مصنوعی از 14 ملیت گوناگون، برای محکوم کردن این کار، نامه‌ سرگشاده‌ای به پارلمان اروپا در بروکسل، ارسال کرده‌اند.آنها معتقدند که ایجاد جایگاه قانونی یک “شخص الکترونیکی” برای یک ربات، به دلایلی، یک ایده نادرست محسوب می‌شود. در حقیقت، ممکن است شرکت‌های سازنده این ماشین‌ها، مسئولیت قانونی هر نوع تخریب صورت گرفته توسط محصولات‌شان را انکار کنند و شاید این موضوع، به شرایطی ختم شود که در آن، ربات‌ها حق کسب درآمد و یا حقوق شهروندی داشته باشند.در این نامه آمده است: این بیانیه از جنبه فنی، بر پایه ارزش بیش از اندازه واقعی قابلیت‌های رباتها، حتی ربات‌های پیشرفته است که تنها قادر به درک سطحی پیش‌بینی و توانایی خودآموزی هستند و همین طور، ‌تصوری از ربات که توسط داستان علمی تخیلی و چندین خبر اخیر محرمانه مطبوعاتی تحریف شده است. ایجاد شخصیت قانونی برای یک ربات، از نظر اخلاقی و قانونی، نامناسب است.این گروه متخصصان وادار به پیروی از پیشنهاد پارلمان اروپا نشده اما باید دلایلی برای مخالفت خود ارائه دهد.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تولید لنزهای چشمی برای جایگزینی عینک آفتابی

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میل، شرکت ” جانسون اند جانسون ” یک ” لنز چشمی ”  تولید کرده است که ” فیلترهای کم کننده نور ” را مستقیما روی چشمان کاربر قرار می دهد تا از برخورد ” اشعه فرابنفش ” به چشم جلوگیری کند.با استفاده از این لنز دیگر نیازی به استفاده از عینک های آفتابی نیست.در تولید این لنزهای چشمی که به تایید” سازمان غذا و دارو” آمریکا نیز رسیده است، از فناوری مشابه به کار برده شده در عینک های آفتابی،استفاده شده است. این لنز ها به صورت خودکار زیر آفتاب تیره می شوند و از چشمان کاربر در مقابل اشعه ” فرابنفش ” محافظت می کنند.هر لنز مجهز به یک افزونه ” فتوکرومیک” ( شیشه‌ای که با قرار گرفتن در معرض تابش امواج الکترومغناطیس، میزان عبور نور از آن افت می‌کند و در صورت قطع تابش، به حالت اولیه بازمی گردد) است. این به معنا است که این لنز زیر نور آفتاب تیره شده و به هنگام نور کم، به حالت اولیه خود باز می‌گردد.این لنز برای استفاده روزانه افراد “نزدیک بین” و ” دوربین” طراحی شده است تا نحوه بینایی آن ها تصحیح شود.سازمان غذا و داروی آمریکا با بررسی‌های لازم به این نتیجه رسید که این لنز هیچ گونه اثر سوئی در هنگام رانندگی ایجاد نمی‌کند.شرکت سازنده این لنزها اعلام کرد که این محصول در نیمه نخست سال 2019 در دسترس عموم خواهد بود.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

تشخیص علل از دست دادن بینایی افراد دیابتی با دستگاه پزشکی هوش مصنوعی

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، این دستگاه،”IDx-DR” نام دارد و تحت قوانین جدید سازمان غذا وداروی آمریکا برای تشخیص شایع‌ترین علت از دست دادن بینایی افرادی که مبتلا به دیابت هستند، طراحی شده است.دوربین این دستگاه، تصویری از چشم بیمار می‌گیرد که سپس این عکس توسط یک الگوریتم برای تعیین اینکه آیا علائم “رتینوپاتی دیابتی” (diabetic retinopathy) در بیمار وجود دارد یا خیر، ارزیابی می‌شود.رتینوپاتی دیابتی، بیماری است که در آن سطح بالای قند خون منجر به آسیب رگ‌های خونی شبکیه و در نهایت از دست دادن بینایی فرد می‌شود.”مالوینا ایدلمن” (Malvina Eydelman)، از سازمان غذا ودارو گفت: سازمان غذا و دارو امکان دسترسی به دستگاهای کنترل سلامت که در بهبود سلامت بیماران موثر است را آسان‌تر خواهد کرد.دستگاه IDx-DR از نرم‌افزار هوش مصنوعی برای تحلیل تصاویر چشم که توسط دوربین شبکیه گرفته شده، استفاده می‌کند.این نرم‌افزار به پزشک می‌گوید که بیمار دارای رتینوپاتی دیابتی خفیف یا شدید است و آیا بیمار باید برای درمان به چشم‌پزشک مراجعه کند یا خیر.”ایدلمن” در ادامه افزود: بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت برای رتینوپاتی دیابتی مورد آزمایش قرار نمی‌گیرند و حدود 50 درصد از بیماران به ندرت به چشم پزشک خود مراجعه می‌کنند.در یک کارآزمایی بالینی، دستگاه IDx-DR توانست 87.4 درصد افرادی را که رتینوپاتی دیابتی بالا داشتند و 89.5 درصد افرادی را که رتینوپاتی دیابتی خفیف داشتند، شناسایی کند.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi

ایجاد حس لامسه با قرار دادن الکترود در قشر حسی مغز

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، محققان موفق به کاشت الکترودها در مغز شدند که این کار نورون‌ها را تحریک می‌کند تا احساسات مختلف را بسته به نوع سیگنال‌های الکتریکی ایجاد کنند.به گفته‌ی محققان، این تحقیقات می‌تواند در نهایت منجر به پروتز عضوهای پیشرفته‌ای شود که به کاربران اجازه می‌دهد احساسات واقع بینانه‌ای را از طریق آنها احساس کنند.تحقیقات بسیاری برای کمک به افراد فلج برای به دست آوردن کنترل و احساس اندامشان انجام شده است. سیستم “NeuroLife” به یک مرد “فلج چهاراندام”(quadriplegic) کمک کرده است تا با استفاده از ذهن، بازوی خود را حرکت دهد.”تحریک الکتریکی عصب”(Electrical nerve stimulation)، به چندین نفر کمک کرده است تا دوباره پاهای خود را برای اولین بار حرکت دهند.در این مطالعه جدید، محققان مرکز فناوری کالیفرنیا، دو آرایه کوچک از الکترود را در داخل قشر حسی، منطقه کوچک مغز که مسئول احساسات یا حرکت بدن و همچنین احساسات پوستی مانند لمس، فشار و ارتعاش است، قرار دادند.این بیمار سه سال پیش، پس از آسیب نخاعی توانایی حسی اندام‌های خود را از دست داده بود، اما محققان توانستند با استفاده از الکترود، نورون‌های‌ قشر حسی او را تحریک کنند.بعد از انجام این آزمایش، بیمار احساس کرد که بازوی او فشرده شده یا به آن ضربه وارد شده است و بنابراین محققان قادر به تحریک احساسات مختلف با تنظیم فرکانس، دامنه و محل سیگنال الکتریکی از طریق الکترودها شده بودند.این تحقیق در مجله” eLife” منتشر شد.انتهای پیامLet’s block ads! (Why?)
Source: elmi